INLEIDING


Toetanchamon was de kind-farao die vermoedelijk van
1336 voor Christus tot 1327 voor Christus over Egypte
heerste. Hij stierf toen hij 18 jaar was. De tijd waar
hij in leefde (18e Dynastie) was een van de rijkste en
verfijnste perioden uit de Egyptische geschiedenis.
Het was er een van internationale machtspolitiek,
religieuze verwarring en onbelemmerde artistieke en
literaire creativiteit.
Toetanchamon erfde de kroon toen hij nog maar een kind
was. Zijn erfgoed was een land dat materieel en
spiritueel was uitgeput, doordat zijn vader het
traditionele godendom had verwaarloosd. Achter het
gouden masker van de almachtige godsheerser ging het
gezicht schuil van een kwetsbare, gemanipuleerde,
kleine jongen.
Ik heb Toetanchamon niet gekozen omdat hij een
interessant figuur was, maar de aanleiding van mijn
keuze was zijn graf, dat in het dal der koningen ligt.
Zijn graf was een der waardevolste en een der minst
beschadigde ooit. Maar niet alleen dat is de reden,
want ook de vloek die er zogezegd op het graf lag
fascineerde mij.
In dit werkstuk wil ik een antwoord geven op de vraag:
'Hoe komt het dat zo een jonge farao als Toetanchamon,
die slechts 10 jaar over Egypte regeerde, zo een
prachtig graf gekregen heeft en zo onbekend is?'
Via de volgende deelvragen wil ik een antwoord op deze
hoofdvraag vinden. In 'Hoe zag de 18e dynastie eruit?'
wil ik kijken wat voor veranderingen er in Egypte
plaats vonden. In 'Wie was Toetanchamon?' wil ik
onderzoeken wat hij gedaan en bereikt heeft en wie hij
was. In 'Wie was Howard Carter?' wil ik nagaan wat
voor iemand de ontdekker van Toetanchamon was. In 'Wat
is het Dal der Koningen?' bekijk ik deze belangrijke
begraafplaats, waar vele farao's uit de 18e dynastie
begraven liggen. Als voorlaatste wil ik 'Waaruit
bestond het graf?' onder de loep nemen om zo te
ontdekken hoe belangrijk Toetanchamon was en wat hij
zoal meekreeg voor het leven na de dood. Ten slotte
wil ik de vraag 'Wat was de vloek?' behandelen om te
bekijken welke impact de vloek gehad heeft op
Toetanchamon.
Uiteindelijk wil ik door deze deelvragen een conclusie
trekken.



HOE ZAG DE 18e DYNASTIE ERUIT?


De 18e dynastie, die liep van 1550 tot 1295 voor
Christus, was het begin van het Nieuwe Rijk, met als
eerste farao en grondlegger de Thebaan Ahmose I. De
'Hyksos'-koningen die Egypte regeerden tussen de 17e
en 16e eeuw voor Christus, dwongen de Egyptenaren te
beseffen dat er ook vreemde landen bestonden en dat
die ook wat te bieden hadden. De voordelen van het
contact met vreemden bleken een stimulans te zijn voor
de expansiepolitiek van het Nieuwe Rijk.
De tweede farao van de 18e dynastie was Thoetmosis I.
Onder hem breidde Egypte uit naar het noorden in de
richting van de Eufraat.
Na de fase van roof en plundering volgde er een fase
van stabiliteit door Thoetmosis III. Grote rijkdommen
stroomden in de schatkist van de Egyptische koning,
dat allemaal geschonken werd ter aanbidding van de
zonnegod Amon-Re
Rond 1391 voor Christus onder Amenhotep III was Egypte
het middelpunt van het wereldtoneel. Uit diplomatieke
correspondentie blijkt dat Amenhotep III tijdens zijn
37 jaar durende regeringsperiode genoot van een rijk
dat onwankelbaar was en in vrede leefde. Tijdens zijn
regering was Egypte een natie op het hoogtepunt van
zijn macht en aanzien, maar tegelijkertijd was het
land rijp voor verandering.
Die verandering zou er komen door de religieuze crisis
onder Amenhotep III zijn zoon Amenhotep IV. Hij zou 17
jaar lang regeren en zijn stempel op ieder aspect van
het Egyptische leven en de cultuur drukken. Het
belangrijkste kenmerk van zijn regering was een
fanatieke verering van Aton. Aanvankelijk was Aton een
ondergeschikte verschijning van de zonnegod
Re-Horachti. Tijdens Amenhotep IV werd Aton als een
godheid op zichzelf voorgesteld. Namelijk als de enige
schepper en goedgunstige weldoener van het mensdom.
Na 6 jaar te hebben geregeerd veranderde Amenhotep IV
(Amon is tevreden) zijn naam in Achnaton (hij die
Atons gunst geniet). Hij bouwde een nieuwe hoofdstad
Achetaton, gewijd aan Aton. De economische stabiliteit
van Egypte werd ernstig ondermijnd door het sluiten
van de traditionele heiligdommen, terwijl het
gedesoriënteerde volk alom werd uitgebuit doordat de
dagelijkse regeringstaken zonder toezicht aan lagere
functionarissen werden overgelaten. Vanwege deze
verwaarlozing werd de farao na zijn dood de
'misdadiger van Achetaton' genoemd.
Onder Toetanchamon zouden de religieuze groeperingen
met elkaar worden verzoend en een betrekkelijk normale
toestand zou in Egypte terugkeren.



WIE WAS TOETANCHAMON?


Toetanchamon werd vermoedelijk geboren in 1341 voor
Christus in Achetaton tijdens de tweede helft van de
regeringsperiode van Achnaton. Men weet niet zeker wie
zijn ouders waren en of hij wel een koningszoon was.
In de meeste bronnen vind je terug dat Achnaton, de
ketterse zoon van Amenhotep III, zijn vader was en
Kija, een bijvrouw van Achnaton, zijn moeder. Andere
menen dat zijn vader Amenhotep III was en zijn moeder
diens vrouw Teje. De onduidelijkheid omtrent zijn
ouders is ondermeer het gevolg van de godsdienstige
reformatie van Achnaton. Die reformatie had geweldige
spanningen en haatuitbarstingen tot gevolg. Het
wegbeitelen van namen van goden en vorsten op
monumenten zijn daar vandaag nog de getuigen van.
Toetanchamon groeide op in een tijd vol spanning
tussen het traditionalisme van de Egyptische
samenleving en het radicalisme van de fanatieke
beeldenstormer Achnaton. Hij kwam rond 1336 voor
Christus op de troon als het jonge kind Toetanchaton.
Hij heerste negen jaar of langer over Egypte, hoewel
ongetwijfeld het grootste deel van deze periode de
teugels stevig in handen van anderen waren zoals die
van Eje (een bloedverwant van de koning), die na
Toetanchamon zijn dood over Egypte zou regeren.
De echtgenote van Toetanchamon was Anchesenamon. Zij
was de dochter van Toetanchamons vader Achnaton en
dies vrouw Nefertiti. Waarschijnlijk werd het huwelijk
gesloten om tegenover elkaar staande koninklijke
partijen met elkaar te verzoenen.
Er is weinig bekend over Toetanchamons
regeringsperiode. Enkele reliëffragmenten uit Karnak
en Luxor verwijzen naar ten minste één Aziatische en
mogelijk een Nubische veldtocht. Of de farao zelf op
veldtocht trok wordt betwijfeld. De belangrijkste
gebeurtenis tijdens zijn regering betrof een
binnenlandse aangelegenheid, waar een nieuw
regeringscentrum Memphis en een nieuw religieus
centrum Thebe werden opgericht. Onder Toetanchamon
ging men terug naar het traditionele godendom en werd
Aton die onder Achnaton aanbeden werd verwaarloosd. De
stemming van de bevolking werd weer positief, maar
omdat Achnaton bijna 20 jaar over Egypte had geheerst,
was het moeilijk om zo maar weer Amon te aanbidden.
Dit positivisme werd afgebeeld op de muren van de
tempel van Luxor.
Toetanchamon was een halfgod, hij stond tussen mensen
en goden. Hij was de heerser van Egypte als een mens
en dus de oppermachtigste aan de top van de pyramide.
De...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.