Eerste reactie
Ik heb dit boek gekozen omdat we van een bepaald aantal schrijvers uit een bepaalde periode een boek moesten lezen en deze mij het meest aantrok en omdat ik ook positieve reacties van andere mensen heb gehoord.

Mijn eerste indruk is dat ik het een leuk boek vind. Ik vind het erg leuk dat het een raadsel blijft of Dorbeck nu wel of niet bestaat, zo krijgt namelijk iedereen een eigen indruk van het verhaal.

Samenvatting
Henri Osewoudt gaat op 12-jarige leeftijd bij zijn oom Bart Nauta in Amsterdam wonen. Dit moet hij omdat zijn moeder zijn vader, die in Voorschoten een sigarenwinkel had, vermoord heeft. Hij volgt een middelbare school, maar heeft met niemand contact, behalve met zijn nicht Ria, die 7 jaar ouder is. Ze zijn allebei lelijk. Osewoudt heeft bolle wangen, wit zijdeachtig kortgeknipt haar, geen baardgroei en vergroeide voeten: hij ziet eruit als een rechtopstaande pad. Bovendien heeft hij een te hoge stem. Ria’s haar heeft de kleur van pakpapier en ze heeft een zeer spitse onderkaak en te lange tanden. Als Osewoudt 18 jaar is trouwen ze. Osewoudt zet samen met Ria de zaak van zijn vader voort. Zijn moeder woont bij hen in. Ook woont een zekere Moorlag bij hen in, omdat jij staatsexamen wil doen.
Osewoudt wordt afgekeurd voor militaire dienst, omdat hij een halve centimeter te klein is. Wel is hij bij de Burgerwacht en bij het uitbreken van de oorlog krijgt hij de opdracht bij het postkantoor op wacht te staan. Hij komt in contact met een luitenant van de landmacht, die zich Dorbeck noemt. Deze Dorbeck lijkt als twee druppels water op Osewoudt, met dat verschil, dat hij het ‘geslaagde exemplaar’ is, en alles heeft, wat Osewoudt graag had willen hebben. Dorbeck geeft Osewoudt een filmpje, dat hij moet ontwikkelen. Na de capitulatie geeft Osewoudt Dorbeck een kostuum te leen, en begraaft hij Dorbeck’s uniform in zijn tuin. Dorbeck brengt later het kostuum terug en geeft Osewoudt nog enkele films. Deze moeten ontwikkeld worden en dan naar E. Jagtman worden opgestuurd. Als de films zijn ontwikkeld, staan er alleen zwarte vlekken op, waardoor Osewoudt ze niet durft op te sturen. In plaats daarvan koopt hij een Leica en maakt zelf foto’s van militaire objecten.
Via opdrachten van Dorbeck raakt Osewoudt bij het verzet betrokken. Hij moet bijvoorbeeld samen met ene Zewuster in de Kleine Houtstraat in Haarlem twee mannen neerschieten. De zoon van de drogist in Voorschoten zag hem daar en verraadt hem. Als Osewoudt het filmpje ontwikkelt, dat Dorbeck hem heeft gegeven, staat op één van de foto’s Dorbeck met twee vriendinnetjes voor het huis in de Kleine Houtstraat. Osewoudt komt erachter dat de hele familie Jagtman om het leven is gekomen doordat er een brandend vliegtuig op hun huis neerstortte.
Osewoudt krijgt dan in 1944, nadat hij drie jaar niets van Dorbeck heeft gehoord, een brief met het verzoek de foto’s te zenden naar Postbus 234 in Den Haag. Hij stuurt ze op gaat kijken wie de brief ophaalt: het blijkt een heilsoldate te zijn. Enkele dagen later wordt hij opgebeld door ene Elly Spenkelbach Meijer. Ze zegt dat ze uit Engeland komt en toont hem later een van de foto’s, die hij aan Dorbeck heeft gestuurd. Hij brengt haar dan naar oom Bart, maar als hij in Voorschoten terugkomt, hoort hij van Moorlag, dat de Duitsers hem hebben opgewacht en zijn moeder en Ria opgepakt zijn. Hij gaat naar Leiden en krijgt daar een nieuw persoonsbewijs met de naam Filip van Druten.
Hij moet zijn haren zwart laten verven. De kapster die dit doet heet Marianne Sondaar en ze blijkt de ondergedoken joodse studente Mirjam Zettenbaum te zijn. Hij wordt verliefd op Marianne. Hij duikt onder aan de Zoeterwoudse singel, en gaat foto’s ontwikkelen voor Labare. Hij beseft hoeveel hij veranderd is, en vindt, dat Dorbeck ‘een ander mens’ van hem heeft gemaakt. Hij ontmoet Marianne opnieuw en laat haar valse papieren voor Elly wegbrengen, maar die bleek al verdwenen te zijn.
Hij krijgt een nieuwe opdracht van Dorbeck: hij moet in de stationswachtkamer van Amersfoort een vrouw in leidsteruniform van de Nationale Jeugdstorm ontmoeten. Samen gaan ze naar Lunteren om de Gestapoman Lagendaal uit de weg te ruimen. De vrouw wordt later in de trein aangehouden; Osewoudt wordt gearresteerd als hij met Marianne in de bioscoop zit en op het doek een oproep tot zijn aanhouding verschijnt. Hij wordt gemarteld, opgenomen in een ziekenhuis, en weer bevrijd. Als hij bij Labare Marianne opnieuw ontmoet, toont hij haar zijn gevoelens over Dorbeck en zichzelf: ’Ik heb nooit...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.