Motivatie boekkeuze:
Ik heb voor dit boek gekozen omdat ik Harry Mulisch op een festival heb gezien en hij leek mij een goede schrijver. Daar komt nog bij dat ik in de bibliotheek aan het zoeken was en iemand mij prompt Twee vrouwen van Harry Mulisch aanraadde. Dus toen wist ik zeker dat ik een boek van hem zou kiezen. En dat werd dus Twee vrouwen. Jammer genoeg staat er geen inleidend verhaaltje op de achterkant van het boek, je weet dan niet waar het verhaal over gaat. Maar dat kom je ook wel weer snel te weten.

Eerste persoonlijke reactie:
Het boek heeft niet veel effect op mij. Ik was alleen geschokt over het einde. Het was zo mooi liefdesverhaal en het eindigt zo dramatisch. Ik ben door deze tekst verder niet echt aan het denken gezet. Ik vond het boek wel interessant, ik had er namelijk nog nooit over gelezen. Ik vond het boek boeiend, mijn aandacht was echt op het verhaal gevestigd, het was dus zeker geen saai verhaal. Ik vond het wel zielig voor de hoofdpersoon, Laura. Laura heeft op het eind niemand meer en is ongelukkig. Dit eind vond ik origineel en mooi. Ik had het nog nooit eerder zo gelezen.

Korte samenvatting van de inhoud:
Laura Tinhuizen is de dochter van een Leidse professor die boeken heeft geschreven over de Provence en de Troubadours. Er heeft altijd een hechte band tussen vader en dochter bestaan. Daarentegen is de verhouding tussen Laura en haar moeder afstandelijk, bijna kil. Haar vader die betrekkelijk jong gestorven is, ligt nu in de Provence begraven. Haar oude moeder wordt verpleegd in een verzorgingstehuis in Nice.

Na enkele jaren kunstgeschiedenis te hebben gestudeerd, trouwt Laura als ze 23 is met de toneelcriticus Alfred Boeken. Omdat het huwelijk kinderloos blijft, besluiten ze na zeven jaar uit elkaar te gaan.

Alfred hertrouwt met Karin bij wie hij twee kinderen krijgt. Tijdens haar huwelijk krijgt Laura een baan als conservatrice van een klein museum in Amsterdam. Na haar echtscheiding leeft zij als een alleenstaande vrouw die kortstondige verhoudingen heeft met verschillende mannen. Zo heeft zij vijf gelukkige jaren doorgebracht.

Als zij op een dag in februari Sylvia Nithart ontmoet, veranderd haar hele leven. Aangetrokken door iets in Sylvia's uiterlijk, zoekt Laura contact met haar, ook al beseft ze al gauw dat ze innerlijk niets met haar gemeen heeft.

Er ontwikkelt zich een lesbische verhouding tussen de 35 jarige Laura en de 20 jarige Sylvia uit Petten, die in een kapsalon in Egmond werkt. Sylvia trekt bij Laura in. Vanaf het begin van hun verhouding voelt Laura zich de “knecht” en Sylvia de “heer”.

Hun verhouding wordt voor hun moeders en Sylvia's vader verborgen gehouden. Tegen haar moeder zegt Sylvia dat ze verloofd is met Thomas Boeken en dat ze met hem samen woont. Ze zegt dat Thomas de "zoon" van Laura is. In mei vliegen Sylvia en Laura naar Nice waar Laura haar moeder op wil zoeken. Hoewel Laura Sylvia op het hart had gedrukt uit de buurt van haar moeder te blijven, stelt Sylvia zich aan de oude vrouw voor als buurmeisje van Laura. Mevrouw Tinhuizen doorziet de situatie onmiddellijk en daardoor krijgt ze een aanval van woede en slaat met haar stok naar beide vrouwen. Terug in Amsterdam hervatten Sylvia en Laura hun dagelijkse leven als een gelukkig echtpaar. Maar de onmogelijkheid om samen kinderen te krijgen werpt een extra barrière op.

In de zomer aan het begin van het Holland Festival, gaan ze naar de première van een toneelstuk van een schrijver die Laura nog kent uit de tijd van haar huwelijk met Alfred. Het stuk is getiteld: "Orpheus vriend". Tijdens een borrel na afloop van de voorstelling maakt Sylvia kennis met Laura`s ex-man Alfred Boeken. Na het bezoek aan de schouwburg trekt Sylvia zich steeds meer in zichzelf terug. Ze vertelt Laura dat ze voor een paar dagen naar haar ouders gaat. Een paar dagen later hoort Laura van Karin echter dat Sylvia en Alfred samen een kamer hebben in een hotel in Amsterdam. Ze zoekt Sylvia en Alfred in het hotel op maar het gesprek heeft geen resultaat.

Eind juli komt Sylvia langs om haar paspoort te halen, want ze gaat met Alfred naar Londen. Na deze gebeurtenis komt Laura in een diep dal te zitten; ze krijgt een hoge bloeddruk en komt nauwelijks de deur meer uit en zondert zich van de hele wereld af. Als Laura eindelijk weer een beetje zichzelf wordt en met behulp van medicijnen haar bloeddruk wat heeft weten te verlagen, komt Sylvia in augustus onverwachts weer terug. Stralend van blijdschap verteld ze Laura dat ze zwanger is. Ze heeft Alfred alleen gebruikt om een kind te krijgen, Laura zal de vader zijn. Laura wil dat samen met Sylvia en Alfred uitpraten en Alfred zegt dit ook te willen. Bij deze ontmoeting, waar Laura niet bij is, die was op haar werk, schiet Alfred Sylvia haar dood. Alfred belt zelf de politie en de politie belt Laura. Deze snelt naar huis. Alfred wordt opgepakt en Laura blijft bedroefd achter.

Laura krijgt een telefonisch oproepbericht uit Nice. Ze belt en krijgt te horen dat haar moeder is overleden. Meteen rijdt ze met de auto naar Nice. Ze lunchte in Parijs, maar na een tijdje rijden wordt ze moe en duizelig. Ze besluit in Avignon een kamer te nemen. Maar het was augustus, hoogseizoen, alle kamers zaten vol. In het toeristenbureau zat een aardig meisje en zij stuurde Laura naar haar moeder. Deze vrouwe had nog wel een kamer vrij. Laura mag er blijven zo lang ze maar wil. Bij deze oude dame in het zwart kijkt ze terug op de gebeurtenissen die daarvoor hebben plaatsgevonden. Ze is van de ene dode naar de andere gereisd. Aan het eind van het verhaal wordt gesuggereerd dat ze zelfmoord pleegt. “Hoe lang wil ik blijven? Ik heb niets meer te melden. Van de ene dode ben ik naar de andere gereisd. Sylvia ligt stil in haar graf in de duinen, ons kind begraven in haar. In Nice ligt mijn moeder gebalsemd in een kelder op mij te wachten. In Amsterdam zit Alfred in een cel; hij zal tijd in overvloed hebben voor zijn boek over het theater. In de kamer achter de mijne scharrelt de oude dame, tegenover mij staat het pausenpaleis; loodrecht onder mijn raam gaapt het gat als een wachtend graf. Ik kan eerder beneden zijn dan de echo van mijn schreeuw terug is van het paleis.”

Verdieping:

2.1 Gedetailleerde leeservaring:
Het onderwerp van dit boek betreft een relatie tussen twee vrouwen met een leeftijdsverschil van 15 jaar. Ik vond het een boeiend onderwerp omdat ik hier nog nooit iets over gelezen had. Het is niet dat ik er dicht bij sta, ik heb het in mijn nabije omgeving nog nooit gezien, maar dat maakt het juist zo interessant. Ik denk nu ook niet anders over lesbische verhoudingen, ik vind dat ieder mens gelukkig moet zijn, met wie en hoe die dat wil moet hij zelf weten. Het onderwerp is goed uitgewerkt, de schrijver laat telkens de meningen van hun omgeving doorschemeren. Daar kun je uit op maken dat veel mensen het moeilijk hebben met lesbische verhoudingen. Ik vind het goed dat er een boek over geschreven wordt, zodat mensen hun mening kunnen bijstellen/veranderen. De schrijver daarentegen heeft geen moeite met het onderwerp, hij vindt het wel goed. Ik heb nog nooit een boek of een film over dit onderwerp gezien. Hoeft van mij ook niet zo, want ik heb mijn mening erover en die verandert toch niet drastisch meer.

De belangrijkste gebeurtenissen zijn de ontmoeting tussen Laura Tinhuizen en Sylvia Nithart, de toneelvoorstelling waar Sylvia de ex-man van Laura ontmoet, Alfred Boeken, het bezoek van Laura en Sylvia aan de moeder van Laura, de verhouding van Sylvia en Alfred en de moordscène op Sylvia door Alfred. Deze gebeurtenissen worden uitstekend beschreven, je leest er in het verhaal echt naar toe. Alleen de laatste scène tussen Alfred en Sylvia verloopt wat kort. De gedachten van de personages spelen de grootste rol, maar hun gedachten gaan wel over de belangrijke gebeurtenissen. De gebeurtenissen hebben vloeien logisch uit elkaar voort. De gebeurtenissen zijn spannend, geloofwaardig en verrassend. Ik vind het spannend omdat je niet weet wat er met Sylvia is, geloofwaardig omdat dit ieder mens wel kan overkomen en verrassend omdat het eind zo anders is als ik verwacht had. De meeste indruk heeft de laatste scène, omdat er precies wordt beschreven hoe Sylvia er bij ligt als ze dood is en dat zie je dan helemaal voor je. Ook omdat ze zwanger was dacht ik dat het wel een leuke afloop zou hebben maar dat is niet waar. Ik had geen moeite om verder te komen met de gebeurtenissen, ik had het boek immers in twee ochtenden uit! Je hoeft verder geen verbanden te leggen want de schrijver legt de gebeurtenissen goed aan de lezer uit.

De hoofdpersoon is geen held. Dat merk je aan haar gedrag. Ze is onzeker en weet niet echt wat ze met haar leven moet. Nou dan vind ik je geen held. Ze verricht ook geen heldhaftige optredens of iets dergelijks. De karaktereigenschappen zijn niet echt duidelijk beschreven, maar aan haar denkwijze die je duidelijk leest kom je daar wel achter. Je leert haar dus goed kennen op een gegeven moment. De personages zijn levensecht. Alles kan zo waar gebeurt zijn, desnoods bij je eigen buren of bij jezelf. Ik kan me zelf niet echt verplaatsen in een personage, omdat ik als geen één van hen hetzelfde denk. Hun denkwijze is gewoon heel anders. Ik vind geen enkele personage sympathiek. Het zouden geen vrienden van me kunnen worden omdat ze gewoon heel hangerig en slap overkomen. Ik vind de beslissingen van de personages niet begrijpelijk, al helemaal niet de beslissing om Sylvia te doden!! Ik zou ook heel anders reageren. Als Sylvia bij mij was weggegaan om even naar haar ouders te gaan, dan had ik haar wel even gebeld, dat durfde Laura niet.

Het verhaal is opgebouwd uit 32 hoofdstukken zonder titel, die elk op een nieuwe bladzijde beginnen. De opbouw van het verhaal is in het begin een beetje ingewikkeld. Dit komt door de twee verhaallijnen. De eerste is dat Laura naar haar overleden moeder reist en de tweede is haar relatie met Sylvia. Dit loopt het hele boek door elkaar heen en soms weet je niet welke verhaallijn je aan het lezen bent. Er is een tijdsversnelling wanneer Sylvia niet meer bij Laura inwoont. Je leest dan de gedachtegang van Laura van een langere periode, maar je leest niet wat ze dan doet, of wat er gebeurt. En je weet helemaal niet wat er gebeurt vanaf dat Sylvia is vermoord tot Laura’s moeder dood gaat. Ik vond het verhaal wel spannend, omdat je geen idee hebt van wat er zal gebeuren. Er zitten veel flashbacks in het verhaal. Over Laura haar vader, haar moeder, Alfred en zijn toneelvrienden. Dat vond ik eerst vervelend omdat het moeilijk las, maar uiteindelijk vind ik dit het leuke aan het boek....








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.