Genre:

Thriller
Het is een geloofwaardig verhaal, het kan evengoed naast je deur gebeurd zijn. Het handelt over dagdagelijkse fijten die je wanneer je de krant openslaat wel eens zou kunnen aantreffen.

Opbouw:

Het verhaal is niet een groot samenhangend geheel, maar wordt in kleine stukjes verteld, wanneer je overstapt op een volgend deeltje wordt de spanning gebroken en komt je bij een andere gebeurtenis in een ander personage terecht. Hiermee wordt de spanning altijd deels uitgesteld. Het is soms moeilijk om de draad niet kwijt te raken maar wanneer je dan een stukje doorleest raap je deze terug van zelf weer op. De afloop van het verhaal is niet van op voorhand voorspelbaar, althans niet voor mij.

Perspectief:

De schrijver vertelt uit verschillende perspectieven, soms kruipt hij in de huid van dader, soms in een van de andere personages, wat zeer verwarrend kan zijn om te volgen. Het verhaal wordt in delen verteld, precies in scènes, waarbij hij bij elke scène in een ander personage zit. Het is dus telkens een personele hij verteller maar vanuit een andere persoon afhankelijk van scène tot scène.

Spanning:

De altijd nieuwe motieven die de speurder vinden in het trachten oplossen van de moord zorgt ervoor dat de lezer steeds wil verder lezen. De spanning wordt vaak uitgesteld door over te stappen naar een nieuw stukje, waarin de auteur in een ander personage zit in een omgeving, die soms niets te maken heeft met het voorgaande.=> retardering Maar soms herbeleefd een ander personage dezelfde gebeurtenis erna en wordt het een beetje duidelijker. Het is een traditioneel begin, want meteen wordt er een lijk in het bos aangetroffen door nietverwachtende onschuldige mensen. Je zou het niet verwachten wie de uiteindelijke dader is omdat die zelf meewerkt aan het onderzoek, en de verdachten veel meer verdacht lijken.

Personages:

De personages zijn allemaal levensecht voorgesteld, het zijn mensen van vlees en bloed die niet alleen binnen het onderzoek maar ook hun privé leven problemen ondervinden. Men kan zich goed in de personages inleven, ze maken alledaagse dingen mee waar wij ook mee geconfronteerd worden. De manier van handelen denken en opmerkingen geven hoort bij hun leeftijd. De gevoelens die de personages meemaken zijn echt, ze passen bij de bij de omstandigheden. De goede personages en de helden zijn niet bovennatuurlijk, ze hebben ook wel eens hun slechte momenten. Je hebt het gevoel bijna alle personages van binnenuit te kennen omdat de schrijver afwisselt van standpunt en in elk personage kruipt. De personages worden zowel expliciet als impliciet voorgesteld: soms kom je iets over hun te weten wanneer de schrijver in hun zit, maar soms kom je ook iets te weten over hun via een ander personage.

Bosmans: hij is de grote baas van het team. Hij staat wel onder het gezag van Brussel. Hij hecht veel waarde aan stiptheid en eerlijkheid en vertrouwen, wanneer hij verneemt dat deleu uit de biecht gaan klappen is wordt hij op staande voet ontslagen. Hoewel zij goede vriendin zijn . bosmans voelde zich verrade.

Deleu: hij is de vriend en collega van Bosmans. Hij worstelt met de misdaad maar ook met zijn privé leven! Na een pijnlijke scheiding met zijn vrouw barbare met wie hij kinderen had, moet hij lijdend toekijken hoe zijn nieuwe geliefde nadia mendonck valt voor de macho, frank tack die vanuit brussel in het onderzoeksteam werd geplaatst. Hij heeft veel zelfbeklag en soms weinig zelf vertrouwen. Hij is het meest bedreven van heel het speurdersteam maar zal ontslagen worden omdat hij gaan klikken is tegen de pers. Hij is het die frank tack ontmaskert.dit is een personage dat tijdens het boek een ontwikkeling doormaakt. op het moment dat hij ontslagen wordt zal hij zijn geloof in het team verliezen en zal hij zelf op zoek gaan naar de dader.dit personage heeft het meeste weg van de schrijver luc deflo zelf beweert hij in een interview.

Nadia Mendonck: Letterlijk geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, kan soms bitchig voor de dag komen! Heeft eerst een relatie met deleu maar valt dan voor frank tack. wanneer zij haar greep op frank dreigt te zullen verliezen, gaat ze in zijn verleden graven en komt terecht bij zijn vroegere vrouw en zijn kind.

Frank Tack: regelrechte macho die uit brussel in het onderzoeksteam wordt geplaatst. Hij is meer met zijn uiterlijke bezig dan met het onderzoek. Hij is de valsspeler, die onder druk van claude vespaille de moorden begaat om zijn eigen hachje te redden.
Frak tack is eigelijk niet de echte naam maar wel sylvain cluts. Ooit was hij getrouwd geweest met een oosters type en heeft er een kind mee. Maar in ruil voor zijn nieuwe identiteit moest hij voor claude vespaille klusjes opknappe.

Tijd:

Het boek wordt bijna chronologisch verteld. Soms is er een kleine sprong voorwaarts of een kleine sprong terug in de tijd, omdat de schrijver altijd in...

franktak 24 mei 2010 @ 10:37 uur inhoudelijk goed, maar boordevol spelfouten en dialect woordgebruik