Inleiding:

 

Mijn werkstuk gaat over prinses Diana, dit onderwerp heb ik gekozen omdat er veel informatie over te vinden was. En natuurlijk omdat het onderwerp mij erg leuk leek.

 

Ik vind dat dit bij de geschiedenis hoort omdat ze een zeer geliefde en bekende prinses was. Ze deed veel voor de mensen en toonde veel belangstelling. Ze is inmiddels al bijna 4 jaar dood, dat komt doordat ze een auto-ongeluk heeft gehad.

 

Mijn hoofdvraag is:

Wat heeft Diana bijgedragen aan de veranderingen binnen het Britse koningshuis?

 

Mijn deelvragen zijn:

-         Hoe was de jeugd van Diana?

-         Bemoeide ze zich met de politiek?

-         Hoe was haar gezin en opvoeding?

-         Waarom was ze een geliefde prinses?

-         Hoe, waar en wanneer gebeurde het dodelijk ongeluk van Diana?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                              Hoe was de jeugd van Diana?

 

Diana Frances is in de namiddag van 1 juli 1961 geboren in Park House op het landgoed Sandrigham in Norfolk, eigendom van koningin Elisabeth de tweede.

Ze was de derde dochter van burggraaf Althorp, de achtste graaf Spencer,

die ook adjudant was van George VI en van koningin Elisabeth.

 

Diana heeft altijd geweten dat ze anders was, omdat ze zich anders voelde.

Ze had voor iedereen belangstelling en toonde altijd haar medeleven. Omdat haar oma goed bevriend was met het koningshuis speelde Diana als kind vaak met prins Andrew en prins Edward (jongere broers van haar toekomstige echtgenoot)

 

Diana had geen gelukkige jeugd. Toen ze zes jaar was, verliet haar moeder (Frances Roche) haar vader voor de erfgenaam van een behangfabriek, Peter Shand Kydd. Diana bleef tot 1975, toen haar opa, overleed in Park House wonen. Omdat haar moeder weg was kreeg Diana te maken met veel verschillende kinderjuffrouwen. De meeste omschreven Diana als een lastig en een moeilijk kind. Ze had tegen een kinderjuf ( Mary Clarke) gezegd:

“ Ik ga pas trouwen als ik zeker weet dat ik verliefd ben, zodat we nooit zullen scheiden ”. “ Diana had altijd al veel belangstelling gehad voor kleren en snoepjes”, vertelde een andere kinderjuf ( Janet Thompsen).

 

Ze had veel pit, ook luisterde ze niet meteen naar wat haar verteld werd, ze moesten eerst door drammen voordat ze het deed. Toen ze tien jaar was ging ze een keer met haar zus paardrijden, het paard steigerde en ze viel eraf en brak haar arm. Paardrijden had ze ook al nooit echt leuk gevonden. Diana’s vader trouwde met een nieuwe vrouw, Raine Spencer. De kinderen hadden zo’n hekel aan de gravin dat ze haar anonieme brieven gingen schrijven om haar weg te krijgen. In 1968 ging Diana naar de Sifield school in King’s Lynn.

Ze was niet zo slim als haar jongere broer. Op haar negende werd ze naar een

kostschool gestuurd, Riddlesworth Hall bij Diss in Norfolk. Haar prestaties werden niet beter. Ze had te veel medelijden met de anderen kinderen die dezelfde problemen hadden als zij. Naderhand ging Diana naar West Heath net als haar moeder en haar zussen ( Jane en Sarah ), ook was het een familie-traditie. Dat was een meisjeskostschool vlak bij Sevenoaks in Kent, maar ook deze school (één van de duurste opleiding), kon haar niet laten slagen, zelfs niet voor 1 vak.

 

Ze ging van die school af op zestien-jarige leeftijd. Maar Diana was misschien niet zo goed in leren maar wel in sport, ze was vooral goed in zwemmen, korfbal en tennis. Ook had ze tap en balletlessen. West Heath stimuleerde de leerlingen om zieken en bejaarden mensen te bezoeken, en Diana kwam erachter dat ze

dat toch wel erg leuk vond. Ze bracht uren door bij een oudere dame  bij een dicht gelegen stad en terwijl de anderen met tegenzin het plaatselijke tehuis voor geestelijke gehandicapten bezochten, had Diana onmiddellijk contact met de gehandicapten tieners.

 

Na een kort verblijf op het instituut Alpien Viemanette, een peperdure kostschool in Zwitserland, kocht haar vader een klein appartement voor haar in Coleherne Court, aan de rand van de wijk Kensington in Londen.

Waar de negentien jarige Diana begon aan wat ze later één van de gelukkigste periode uit haar leven zou noemen. Ze deelde het appartement met drie goede vriendinnen en had eigenlijk de vrijheid om te doen en laten wat ze wilde.

Drie dagen per week werkte ze voor rijke kennissen, bij wie ze voor één pond per uur de vloeren boende, hapjes serveerde tijdens cocktailparty’s en als kinderjuffrouw werkte. Daarna nam ze een baan aan waarvoor ze uitermate geschikt was; ze werd assistent op de Young England-creche in Pimlico, waar ze met jonge kinderen kon werken. Ze bracht een opgewekte, gelukkige tijd door met haar vriendinnen en ze genoot van het leven.

 

 

 

 

 

 

 

Het duurde niet lang voordat Diana werd ondekt door een ervaren journalist op het gebied van het Koninklijk huis. James Whitaker merkte de aantrekkelijke zestien jarige Diana op toen ze naast prins Charles stond. Rond 1980 een paar maanden voordat de “ romance van de eeuw “ begon, werd Diana steeds vaker opgemerkt waar prins Charles ook was, bijvoorbeeld bij een polowedstrijd in Cowdray Park in West Sussex, bij de Breamer Gathering en in het hoogte punt van de Schotse Highland Games. Na afloop van de Gathering vloog Diana’s met vliegtuig s’middags terug naar Londen met twee mannen die een grote rol in haar leven zouden gaan spelen, Nicholas Soarmes ( adjudant van Charles) en kolonel Andrew Parker-Bowles ( de echtgenoot van Camilla die later in Diana’s leven een belangrijke rol zou gaan spelen). Diana werd ook wel “ Lady Di ” genoemd. Ze volgen haar naar Coleherne Court, waar een heel leger verslaggevers en fotografen zich 24 uur per dag verzamelden. Vanaf dat moment verloren de lenzen Diana niet meer uit het oog. Naarmate de weken verstreken, wist Diana iedereen die haar ontmoette te boeien en werd er veel druk op prins Charles gelegd om iets met het mooie meisje te doen. Iedereen vond dat Diana de ideale partner was voor prins Charles.

 

Over haar eerste ontmoetingen met prins Charles herinnerde Diana zich het volgende: “ hij was gewoon iemand die er altijd bij was, ik kan me niet veel herinneren, maar ik weet nog wel dat ik nog luiers droeg.

 

 

Het is grappig dat de mooiste dingen in mijn leven gebeurden toen ik nog in de luiers zat ”. Haar eerste echte ontmoeting met prins Charles was pas veel later, toen ze een klungelige zestien jarige puber was en hij verkering had met haar zus Sarah. Hun tweede ontmoeting was in juli 1980 waar ze door vrienden in Petworth, West Sussex, werd uitgenodigd om te komen logeren. Daarna volgde heel veel afspraakjes en in december van datzelfde jaar ging het gerucht dat de verloving niet lang meer zou duren. Er rustte een grote druk op Diana. Haar telefoon rinkelde maar door en ze werd overal gezocht door fotografen en journalisten. Tegen de persmensen zei ze: “ ik koester de gedachte dat ik met de meeste van u een prima relatie heb. Het enige waar ik me mateloos aan erger is dat mijn kinderen (op de crèche) schrikken van dingen als flitsapparaten “.

 

Op 6 februari 1981 deed Charles Diana op Windsor Castle een officieel huwelijksaanzoek. Toen vertrok ze naar Clarence House, de officiële Londense residentie van de koningin, waar ze tot aan het huwelijk zou wonen. De verloving werd drie weken later aangekondigd en het gelukkigste paar verscheen meteen samen op de televisie, waarbij Diana trots haar verlovingsring liet zien.

En op 29 juli 1981 gingen ze trouwen.

 

 

 

 

 

 

 

 

                Bemoeide ze zich met de politiek?

 

Nee, Diana bemoeide zich niet met de politiek. Maar wat ze wel deed is goede doelen steunen en bezoeken. Ze deed dus heel veel liefdadigheids werk.

Omdat het met haar huwelijk steeds slechter ging begon ze steeds meer tijd te besteden aan liefdadigheidswerk. Ze zei: “ Ik geloof dat de ergste ziekte waar de wereld ten dage aan lijdt, de ziekte is van mensen die zich onbemind voelen,  en ik weet dat ik maar een minuut, een half uur, een dag of een maand liefde kan geven, maar dat kan ik. Ik doe het met veel plezier en dat wil ik gaan doen. Ik heb mijn problemen gehad, zoals iedereen door de jaren heen heeft kunnen zien, maar laten we de kennis die ik heb vergaard nu inzetten om andere mensen in nood te helpen ”.

Ze zette alles erop en werd de succesvolste geldinzamelaar van de planeet.

Op een gegeven moment had Diana connecties met ongeveer 150 liefdadigheids-

instellingen. Toen ze alle banden verbrak, op zes na, zou dat 300 miljoen pond gaan kosten. Maar Diana bleef haar naam en steun aan veel liefdadigheidsdoelen lenen en ze zorgde ervoor dat kwesties als AIDS en slachtoffers van landmijnen meer bekendheid kregen.

 

Soms deed ze ook wel eens stiekem een ronde door een ziekenhuis, om de zieken en stervende kinderen of mensen te troosten. Dan werden de patiënten wakker, en zagen Diana met een spijkerbroek en een hongbalpetje zitten aan hun bed.

Tot de ‘ zes speciale’ waar Diana ze zich erg op richte hoorde ook de Leprosy Misson, ze bracht niet alleen haar aandacht bij maar ook een grote financiële steun. Een geldinzamelingsmaaltijd op Kensington Palace bracht 100.000 pond op voor Leprosy Misson.

 

Een andere die tot de ‘ zes speciale ’  hoorde was het Nationaal Ballet, waarvoor

elk Diana evenement tussen de 50.000 en 80.000 pond kon opleveren, en Centrepoint voor de daklozen waarvoor ze als beschermvrouw zoveel opleverde

dat het niet in getallen uit te drukken is. 

 

 

 

Ze was een beschermvrouwe van de Nationaal Aids Trust, ze zorgde ervoor dat

Aids meer bekendheid kreeg en zamelde duizenden ponden in om ervoor te zorgen dat er onderzoek kon worden gedaan en dat er zorg was voor de Aids-

patiënten. Een beschermvrouwe is iemand die zorgt dat de organisatie geen slechte naam krijgt, en zoals Diana ook zorgt voor doneringen.

Ze was ook nog voorzitster van de NHS Trust van het Royal Marsden, dat is een kankerziekenhuis in Londen. Ze had daar ook veel belangstelling voor de patiënten en voor het onderzoek om kanker te bestrijden.

 

Een reisje naar Chicago van Diana leverde 800.000 dollar op voor het zieken-

huis, en daarbij had ze nog een veiling van haar kleren dat nog een miljoen opleverde.

 

De laatste van het rijtje van zes was het kinderziekenhuis aan Great Ormond

Street in Londen, Diana was daarvan fondsvoorzitster. Als fondsvoorzitster zat ze in de leiding, en hielp mee met beslissingen maken. Ze zocht altijd het meest zieligste, bangste kind uit en besteedde daar veel aandacht aan.

 

Een voorbeeld van Danielle door haar moeder vertelt.

Danielle achttien jaar lag ook in het Great Ormond Street ziekenhuis. Er werd haar verteld dat er een beroemdheid langs kwam, Danielle dacht aan Alan Shearer. Toen bleek het Diana te zijn, die een bezoek kwam brengen. Danielle was met haar vriendinnetjes bij de liften gaan staan om een glimp van Diana op te vangen, dat duurde niet lang. Binnen een paar minuten nadat Diana op het toneel was verschenen, zat ze al op Danielles bed. Diana had nog beloofd om een keer langs te komen, maar Danielle was daar niet zo zeker van.

Diana kwam niet één keer langs, maar telkens opnieuw. Op een avond stak Diana

haar hoofd om de hoek van de afdelingsdeur en zei dat het haar speet dat ze zo laat kwam, en ze vroeg of ze toch nog even bij ons mocht komen zitten.

Het leek wel of ze dacht dat haar bezoek aan Danielle ons stoorde.

Toen Danielle na een operatie uit het ziekenhuis werd ontslagen, leek dat het eind van de bijzondere vriendschap te betekenen. Maar Danielle zag Diana weer

bij een uitreiking van een pas uitgekomen boek. Ze hadden toen weer lekker zitten kletsen zoals van ouds en Diana zei dat haar moeder en zij altijd welkom waren in Kensinton Palace als ze weer naar het ziekenhuis moesten voor een onderzoek. Danielles moeder zegt: “ Ik belde haar een keer en ze verontschuldigde zich uitgebreid omdat ze niet naar het ziekenhuis kon komen.

Ze vroeg of wij misschien bij haar langs konden komen. We vonden het een beetje eng om naar het paleis te gaan, maar zodra ze hoorde dat we er waren,

kwam ze ons begroeten ”. “ Ze gaf Danielle een zoen en zorgde ervoor dat we ons  helemaal thuis voelden.

Ze gaf ons iets te drinken en we hebben nog even gekletst ”. En Diana gaf cadeautjes: tuiltjes bloemen en kettingen met initialen voor Danielle en haar zusje Natasha van...

Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.