Naam Uitgever: De Arbeiderspers
Plaats van uitgave: Amsterdam
Jaartal van uitgave: 1988

Eerste Druk: 1983
Het boek heeft 212 bladzijden
Er zijn 5 hoofdstukken, elk met een eigen titel.
Hoofdstuk 1 is onderverdeeld in 8 genummerde stukken. Hoofdstuk 2 is onderverdeeld in 4 stukken: dat zijn de brieven die Thomas en Leonie elkaar sturen. Hoofdstuk 3 is een dagboek; de dagen zijn gescheiden door 2 witregels. Hoofdstuk 4 en 5 zijn niet verder onderverdeeld. In hoofdstuk 5 komen alleen een paar witregels voor, om aan te geven dat er wat tijd verloopt tussen 2 opeenvolgende fragmenten.
Aan het einde van het boek staat waar en wanneer het geschreven is: Leiden, zomer 1979 - Teylingerhof, zomer 1982.

Titelverklaring
De titel is ontleend aan een citaat uit een werk van Nietzsche: "Zijn niet de meeste huwelijken van dien aard dat men geen derde als kroongetuige wenst?
Hiermee wordt bedoeld dat een kind meestal in een huwelijk de beste kroongetuige is. Ook slaat het op het detectiveaspect: de kroongetuige is de oude man die tegenover het laberatorium woont. (Blz 170: " Nu is dan toch de zaak in behandeling genomen en wat blijkt: de kroongetuige in deze zaak, de man die tegenover het laboratorium woont, verklaart met grote stelligheid dat hij mijn client, nadat deze alleen uit het gebouw was gekomen, in een auto heeft horen stappen.)
De titel verwijst ook nog naar Leonie, de kroongetuige die nooit gehoord wordt.
Op de voorkant van het boek staat een foto van een schilderij van Chardin, Jongen met tol. Dit schilderij wordt door Leonie op blz 84-85 beschreven. ( Ik dwaalde door het Louvre en dacht: 'Goh, al die schilderstukken, ik begrijp  er niets van, het doet me niets,' tot ik in een volle zaal, over de schouder van anderen heen, opeens een jongetje zag dat naar een tol keek. Het leek of mijn ogen vlam vatten. Snel  liep ik weg - het was bijna een vlucht - ..... ) Ze verteld daar dat ze door het zien van dit schilderij er geheel van overtuigd raakte dat ze nooit kinderen zou krijgen. Ze dacht toen: 'Kijk, dat is nu je zoontje maar hij is toen al geboren en daarom kun je hem nu niet meer krijgen.'.

Motto
In dit boek is er geen sprake van een motto.

Biografische gegevens van de schrijver
Maarten 't Hart: geboren in 1944 te Maassluis; opgegroeid in een steng gereformeerd milieu; studeert na de HBS biologie in Leiden; promoveert in 1978; is etholoog aan de universiteit van Leiden; trouwt in 1967 met Hanneke van den Muyzenberg; woont in Warmond; is er geinteresseerd in literatuur, biologie en muziek.
Andere werken: oa 'Een vlucht regenwulpen' (1978), 'Het roer kan nog zesmaal om' (1985).

Samenvating
Thomas zat met Jenny in een café. Ze hebben allebei een heleboel gedronken. Als ze weg gaan wil Thomas dat Jenny met hem meegaat. Dat wil ze niet. Hierdoor ontstaat een korte ruzie voor het café dat ook door anderen wordt gezien. Hij heeft Jenny ontmoet in de bibliotheek. Zijn vrouw is net een week weg. Op zijn werk zegt zijn ‘hulpje’ Alex dat de ratten ‘s ochtends vroeg helemaal volgevreten lagen te slapen. Na een aantal dagen komen Lambert en Meuldijk, twee rechercheurs, hem vragen stellen over Jenny. Hij beschrijft haar dan. Later, als hij naar de bibliotheek gaat, gaat hij ook naar haar kamer. Daar komt hij weer Lambert en Meuldijk tegen die hem dan weer ondervragen. Hij vertelt dan ook over ene jurist die Robert heet. Thomas krijgt thuis ondertussen steeds vaker ruzie met Leonie en ook droomt hij vaak over hun niet-aanwezige zoontje. Hij vertelt dan Lambert dat hij Jenny die nacht had opgewacht, maar dat ze niet was gekomen. Lambert krijgt steeds meer het vermoeden dat Thomas de dader is. Hij vindt op Thomas’ kleding ook bloedsporen, maar die blijken van ratten afkomstig. Na een paar weken wordt Thomas dan ook gearresteerd. Lambert denkt namelijk dat Thomas haar aan de ratten heeft gevoerd, zodat er niks terug te vinden is. In de gevangenis schrijft hij 4 brieven met Leonie, waarin hij haar een heleboel uitlegt over wat er gebeurd is. Hij vertelt haar over Jenny. Leonie gelooft haar man, ze schrijft Thomas dat ze er achter wil komen of 200 ratten een heel lichaam in 2 uur tijd kunnen wegwerken. Leonie mag van de politie dan ineens geen brieven meer met Thomas schrijven. Ondertussen gaat ze zelf op zoek naar de verdwijning van Jenny. Ze probeert erachter te komen wie de dader kan zijn. Hiervoor gaat ze ondermeer op bezoek bij de man die tegenover het laboratorium van Thomas woont, hij beweert dat hij Thomas met een vrouw naar binnen heeft zien gaan en dat Thomas alleen is teruggekomen. Leonie gaat ook kijken op de kamer van Jenny en ziet aan de theekopjes dat Lambert er geweest is: zij zegt namelijk aan de kopjes te kunnen zien wie er uit gedronken heeft. Ariane, een vriendin van Jenny, vertelt haar wat over haar. Ze is lesbisch en probeert Leonie te versieren. Uiteindelijk zoenen ze met elkaar, tegen de zin van Leonie in. Wanneer Leonie bij de buurvrouw van Robert naar meer informatie gaat vragen vertelt zij dat hij met een vrouw vertrok toen het sneeuwde. Maar toen Jenny verdween was het zomer. De kleren van Jenny worden dan terug gevonden in het laboratorium van Thomas, waardoor de verdenking tegen hem sterker wordt. Samen met Alex bewijst ze dan dat de ratten Jenny nooit helemaal opgegeten kunnen hebben. Dan kijkt ze naar een filmpje wat Thomas ooit gemaakt heeft en ze ziet in het filmpje een mens op sterk water in een pot zitten. Als Leonie dan in het museum van het laboratorium gaat kijken ziet ze, na even te zoeken, ook echt een dode vrouw op sterk water in een pot zitten. Daarna vindt het proces plaats. Thomas wordt behalve van de moord ook van drugsroof op zijn werk beschuldigd omdat er namelijk grote hoeveelheden daarvan zijn kwijtgeraakt. De man die Thomas en Jenny samen had gezien bij het laboratorium vertelt zijn verhaal voor de rechter. Hij zegt dat hij Thomas zag wegrijden in een auto, terwijl Thomas geen auto heeft en zelfs niet kan rijden! Voor kerst is Thomas vrij. Jenny vertelt van de vrouw op sterk water en ze gaan naar het laboratorium om te kijken. Thomas komt kotsend uit de zaal nadat hij de dode vrouw van Robert op sterk water heeft gezien. Dan komt Lambert aanlopen, ook hij gaat kijken in de pot. Op de nacht van de verdwijning was er veel populierenpluis naar beneden gevallen, dit was wat de buurvrouw voor sneeuw had aangezien. Thomas vertelt dan aan Leonie dat hij Jenny met Robert uit het laboratorium heeft zien...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.