Leeservaring

Het verhaal is heel begrijpelijk, het is eigenlijk een bundeling van verschillende mensen die praten over dezelfde gebeurtenis die hun heel nauw aan hart ligt. Doordat iedereen zijn persoonlijk aandeel in het verhaal vertelt en dit ook zo opgeschreven is, krijg je een harmonieuze samenhang van ieder z’n gevoelens en gedachten.Ik vind het een diepzinnig verhaal. Het doet je nadenken over vooroordelen, tradities, koppigheid en de gevolgen hiervan. Het laat je zien dat je moet kunnen opofferingen maken voor je eigen en iemand anders geluk. De lege cel is ook een heel ontroerend boek, vooral op het einde. Het is pijnlijk voor de lezer wanneer Johan sterft. Hoewel het eigenlijk een soort ‘verslag’ is slaagt de auteur Réne Swartenbroekx er prachtig in de lezer te laten meevoelen met elk personage. Nochtans weet je in het begin al dat Johan zal sterven. Toch is het nog shockerend als het dan werkelijk gebeurt. Je leeft volledig mee in Johans en Immihans prille liefde en hoopt voor hen dat het goed zal aflopen. Het boek is niet overdreven emotioneel en de sombere sfeer wordt opgekrikt door het vertellen van gelukkige herinneringen en een grappig liefdesbrief. Waarin Johan z’n gevoelens met auto-onderdelen vergelijkt (hij is leerling-garagist).

Tekstervaring: een grondig beeld

Het boek draait eigenlijk volledig rond de moord op Johan. Deze gebeurtenis is ook de redene dat de schrijver het boek geschreven heeft. Rond deze gebeurtenis draaien veel gedachten en gevoelens die allemaal hun plaats krijgen in dit boek. De moord op Johan is dan ook uitsluitend veroorzaakt door gemengde gevoelens en koppige gedachten. De lege cel is eigenlijk een verzameling van interviews met de betrokkenen van de moord en bestaat daarom uit één hoofdgebeurtenis. Maar je hebt ook enkele bijgebeurtenissen zoals wanneer Kelman de uithuwelijking verkondigt, de ontsnappingspoging, …Zo blijft het verhaal ook boeiend. Zowel de gebeurtenissen als de interviews zijn in de juiste en logische chronologische volgorde, dit maakt het boek heel vlot. Ik vind de gebeurtenissen boeiend en geloofwaardig. Het is boeiend omdat je weet dat er iemand vermoord is maar je wil weten hoe en waarom. Er zijn regelmatig gebeurtenissen en veranderingen in het boek zodat het tot op de laatste zin heel boeiend blijft. Geloofwaardig is het doordat de getuigenissen de mensen hun overeenkomen en perfect in elkaar passen. De moord heeft een indruk op me gemaakt en me aan het denken gezet. Is de vader zo hebberig dat het ten koste komt van zijn bloedeigen dochter? Zijn vooroordelen en tradities zo ijzersterk dat de liefde hen niet kan breken?
De gebeurtenissen spelen zich in een angstige sfeer met een vleugje liefde en actie.
Het verhaal is zo verteld dat er op het einde...

skateboarder 12 februari 2005 @ 12:37 uur bedankt man, ik heb er veel aan gehad! ook die gedichten zijn handig.