Op zoek naar een schuilplaats liep ik door de regen, de spullen die ik nodig had om te overleven meedragend. Het meeste van mijn bezit had ik achtergelaten in Toledo en was zo snel mogelijk weggegaan van deze stad met akelige herinneringen. Het onweer paste precies bij mijn stemming. Beelden van onschuldige mensen die door Franco’s aanhangers werden gedood verdwenen maar niet van mijn netvlies. Waarom heb ik niet meteen ingezien dat het fascisme niet deugde.

Na de dood van mijn moeder in 1936 heb ik op 21 jarige leeftijd samen met mijn vader, die in Spanje is geboren, Rotterdam verlaten om naar zijn geboorteland te gaan. Niet alleen om niet te vaak te worden geconfronteerd met haar dood, maar ook omdat mijn vader er voor gekozen had te gaan vechten aan de zijde van Franco en ik op deze manier interessante artikelen voor de krant zou kunnen schrijven……
Omdat mijn ouders een welvarend bestaan leden, ben ik naar een goede school geweest. Nadat ik mijn school had afgemaakt, ben ik op een persbureau gaan werken. Ik begon natuurlijk onder aan de ladder met het opknappen van kleine klusjes, maar al snel zagen ze dat ik meer in huis had. Op aanraden van de directeur was ik me gaan verdiepen in de journalistiek en ging ik als journalist bij hetzelfde persbureau werken. Dat het niet om een paar artikeltjes zou gaan had ik nooit kunnen verwachten.
Tijdens onze reis hadden we contact met verschillende Duitsers en Italianen die allemaal een eigen, degelijke reden hadden om Franco te steunen. We beschouwden elkaar niet als vreemden, het leek juist alsof we elkaar al langer kenden. Dit waren duidelijk de kenmerken van het nationalisme. Omdat mijn vader in Spanje geboren was en zijn broers die daar nog altijd woonden ook achter Franco stonden, volgde ik hun voorbeelden op, omdat ik er van overtuigd was dat zij het beste met Spanje voor hadden. Later zou ik er echter achter komen dat Franco verkeerd bezig was.
In Spanje aangekomen sloten mijn vader en ik ons aan bij het rechtse leger onder leiding van Mola, waar ook mijn ooms deel van uitmaakten. In het begin moest ik alle rotklusjes opknappen, terwijl mijn vader samen met zijn broers een veel belangrijkere functie bekleedde. Hierdoor vervaagde het contact met mijn vader en uiteindelijk leidde dit tot een strikt zakelijk contact met mijn vader; zelfs bij het opdragen van orders was er geen vaderzoon contact. De sfeer rond het front was gespannen. Tot dan toe stonden wij, de fascisten, er slecht voor. We waren niet sterk genoeg om Madrid en de industriecentra te veroveren, terwijl hulp van buitenaf op zich bleef wachten. Pas toen Franco vanuit Marokko met zijn leger in Spanje aankwam en bleek dat Italië en Duitsland achter ons stonden, terwijl de rest van Europa zich niet wilde bemoeien met onze oorlog, zagen we het niet meer zo somber in. Ondertussen begon ik wel te twijfelen aan een regering onder het bewind van Franco. Steeds vaker hoorde ik verhalen over moorden op mensen die aan kant van de regering stonden. Sommige van deze mensen hadden dit slechts geuit door voor links te stemmen bij voorgaande verkiezingen. Ik was me ondertussen meer gaan interesseren in politiek, om er achter te komen waar deze mensen in feite voor vochten. Tijdens mijn jeugd in Nederland had ik mij nooit verdiept in de politiek. Hiertoe had ik ook...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.