Samenvatting van ‘De wereld gaat aan vlijt ten onder’

Het boek ‘De wereld gaat aan vlijt ten onder’ is niet geschreven in chronologische volgorde. In deze samenvatting vertel ik het verhaal wel chronologisch, dus niet zoals in het boek. Hoofdstuk 1 vertelt over de zomer van 1951. Omdat ik het verhaal in chronologische volgorde samenvat, begin ik bij hoofdstuk 8. Dat speelt zich af in de herfst van 1950.
Alec en de andere mensen in het plaatsje Oaklake leiden een rustig leventje. Alec is barman in het plaatselijke hotelletje en heeft het nooit echt druk. Tot in de herfst van 1950. Hun rust wordt dan wreed verstoord, doordat de hele familie Pousekovsky naar Oaklake komt. Zij komen in het hotel logeren waarin Alec barman is. Deze familie is in Amerika al bekend vanwege hun wetenschappelijk werk. Zij bouwen in Oaklake een heel groot complex, waarin allemaal laboratoria gevestigd zijn. Er worden hierin wetenschappelijke experimenten uitgevoerd.
Alec leert de wetenschappers en hun experimenten steeds beter kennen en raakt zelfs bevriend met een van de wetenschappers, dr. Bert Pousekovsky. Ook bouwt hij een vriendschap op met Joan, de vrouw van William Pousekovsky (broer van Bert). Met Helen Pousekovsky kan hij het in het begin nog niet zo goed vinden, omdat ze erg kil is. Maar zij is erg mooi en Alec voelt zich toch wel tot Helen aangetrokken. Helen voelt zich ook tot Alec aangetrokken en zij krijgen een vreemde intieme band met elkaar.
In de zomer van 1951 gaat Alec weg uit Oaklake om met meneer Dall zomerkampen af te reizen en daar lezingen te houden over Afrika. Hij ontmoet tijdens een van zijn reizen een journalist die hem vraagt naar zijn relatie met Helen Pousekovsky. Alec krijgt in deze zomer tijd om na te denken over zijn relatie met Helen en de andere Pousekovsky’s.
In de herfst van hetzelfde jaar keert Alec weer terug naar Oaklake. Helen en Alec zien elkaar steeds vaker in deze winter. Omdat zij twee erg contrasterende karakters hebben en de manier waarop zij leven ook erg anders is, raken zij met elkaar in discussie. Alle twee proberen zij elkaar te veranderen. Helen wil dat Alec ook wetenschapper wordt. Alec wil dit niet. Hij wil uitleggen aan Helen waarom hij dit niet wil, maar ze begrijpt hem niet. Daarom besluit Alec het op te schrijven. Hij schrijft in zijn boek over zijn verleden, over de wereld die aan vlijt ten onder gaat en hij probeert Helen te overtuigen van de nutteloosheid van haar experimenten. Hier begint de periode in het boek dat hij diep ongelukkig is en aan de drank raakt. Hij raakt zichzelf kwijt. Dag en nacht is hij aan het schrijven en drinken. Alec gaat alleen het hotel uit met Joan. Hij wandelt en praat dan met haar. Joan merkt dat het niet zo goed met hem gaat en vraagt waar hij in godsnaam mee bezig is. Dan beseft Alec eindelijk dat hij helemaal verkeerd bezig is. Hij maakt zijn boek af en vertrekt uit Oaklake. Hij besluit dan nooit meer terug te gaan naar Helen.
Alec gaat in een kleine bar werken als barman. Hij heeft het erg naar zijn zin en pakt weer helemaal zijn laconieke levensstijl op. Alles loopt gesmeerd tot in het voorjaar van 1952. Dan wordt hij opeens belaagd door journalisten. Hij vraagt zich af hoe dit komt als hij in de krant een artikel ziet staan over zichzelf en het boek over zijn leven genaamd: ‘De wereld gaat aan vlijt ten onder’. De merkwaardige historie van de onbekende burgers Alexander J Weatherwood, naverteld door George P. Gifford, met een opzienbarende inleiding van dr. Helen Pousekovsky’. Al deze journalisten willen weten wat de relatie is tussen Alec en Helen en of alles wat er in het boek staat echt waar is. Alec vlucht en duikt onder bij een boerenfamilie. Hier zoekt hij contact met de Unesco die zorgen dat hij incognito toezicht mag houden op zomerkampen. Het is nog steeds winter en alle zomerkampen zijn dicht. Hij hoeft dus eigenlijk niks te doen. Toch vinden de journalisten hem weer en moet hij weer vluchten. Op een bepaalde manier krijgt hij contact met Joan. Zij vraagt hem terug te komen, omdat Oaklake de enige plaats is waar Alec echt veilig is. Er staan grote hekken omheen en geen journalist kan binnenkomen zonder daar eerst toestemming voor te hebben gekregen.
Alec gaat op aandringen van Joan inderdaad terug naar Oaklake. Helen is uit het complex gezet, omdat zij een vereniging heeft opgericht, ‘De luiheidsbond’ geheten. Deze bond bestaat uit mensen die vrijheid en luiheid aanmoedigen. Zij werken aan methodes om mensen te ontstressen. Helen is op dit idee gekomen door Alec. Steeds meer mensen sluiten zich aan bij deze bond, die georganiseerde vrijheid en luiheid aanmoedigt. Ook Bert, een andere Pousekovsky en de vriend van Alec, sluit zich aan bij deze bond en wordt uit het complex gezet. Alec maakt zich niet zo druk om al deze nonsens en...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.