Boekbeschrijving

De titel geeft 2 belangrijke gebeurtenissen in het boek aan: Frieda heeft namelijk nooit geweten hoe het is gegaan op de avond dat haar man en kinderen zijn meegenomen door de Duitsers. Zij heeft altijd gedacht dat ze in de val waren gelopen en dat het nooit de bedoeling is geweest dat ze naar Zwitserland zouden gaan. En natuurlijk geeft de titel de val in de put aan, waardoor ze de dag voor haar verjaardag, die ze voor het eerst in 40 jaar wilde vieren, is overleden.

De eerst druk was in 1983 en voor zover bekend zijn er in de volgende drukken geen veranderingen aangebracht. Het boek is in Amsterdam geschreven.

Ter inleiding van het boek heeft de schrijfster een Engelse spreuk geplaatst van Saul Bellow. Bellow wil met deze spreuk zeggen dat je nooit helemaal zal weten wat je te wachten staat.

Het boek heeft 63 bladzijden en het verhaal bestaat uit 16 delen die niet met nummers worden aangegeven.

De voorkant van het boek bestaat uit een foto die nogal somber is en je aan de oorlog doet denken.

De schrijfster


Biografische gegevens
Marga Minco werd als Sara Minco op 31 maart 1920 geboren in het Brabantse Ginneken. Haar vader, een vertegenwoordiger, was afkomstig uit een orthodox-joods gezin, haar moeder, afkomstig uit Groningen, was liberaler in haar opvattingen. Sara die al gauw Selma genoemd werd, was de jongste van de 3 kinderen. Artistieke ontwikkeling werd in het gezin gestimuleerd : Minco's vader speelde toneel, haar broer Dave deed aan cabaret en speelde in de schoolband en haar een jaar oudere zusje Bettie schilderde.
Na haar schoolopleiding kwam Selma in 1938 bij de Brabantsche Courant te werken: 'Ik leerde alles, ik moest overal naar toe, naar een brand, een postzegelverzamelaar, een lezing over de natuur, toneel.' Tijdens zo'n voorstelling ontmoette ze haar latere echtgenoot Bert Voeten toen journalist bij het concurrerende Dagblad van Noord-Brabant. Gedurende de mobilisatieperiode ging de Bredasche Courant op in het Rotterdamse Nieuwsblad en reisde Minco heen en weer naar Rotterdam.
Nadat de oorlog was uitgebroken, verloor Minco vrijwel direct haar baan omdat de krant geen joodse personeelsleden meer in dienst kon houden. In een interview in De Stem in 1992 zei de schrijfster daarover: 'Ik was de eerste joodse verslaggeefster in Nederland die werd ontslagen. Ik was verbaasd en boos, want het was echt mijn plan om verder te gaan in de journalistiek.'
In het begin van de oorlog verbleef Minco in Assen, Delft en Amsterdam. Ze kreeg een lichte vorm van tbc en kwam daardoor terecht in een ziekenhuis in Utrecht en een sanatorium in Amersfoort. In het najaar van 1942 keerde ze terug naar Amsterdam waar haar ouders inmiddels gedwongen in het 'Judenviertel' woonden. In april...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.