Inleiding

Mijn mening over het lezen van fictie:

Ik vind het lezen van fictie leuk, maar het moet wel realistisch blijven. Als het geen realistisch boek is vind ik het niet leuk om te lezen. Ik kan me dan niet zo goed inleven en kan me dan niet zo goed een voorstelling maken van het verhaal.
Ik lees al heel erg lang realistische boeken. Voorheen las ik altijd boeken van Carry Slee. Deze zijn ook realistisch en ik heb ze daarom ook altijd met veel plezier gelezen.
Ik vind het ook erg interessant om non-fictie verhalen te lezen. Ik vind dat in waargebeurde verhalen iets meer inhoud zit. Je leest deze verhalen op een andere manier.

Hoe en waarom heb ik voor dit boek gekozen?

Mijn zus had dit boek al eerder een keer gelezen en had het afgelopen vakantie meegenomen om nogmaals te lezen. Ze had dit boek toentertijd erg mooi gevonden. Toen zij het boek uit had is mijn moeder het gaan lezen en die vond het ook al erg mooi. Ik had op de terugweg van vakantie naar huis geen leuk boek meer om te lezen en ben toen aan dit boek begonnen. Ik heb het laatste stukje van het boek toen thuis nog uitgelezen. Ik ben dus eigenlijk gestimuleerd, door mijn moeder en mijn zus, om het boek te gaan lezen.

Verwachting:

Mijn verwachtingen waren niet heel hoog. Ik hoorde natuurlijk wel heel veel positieve reacties van mijn moeder en zus, maar toen ik de achterkant van het boek las wist ik niet zo goed wat ik ervan moest denken. Ik las dat het ging over de Islamitische godsdienst en ik wist niet of dat onderwerp mij zo aan zou spreken. Bij de titel kon je je niet zo veel voorstellen. Het is een erg simpele titel.

Eerste reactie na het lezen van het boek:

Ik vond het een erg apart boek om te lezen. Dat komt denk ik omdat het één van de eerste keren is dat ik met echte romans in aanraking kom, maar ook omdat ik het onderwerp van het boek voor mij nieuw is. Ik heb nog nooit een boek gelezen dat over een bepaalde godsdienst ging. Het is ook geen onderwerp waar je veel mensen over hoort praten.
Ik kon me goed identificeren met de hoofdpersoon, omdat gedachten en gevoelens goed onder woorden worden gebracht.
Het was een realistisch boek, omdat de gebeurtenissen die in het boek besproken worden ook nu nog in het echt voorkomen in de islam.
Het was een zielig boek. Je las hoe Idils leven eruit zag en dat was echt zielig. Volgens het Islamitische geloof moeten de vrouwen gehoorzamen aan de mannen en zijn vrouwen minderwaardig. Je leest ook de besnijdenis die Idil ondergaat wanneer ze voor de eerste keer ongesteld is geworden. Dat is ook erg zielig.
Ik vond het interessant om te lezen over het leven van Idil en over de Islamitische cultuur. Je leest wat de gewoonten in deze godsdienst zijn en dat vond ik erg interessant.

Samenvatting:

Idil is een Islamitisch meisje afkomstig uit Afrika (Nigeria). Sinds haar geboorte is haar vader ontevreden. Dat komt doordat hij dacht dat hij een zoon zou krijgen, maar dit was niet het geval. Hierdoor was hij diep teleurgesteld en gaf hij geen aandacht meer aan zijn vrouw en dochter.
Idil gaat nog wel naar school, maar op een dag besluit haar vader dat ze privé koran les krijgt van Harun (de koranleraar). Idil gehoorzaamt hem. Harun verkracht Idil elke keer tijdens haar ‘koranles’. Idil kan dit echter niet aan haar ouders vertellen, want volgens haar hoort dat zo. Aan de ene kant is ze zeer ontevreden dat haar leraar haar verkracht. Maar anderzijds is ze tevreden, want ze krijgt aandacht van iemand, een ervaring die ze niet vaak meemaakt.
Ondanks dit alles krijgt Idil toch voldoende aandacht van haar tante Mimay. Ze vindt troost bij een tante die ongetrouwd is gebleven, omdat ze, eigenwijs als ze is, zich voor de meeste mannen te goed voelde. Zij helpt Idil in goede en slechte tijden. Daarom geeft ze ook het advies, wanneer Idil ongesteld raakt, dit beter te verzwijgen. Dit doet Idil ook, maar lang kan ze het niet volhouden. Uiteindelijk komen haar ouders erachter dat Idil een vrouw is geworden. Hierna volgt er een pijnlijke moment voor Idil. Ze wordt besneden, een gruwelijk ritueel dat erg pijnlijk moet zijn geweest. Alle vrouwen om haar heen, inclusief haar moeder, staan erbij te kijken alsof het een feest is. Haar ingewanden worden letterlijk en figuurlijk uit haar lichaam gehaald. Daarna wordt haar vagina weer dicht genaaid met een naald. Na haar besnijdenis gaat Idil niet meer naar school en komt ze niet meer uit bed.
Op een dag brengt haar vader een gast mee, genaamd Zade. Hij is een oude vriend van vader en logeert voorlopig bij hun. Idil vindt hem al vanaf het begin een afschuwelijke man. Haar vader probeert Zade en zijn dochter bij elkaar te brengen (de korte vakantie). Alsof het leven van Idil niet slechter kan, wordt ze tenslotte nog uitgehuwelijkt aan Zade. Idil protesteert hier tegen, maar dit heeft toch geen zin. Toch heeft ze nog geluk, want ze verhuist samen met haar man en ouders naar de stad. Daar vindt haar trouwerij plaats. Op haar huwelijksdag krijgt ze een eigen kamer met Zade. Ze ziet al gelijk zijn hongerig blik, maar wil niet met hem naar bed. Maar er zit niets anders op, dan hem te gehoorzamen. Zade, haar man, opent met een schaar haar vagina en verkracht haar. Dit zal niet de laatste keer zijn.
Ze wil weg van hem, ze wil vrijheid. Idil wil voor zichzelf leven maar dat mag niet, want een vrouw is gemaakt om te gehoorzamen en om achter haar man te staan. Vrouwen bestaan alleen maar voor genot. Maar Idil wil voor zichzelf opkomen zoals haar tante Mimay haar heeft geleerd om te doen. Ze verlangt naar een wereld waar ze vrij kan zijn.
Dan komt Idil erachter dat er een blanke man naast haar woont. Maurits komt uit België. Idil is op slag verliefd op hem. Haar tante Mimay komt daar achter evenals haar moeder. Idil bezoekt Maurits regelmatig, ze bedrijft zelfs de liefde met hem, hierdoor raakt ze zwanger. Idil vindt haar grote geluk met Maurits en wil graag met hem verder leven. Maurits denkt daarover na en regelt paspoorten om te ontsnappen. Idil vertelt haar moeder en tante dat ze weg wil. Haar moeder is het niet met haar eens, maar snapt dat dit de enigste manier is waarop haar dochter geluk kan krijgen. Zade is voor een tijdje weggegaan en zegt terug te komen wanneer Idil een buikje heeft. Dit is haar kans om te ontsnappen met Maurits. Wanneer Idil bij Maurits thuis is, komt Zade plotseling binnen en schiet Maurits dood. Zade wordt door de politie opgepakt. Dan blijkt dat Zade helemaal niet is weggegaan, hij is erachter gekomen dat Idil een verhouding met Maurits heeft en heeft hem vermoord.
Hierna wordt Idil naar een gekkenhuis/inrichting gestuurd. Idil weet dat ze haar kindje nog moet krijgen en ze is ervan overtuigd dat ze zwanger is van Maurits en niet van Zade. En het kind is dan ook van Maurits, want wanneer haar baby geboren is ziet ze dat het kind een lichte huidskleur heeft. Het is een meisje. Idil besluit haar kind Mimay te noemen, net zoals haar tante die voor zichzelf heeft durven opkomen en die niet gelooft dat een vrouw onderdanig is aan een man. Mimay is altijd een voorbeeld geweest voor Idil.
Dan hoort Idil dat Zade de voogdij over haar kind zal krijgen. Idil is bang, bang...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.