Socialisatie en Cultuur
Interacties: gesprekken voeren, blikken uitwisselen, uitgaan, brieven sturen enz.
Cultuur: Alle waarden, normen en andere aangeleerde kenmerken die de leden van een groep of samenleveing met elkaar gemeen hebben en dus als vanzelfsprekend beschouwen.
Een belangrijk element van cultuur is de onderlinge afhankelijkheid. De verschillende soorten afhankelijkheid kunnen we rangschikken in vier soorten bindingen:

• affectieve, => hebben betrekking op vriendschap en liefde; voetbalsupporters, nationalistische gevoelens.
• economische, => alle handelingen die we verrichten om in ons levensonderhoud te voorzien. Ook ondersteuning van hen die dat niet kunnen.
• cognitieve, => overdracht van kennis door leraren of media
• en politieke bindingen. => als burgers kun je veel dingen niet zelf regelen

nature-nurture, cultuur-natuur, aanleg-aangeleerd

In iedere cultuur ontwikkelt men normen (gedragsregels) en waarden (principes). Daarnaast ontwikkelen ze andere cultuurkenmerken, zoals kennis, gewoonten, opvattingen, symbolen en feestdagen.

Culturen verschillen per plaats, tijd en groep.

Een van de belangrijkste kenmerken van culturen zijn de verschillende rolpatronen, waardoor het menselijk leven min of meer is vastgelegd. We ontlenen aan deze rollen onze identiteit. De persoonlijkheid die wij naar buiten toe laten zien, the presentation of the self, wordt sterk beïnvloed door de maatschappij.
We hebben verschillende maskers voor verschillende situaties en proberen geloofwaardig over te komen (impression management)

Niet alle culturen in een samenleving zijn even sterk, we spreken van een dominante cultuur als één cultuurgroep in een samenleving domineert. Een spreken van een subcultuur wanneer waarden, normen en andere cultuurkenmerken op bepaalde onderdelen afwijken van de dominante cultuur. (mensen van adel, hooligans, Surinamers enz.)
Een tegencultuur verzet zich tegen de dominante cultuur of vormt daar een bedreiging voor. (rechts-extremisme).
Ook bedrijven ontwikkelen vaak hun eigen cultuur.

Nederland is een multiculturele samenleving: een maatschappij waar mensen met verschillende culturele achtergronden naast elkaar leven.
Vroeger kwamen ‘vreemdelingen’ uit omringende landen (België, Duitsland, Frankrijk). Na de Tweede Wereld Oorlog zijn Nederlanders gaan emigreren en zijn mensen van overal na Nederland gekomen. Na 1960 kwamen ze hier omdat we arbeiders nodig hadden, en nu omdat het hier veilig is rijk is. Dit gebeurt in alle westerse landen.
Twee oorzaken hiervoor:

• betere communicatie. We weten nu van het bestaan en problemen af van veel meer landen en zij van ons.
• beter vervoer. Reizen gaat sneller

Hierdoor is de wereld een global village geworden, een werelddorp.

Leven tussen veel culturen betekent dat we ons aan moeten passen aan elkaar, zodat we elkaar niet per ongeluk beledigen of shockeren.

Na WO2 nam de welvaart toe, jongeren kregen meer vrije tijd en geld en er ontstonden onder hen veel subculturen. De jeugdcultuur zet zich vaak af tegen de dominante cultuur, wardoor zij een andere leefstijl krijgen (oorzaak nr.1 van de generatiekloof). Jongeren voelen ook verbondenheid met elkaar, mensen met dezelfde levensstijl of opvattingen zoeken elkaar op.
Jeugdculturen komen vaak voort uit muziekstromingen. Jeugdculturen veranderen snel, vooral als een kenmerk ‘in’ wordt zoeken ze snel iets anders.

De onderdelen van een cultuur worden telkens aan de nieuwe leden overgedragen door socialisatie en sociale controle. Socialisatie is het proces waarbij iemand de waarden, normen en andere cultuurkenmerken van zijn samenleving of groep aanleert. De doelen hiervan zijn dat de persoon zich aanpast en dat de cultuur voort blijft bestaan. Ieder heeft zijn eigen karakter, maar we worden in gedrag en opvattingen sterk door onze cultuur bepaald.

Cultuuroverdracht heb je in twee vormen:

• enculturatie; het aanleren van cultuurkenmerken in de samenleving of het milieu waarin men geboren is. (kinderen)
• acculturatie; het later aanleren van de kenmerken van een cultuur waar men oorspronkelijk niet tot behoort.

Bij vrijwel iedereen gebeurt de eerste socialisatie in het gezin, daarna komen andere socialiserende instituties in beeld. Dit zijn instellingen, organisaties en overige collectieve gedragspatronen waarmee de cultuuroverdracht in een samenleving plaatsvindt.
Er zijn er behalve het gezin vijf belangrijke:

• school; dicipline samenwerken enz.
• werk; prestaties, op tijd zijn
• maatschappelijke groeperingen; geloof, sportclubs
• overheid; wetten (leerplicht tot je 16e)
• media; kranten televisies enz.

Sociale controle is de wijze waarop mensen andere mensen stimuleren of dwingen zich aan de geldende normen te houden. Dit is er om te zorgen dat de socialisatie goed verloopt en niemand zich onmaatschappelijk gedraagt. Er zijn vier manieren hiervoor, die vaak werken met beloningen en straffen:

• formele positieve sancties (koninklijke onderscheiding, diploma)
• formele negatieve sancties (boete)
• informele positieve sancties (applaus)
• informele negatieve sancties (een kind dat naar zijn kamer wordt gestuurd)

Het doel van socialisatie en sociale controle is bereikt wanneer er internalisatie van de cultuur plaatsvindt. Men heeft zich de cultuur zo eigen gemaakt dat men zich automatisch zo gedraagt als door de groep wordt verwacht. Dit vindt ook vaak plaats door nabootsing (kinderen apen hun ouders na). Socialisatie Socialiserende instituties Sociale controle Sancties Normen en waarden Internalisatie Cultuur
Media en Communicatie
Communicatie is het proces waarbij een zender bedoeld of onbedoeld een bepaalde boodschap overbrengt aan een ontvanger.
Communicatie kan via verschillende media, en als de ontvanger reageert heet dat feedback of terugkoppeling.
Encoderen wil zeggen dat de zender de boodschap in een bepaalde vorm of code verpakt. Decoderen betekent dat de ontvanger de info vertaalt en interpreteert. Dit kan fout gaan, bijvoorbeeld omdat de één een ander referentiekader (gedachtewereld) heeft dan de ander.

Communicatie is een sociaal proces, maar het heeft ook economische aspecten. In arbeidsomstandigheden is het belangrijk dat je goed met elkaar communiceert. Communicatie moet steeds beter en sneller.
Informatie staat voor kennis die we al bezitten en kennis die op ons af komt. Informatie is vaak niet eenduidig. Vaak is het onmogelijk een objectief beeld te krijgen en moet je kiezen uit de bronnen die je hebt, en ze naar waarde kunnen schatten.

Er zijn vier verschillende soorten communicatie:

• directe en indirecte communicatie. (direct; face-to-face, indirect; bv telefoon)
• eenzijdige en meerzijdige communicatie. (eenzijdig; eenrichtingsverkeer, bv radio, meerzijdig; deelnemers zijn zenders en ontvangers)
• verbale en non-verbale communicatie. (verbaal; via gesproken of geschreven woord. Non-verbaal; bv symbolen, tekens, lichaamstaal
• massacommunicatie

Massamedia hebben een aantal gemeenschappelijke kenmerken:

• info is bedoel voor een groot anoniem publiek
• info is openbaar, voor iedereen toegankelijk
• relatie tussen zender en ontvanger is onpersoonlijk
• communicatie is meestal eenzijdig. Weinig feedback en zenders kunnen niet meteen controleren of de boodschap wordt begrepen.

De media heeft verschillende functies voor...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.