Boek: Razend
Auteur: Carry Slee
Uitgeverij: Van Holkema & Warendrorf
Omslag tekening: Roelof van der Schans
Vormgeving: Toine Post
Eerste druk: in 2000

Razend doet mee aan de Jonge Jury 2001


- Vooraf:
Ik heb Razend gekozen, omdat ik het een heel erg mooi en aangrijpend boek vind. Het is zo geschreven dat je je ook kan inbeelden wat de personages voelen. Dat is iets dat in alle boeken van Carry Slee gebeurt dus, vandaar dat dit ook al een motivatie is om het boek te lezen omdat je weet dat deze auteur erg goed kan schrijven.
Toen ik het boek ging lezen had ik tamelijk hoge verwachtingen in vergelijking met andere boeken die ik ga lezen, waarbij ik nog niets van de schrijver heb gelezen. Ik verwachtte er van dat het heel erg mooi, aangrijpend en op een speelse manier was geschreven maar ondanks dat nog steeds serieus was.

Omslag:
Op de omslag staat een jongen, waarschijnlijk Sven, met een mes in zijn open hand. Het is een tekening die geschilderd met grove verfstreken en met donkere kleuren geel en bruin en door de schaduwen en de (bloed)rode letters, die er venijnig neergezet lijken te zijn, ziet het er angstaanjagend en kil uit. Daardoor krijg je bij de eerste indruk van het boek ook meteen door dat het een serieus boek is.


- Titel:
De titel is Razend. Ik denk dat die is gekozen omdat razend ook kwaad betekent: Sven is kwaad (razend) op zijn vader, omdat hij Lennart, zijn broer, voortrekt en omdat hij hem mishandelt. De vader van Sven is kwaad op Sven omdat hij met zwemmen is gestopt tegen zijn wil in en daarom mishandelt hij Sven vaak.


- Schrijver:
Ik heb bijna alle boeken voor alle leeftijden van Carry Slee gelezen. De boeken van 12 jaar en ouder zoals deze zijn qua stijl, onderwerp en opbouw te vergelijken met dit boek. Alle boeken (‘Spijt!’, ‘Afblijven’, ‘Pijnstillers’ en ‘Kappen!’) gaan over een probleem, dat de hoofdpersoon heeft, en alle boeken hebben ook een stijl die Carry Slee typeert, een stijl die je makkelijk kan lezen, zonder al te lange zinnen en ze beschrijft op een speelse manier een serieus probleem, waardoor het boek niet te zwaar wordt. In de meeste boeken van haar is alles niet chronologisch opgebouwd zonder veel of geen flashbacks.
De andere boeken van Carry Slee voor deze leeftijd vind ik net zo mooi of mooier dan deze. Mijn favoriete boeken zijn Afblijven en Pijnstillers. Deze boeken gaan ook over een zware en moeilijke onderwerpen: drugs en de dood.


- Genre:
Razend behoort tot het genre maatschappelijk geëngageerd. Het gaat namelijk over verschillende problemen in de samenleving zoals:
- mishandeling: Sven wordt mishandeld door zijn vader en dat komt ook in meerdere gezinnen voor. Dus het is niet iets uitzonderlijks dat je alleen in boeken aantreft.
- Aanranding: De leraar van Sven’s klas kan zijn handen niet thuishouden bij onder andere Roosmarijn.
Ik heb niet specifiek gekozen voor dit boek, omdat het in het echt ook zou kunnen voor komen. Ik heb namelijk niet echt een voorkeur tussen realistisch of niet-realistisch.


- Thema’s:
Het hoofdthema van dit boek is:
- Mishandeling, want een groot gedeelte van het boek draait om conflicten die ontstaan door het feit dat Sven geslagen wordt door zijn vader
De subthema's in dit boek zijn:
- Vriendschap: de vriendschap tussen Bart en Sven, Sven en Roosmarijn en met alle anderen in het boek.
- Liefde: (verliefdheid) de liefde tussen Sven en Roosmarijn
- Ongewenste intimidatie: de leraar van de klas van Sven kan zijn handen niet thuishouden bij Roosmarijn.


- Samenvatting:
Sven wordt thuis mishandeld door zijn vader omdat hij, in tegenstelling tot zijn broer Lennart, niet alles doet wat zijn vader zegt. Zo wil hij bijvoorbeeld niet meer zwammen en stopt daar tegen de zin van zijn vader ook mee. Nu hij veel meer vrije tijd heeft kan hij zich bezig houden met zijn grootste passie: filmen. Hij gaat samen met Roosmarijn (op wie hij verliefd is) een film maken.
Ondertussen heeft Roosmarijn ook een groot probleem, die ze niet zoals Sven voor zich houdt: de populaire wiskunde leraar kan zijn handen niet thuishouden. Als ze het de klas vertelt gelooft niemand haar behalve Sven en Halima (haar vriendin).
Als Lennart Roosmarijn probeert af te pakken breken de stoppen bij hem door en besluit hij weg te lopen en schrijft een afscheids brief gericht aan zijn moeder. Roosmarijn vindt die brief.
Sven bedenkt als hij eenmaal weg is gelopen een oplossing: hij koopt een mes en gaat weer terug naar huis en vraagt zijn vader hem te vermoorden, als hij hem echt zo erg haat. Dit doet zijn vader niet en het hele gezin gaat in therapie.
Ondertussen is de wiskunde leraar ook gesnapt en ontslagen en krijgen Roosmarijn en Sven verkering.

In één zin is het verhaal samen te vatten als: razend gaat over een jongen die mishandeld wordt door zijn vader.


- Personen:
De hoofdpersoon:
- Sven Feije
Belangrijkste overige personen in het boek:
- Roosmarijn,
- Lennart Feije, de broer van Sven
- de vader van Sven en Lennart
Overige personen:
- De moeder van Sven
- De oma van Sven
- Bart, de beste vriend van Sven
- Arnout, een vriend van Sven
- Hakim, een vriend van Sven
- Halima, de beste vriendin van Roosmarijn
- Astrid van Lanen
- de leraar wiskunde, Bob van der Steen
- Meneer Hazelman, de conrector bij Sven op school
- Mevrouw Simons

Sven Feije:
Sven is 14 jaar en de hoofdpersoon en in het boek draait alles om hem. Hij werd erg onder de duim gehouden door zijn vader, maar op een gegeven moment was hij dit zat. Hij ging van zwemmen af (waar hij heel goed in was) omdat hij het niet meer leuk vond. Daar wordt en werd zijn vader heel kwaad om. Dit was één van de redenen dat Sven’s vader hem mishandelde. Zijn grootste passie is, naast Roosmarijn, filmen.
Zijn uiterlijk komt niet echt ter sprake in het boek en je kunt het ook niet uit het verhaal halen. De enige aanwijzing is de kaft, maar daarvan weet ik niet zeker of hij dat is. Op de kaft staat een jongen met bruin/donker blond haar en bruine ogen. Maar ik vind het over het algemeen fijner als er geen beschrijving of plaatje is van een persoon want dan kan je alles er zelf helemaal bij bedenken er raak je nog meer betrokken met het boek.
Hij voelt zich vaak ongelukkig en niet begrepen en heeft het gevoel dat alles fout gaat en niemand hem begrijpt.
Hij voelt zich nog ongelukkiger als hij een paar keer niet op een afspraak kan komen vanwege de vele striemen.
Vrienden van Sven vinden hem aardig, maar balen er erg van dat hij zo vaak niet kan komen of zegt dat hij komt en dat dan afzegt.
Ik vind Sven heel sympathiek overkomen en hij geeft mij het idee dat hij echt heel veel om zijn vrienden geeft en zijn vriendschappen probeert te onderhouden. En hij heeft ook veel doorzettingsvermogen: hij gaat ondanks alles door met filmen en gaat niet meer op zwemmen. Het was veel makkelijker geweest voor hem als hij weer gewoon deed wat zijn vader wilde dat hij deed, maar toch doet hij dat niet. Dat vind ik heel erg goed van hem, want het kost dan heel erg veel moeite om toch door te gaan als je steeds geslagen wordt. Zelf weet ik niet wat ik had gedaan, misschien had ik mijn vader dan toch gehoorzaamd, omdat dat makkelijker is, maar ik denk dat ik uit zelfrespect toch door was gegaan weer zou gaan zwemmen.

Roosmarijn:
Roosmarijn is ook 14 jaar, zit bij Sven in de klas en is de belangrijkste bijfiguur. Ze is verliefd op Sven, en hij ook op haar. Alleen weten ze dat beiden niet van elkaar.
Haar uiterlijk kun je nergens uit het boek halen. Er wordt ook niet gesproken over uiterlijke kenmerken die op één of andere manier speciaal zijn.
Ze wil graag actrice worden in een film en acteert ook veel en kan dat goed. Ze is dus heel erg blij als Sven haar vraagt om mee te doen aan een film, die hij regisseert en waarin zij speelt.
Maar Roosmarijn heeft een groot probleem: hun favoriete leraar Bob, kan zijn handen niet thuishouden en zit aan haar. Ze weet niet goed hoe ze er mee om moet gaan en besluit het de klas te vertellen. Niemand, op Sven en Halima (haar vriendin) na, gelooft haar en maken haar uit voor leugenaar.
Roosmarijn voelt zich daardoor erg ongelukkig en ze wil het ook niet aan haar ouders vertellen, omdat die het al zo druk hebben met hun zaak, waarmee het op dat moment slecht gaat.
Ik vond Roosmarijn heel sympathiek. En ik begreep dat ze, nadat Sven al die afspraken om te filmen afzegde (hij kon niet filmen omdat zijn vader zijn camera had afgepakt) wel een beetje genoeg van hem had.
De meeste vrienden (jongens) van Roosmarijn vonden haar aantrekkelijk en waren best jaloers op Sven toen hij wat...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.