Zakelijke gegevens

De Kroongetuige, De Arbeiderspers, Amsterdam, 1989, 201 blz.( eerste druk 1983, Amsterdam)

Dit boek is een roman.

Eerste reactie

Aangezien ik de bovenste twee boeken van de lijst van meest gelezen boeken al gelezen had en die twee beide zeer amusant waren heb ik dit keer, mede op aanraden van mijn zeer belezen moeder, gekozen voor de nummer drie. De Kroongetuige. Toen ik aan dit boek begon had ik een heel spannend, detectiveachtig verhaal verwacht. In sommige opzichten was dit ook wel zo, maar het ging toch vooral om de manier waarop de vrouw van de hoofdpersoon alles beleefde. Dit vond ik zeer onverwacht maar toch heel leuk. Het was eens iets anders. Het was uiteraard nog wel spannend of hij het nou wel of niet had gedaan en of hij wel of niet veroordeeld zou worden, maar het was toch meer een roman over liefde en een kinderloos huwelijk en hoe de omgeving, en dus niet de verdachte zelf, op zo’n verdenking reageert. Al met al een leuk boek dus.

Verdieping

Samenvatting

Leonie en Thomas Kuyper hebben een kinderloos huwelijk. Vooral Leonie lijdt daar erg onder. Eind juli logeert ze een week bij haar moeder om een beroemde gynaecoloog uit haar geboortestad te consulteren. In die week gaat Thomas veel uit met Jenny Fortuyn, een meisje uit de bibliotheek met wie hij daarvoor al kennis gemaakt had en waar hij hopeloos verliefd op was geworden. Na hun laatste avond verdwijnt zij spoorloos. Kuyper krijgt op het laboratorium (hij doet daar dierproeven) bezoek van de inspecteurs Lambert en Meuldijk die hem komen vertellen dat hij verdacht wordt van de moord op Jenny. Later komt Lambert ook bij hem thuis. De aanwijzingen van Kuypers betrokkenheid bij haar verdwijning stapelen zich op en na verder politieonderzoek wordt hij gearresteerd. Men vermoedt, dat hij Jenny gedood heeft en door de laboratoriumratten heeft laten opeten. In een brief bekent Thomas aan Leonie zijn passie voor het meisje; hij zegt dat hij vooral onder de indruk was van haar spiegelbeeld. Hij vertelt, dat hij op haar kamer boven de bibliotheek ook haar vriend Robert heeft ontmoet die hem vertelde dat hij naar Amerika vertrok. Leonie, die overtuigd is van Thomas' onschuld, veronderstelt in een antwoordbrief, dat Jenny met Robert is meegegaan. In een dagboek noteert Leonie haar ervaringen sinds Thomas' arrestatie. Ze wil bewijzen, dat haar man niets met de moord te maken heeft, en gaat daartoe zelf op onderzoek uit. Daarbij wordt ze voortdurend gepijnigd door de gedachte, dat Thomas wellicht met Jenny naar bed geweest is. Ze kan dat maar moeilijk verdragen. Ze bezoekt de man die tegenover het laboratorium woont en beweert, dat Thomas en Jenny die nacht samen naar binnen zijn gegaan en dat Thomas alleen naar buiten gekomen is. Ze komt in aanraking met Jenny' s vriendin, die vertelt dat Jenny met iedereen naar bed ging op wie ze maar een beetje viel. Echt dol was ze echter op Robert. Met Thomas was ze zeker niet naar bed geweest, maar ze wilde wel iets van hem; ze kon hem ergens voor gebruiken. Leonie ontdekt tijdens dit bezoek aan de vriendin ook dat inspecteur Lambert Jenny al gekend moet hebben voor het onderzoek naar haar verdwijning begon. Hierna heeft ze een gesprek met de oude buurvrouw van Robert en diens vrouw, die volhoudt, dat het sneeuwde, toen de twee vertrokken, wat niet kon sinds het augustus was. Tijdens een gesprek met Lambert - hij deelt haar mee, dat de kleren van Jenny in het laboratorium teruggevonden zijn - moet ze opeens denken aan een filmpje dat Thomas vroeger met zijn jaargenoten gemaakt heeft: 'moord in het museum'. Naar aanleiding daarvan gaat ze de volgende dag in het laboratorium op onderzoek uit. In een grote pot waarin twee zeekoeien - dieren die een wonderlijke gelijkenis met mensen vertonen - op alcohol worden bewaard, bevindt zich ook het lichaam van een vrouw. Leonie moet nu wel aannemen, dat Thomas schuldig is. Een paar weken voor het proces wordt ontdekt dat er ook nog drugs zijn ontvreemdt uit het laboratorium. Dit is een reden om Thomas nog langer vast te houden. Tijdens het proces blijkt de getuigenis van de kroongetuige - de man tegenover het laboratorium - op niets te berusten. Thomas wordt een paar weken later dan ook vrijgesproken. Eenmaal thuis hoort hij van Leonie over de vrouw in de pot. Hij probeert haar ervan te overtuigen dat ze zich vergist moet hebben. Dat blijkt niet zo te zijn, want het lichaam is niet van Jenny, maar van de vrouw van Robert. Robert en Jenny hebben haar omgebracht en haar lijk tussen de zeekoeien verborgen. Daarna hebben zij de drugs gestolen en zijn ze waarschijnlijk naar Amerika gevlucht.

Stijl

Het taalgebruik is niet moeilijk waardoor het verhaal makkelijk te lezen is. De schrijver gebruikt een directe stijl die vlot leesbaar is. De dialogen in het verhaal zijn ook goed leesbaar, het loopt allemaal lekker vloeiend (spreektaal). Er komen (vrijwel) geen ‘moeilijke woorden’ voor. Als deze voorkomen worden ze uitgelegd in het verhaal. De zinnen zijn ook niet echt lang, wat het lezen vergemakkelijkt. Ook is het een verhaal van deze tijd zodat je weet waar het over gaat.

Ruimte

Het begin van het verhaal is een informatieve opening, maar je valt wel meteen in het verhaal er zijn al wat dingen gebeurd. Het verhaal verloopt chronologisch in een tijdsbestek van ongeveer 5 maanden namelijk van 31 juli tot vlak voor Kerstmis. Van flashbacks of flash-forwards is nauwelijks sprake. Er zijn wel verschillende tijdsversnellingen vertragingen. Het...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.