Rechtbankofficier Leopold Venohr is al ruimschoots gepensioneerd. Toch woont hij (hij is vrijgezel) nog steeds bij zijn hoogbejaarde moeder. Hij verzorgt haar al een jaar of 10 omdat ze niet naar een bejaardentehuis wil. Ze ligt de hele dag op bed en leest romannetjes die hij elke week voor haar haalt. Ze voorspelde 30 jaar geleden al dat Leopold haar nooit zou verlaten, en dat zal hij ook nooit doen. Op een dag komt Marja, een ongetrouwde vrouw met twee kinderen, naar het huis van Venohr en zijn moeder en word de huishoudster. Een vriendin van haar, een achternichtje van Venohr, had haar verteld dat ze hulp konden gebruiken. Venohr was bitter maar kon niet weigeren. Door het hele boek heen bekritiseerd hij haar, maar toch verteld hij haar gedurende het boek zijn levensverhaal.
Het boek begint als Venohr verteld over de keer dat hij zijn moeder meenam naar het Tuxertal in Tirol. Vlak voor de top van de Grüblspitze werd zijn moeder erg bang. Hij heeft haar naar beneden geleid door te doen alsof hij degene was die bang was. Dit was zijn eerste overwinning op haar. Ze heeft nooit over dit voorval...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.