Auteur: Gerhard L. Durlacher.

Geboren in Baden-Baden in 1928. Hij was van 1964 tot eind 1983 docent sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Durlacher schreef verscheidene andere boeken over zijn persoonlijke ervaringen in de tweede wereldoorlog. Als joods jongetje in Baden-Baden in het boek ‘Drenkeling’, en als kampgevangene in dit boek, ‘Strepen aan de hemel’. In 1994 ontving Durlacher de AKO-literatuurprijs voor zijn boek ‘Quarantaine’.

Druk:

Vierde, februari 1986. Eerste druk mei 1985.

Motto:

‘Eli, Eli, Lama sabachthani!'
Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten!’

Personen:

De hoofdpersoon is de jonge Gerard Durlacher, hij is 15 jaar tijdens zijn gevangenschap in de concentratiekampen. Hij verliest daar zijn ouders en maakt andere verschrikkelijke dingen mee die dagelijks gebeuren in de nazi-concentratiekampen zoals Auschwitz-Birkenau. De ikpersoon (Durlacher) kan maar moeilijk bevatten wat er met hem en zijn omgeving in de kampen gebeurt.

Samenvat.:

In de proloog beschrijft Durlacher hoe hij met zijn medegevangenen in het concentratiekamp Auschwitz in de verte geluiden van bombardementen hoort. De gevangenen krijgen nieuwe hoop op bevrijding, maar na een tijd rijst de vraag: zijn ze ons vergeten? De schrijver stelt vervolgens vragen die bleven hangen na de oorlog en probeert deze te beantwoorden met behulp van andere geschiedschrijvers. O.a. over de wegen waarlangs joden hoorden over de ‘Endlösung’ (de massavernietiging van joden) en wat hun reactie was. Durlacher vraagt zich af waarom de wereld min of meer wegkijkt als er om je heen honderdduizenden systematisch gedood worden. Hij is zelf levend uit de ‘hel’ zoals hij het noemt gekomen en daardoor is zijn verbijstering groot als hij soms de onverschilligheid van...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.