Uitgever: Meulenhoff Amsterdam
1e druk: 1972
Gelezen druk: 13e druk, 1981

Inhoud:
In een aantal verhalen -onder andere het titelvarhaal- vertelt de ik-figuur over zijn ervaringen als ketelbinkie. Het leven van de jonge zeeman is hard en dat komt vooral doordat de oudere zeelui hem vaak genadeloos pesten. In 'Inwijding' wordt de jongen zelfs in afgewerkte olie ondergedompeld. In veel verhalen heeft de ik-figuur zijn mening over de wetenschap. Ook met het geloof wordt afgerekend. In 'De grote gieter' komt een man in de hemel, waar hij gedwongen wordt altijd psalmen te zingen die hij niet kent en kan God niet eens zijn eigen regeninstallatie repareren. In het eerste verhaal ('De heer Mellenberg') beschrijft de ik-persoon zijn ervaringen in een psychiatrische inrichting. Hij denkt dat hij God is en vertlet aan welke arbeidsterapien hij zoal meedoet.

Thema:
'In de bovenkooi' bevat achtentwintig verhalen. De verhalen zijn noch chronologisch noch thematisch gerangschikt. Wel zijn er in de verhalen terugkeerdende thema's te vinden. Zoals eenzaamheid, in 'Brommer op zee': De zeeman Isaac staat 's nachts op het dek. Hij ziet een man op een brommer over het water aan komen rijden. Ze hebben een prettig gesprek en Isaac zou het liefst met de man meegaan, maar de man wijst hem af en vertrekt weer. Ook de andere zeelui laten hem laten hem links liggen want ze geloven het verhaal over de ontmoeting niet..
Andere thema's zijn angst en zinloosheid, z'n gelukkige jeugd (blz 106/106 'Vader, leg je hand ook eens hier'…t/m…'Vader ik ben zo gelukkig, zei ik') en het absurde van werkelijkheid en wetenschap.
Over dit laatste thema is een van z'n mooiste verhalen geschreven: 'Een dwaze hoogleraar'. In dit verhaal vervoert een gekke professor een blok ijs per fiets door de woestijn op basis van wetenschappelijke formules. Hij spot met zichzelf als later blijkt dat het zonder wetenschappelijke formules ook gelukt zou zijn.
Hierin en nog in andere verhalen laat Biesheuvel zien dat hij wetenschap onzin vindt en dat je de 'ware wetenschap' bij de ongeletterde moet zoeken.
Binnen al deze thema's is er echter één duidelijk hoofdthema aan te wijzen, levensangst. De angst die Biesheuvel heeft is ontstaan in z'n jeugd. Hij heeft (teminste dat komt uit z'n verhalen naar voren) een gelukkige, beschermde en onbezorgde jeugd gehad. Het einde van d jeugd betekent voor hem het einde van geluk. Als volwassene ontdekt hij dat de mens met lege, slappe handen tegenover het lijden staat. God valt niet meer, zoals vroeger, te vertrouwen, maar hij is machteloos. Na z'n mooie jeugd krijgt hij niets dan teleurstellingen te verwerken over de wereld, het lijden en (dus) het leven.
Biesheuvel toont dat hij af en toe het gevoel heeft (gehad) verantwoordelijk te zijn voor al het leed op te wereld. Dit komt doordat hij zichzelf een periode als God heeft gezien. Toch was dit moeilijk voor hem te verwerken.

Vertelwijze en perspectief:
Bij veel verhalen vertelt Biesheuvel zelf, over zijn jeugd of over wat hij op dat moment beleeft. Dan is er dus sprake van een personale verteller. De...

thomkole 15 december 2006 @ 23:40 uur Ik ben een Ketelbinkie, ik ben Biesheuvel, ik ben wie du mijn leven is . . . nog niet af