Hubert Lampo werd op 1 september 1920 in Antwerpen geboren. Zijn moeder was onderwijzeres en zijn vader werkte bij de PTT. Hij groeide op in een modern socialistisch milieu. Op jonge leeftijd ging hij vaak met zijn ouders naar het Vlaamse De Panne, waar hij later in het boek Hermoine betrapt over schreef. In 1934 werd hij ingeschreven aan de Stedelijke Normaalschool van Antwerpen. Hij behaalde hier in 1938 het onderwijzersdiploma. Terwijl hij in de periode van 1939 t/m 1940 op het lager onderwijs les gaf deed hij het eerste jaar regentaat. Hij studeerde af in 1941, maar bleef toch nog tot juni 1944 lesgeven op het lager onderwijs. Hierna ging hij in het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen werken. Na in 1945 een korte tijd in het leger te hebben gezeten, ging hij de journalistiek in. Hij werd redactie-secretaris van het pas opgerichte Nieuw Vlaams Tijdschrift, van het weekblad Parool en redacteur kunst en letteren van Volksgazet. In 1965 nam hij ontslag als redactie-secretaris en hij verliet ook de krant. Vanaf het jaar 1965 deelt Hubert Lampo zijn leven met op dat moment zijn derde vrouw Lucia. Zij woonden tot in 1968 in Olen, maar verhuisden later naar Grobbendonk. Hubert Lampo is redacteur en/of medewerker geweest van onder andere De Faun, Nieuw Vlaams Tijdschrift, De Nieuwe Gazet, Vrij Nederland, Spectator, Bres. In de periode 1972-1973 was hij voorzitter van Vlaamse Letterkundigen. Hij werd in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.