Wat heeft seksueel misbruik te maken met criminaliteit:

Het woord Criminaliteit wordt in het woordenboek beschreven als:” Strafbaarheid voor de rechter, misdadigheid”.
Iedere samenleving heeft regels nodig. Zo zijn er ongeschreven regels en geschreven regels.
Met ongeschreven regels bedoelen we bijvoorbeeld de fatsoensnormen.
De geschreven regels zijn op papier vastgelegd. De regels met betrekking tot het seksueel misbruik staan in het Wetboek van Strafrecht onder de titel ‘Misdrijven tegen de Zeden’ van artikel 239 t.e.m. 254.
In deze artikelen wordt met “zeden” niet alleen de seksuele zeden bedoeld, maar de zeden in algemene zin. Zo gaat bijvoorbeeld artikel 252 over kennelijke staat van dronkenschap en het misbruik van alcoholhoudende drank. Straks meer over deze wetten.

Hieronder volgen paar veel gebruikte artikelen uit het Wetboek van Strafrecht, de Titel XIV ‘Misdrijven tegen de Zeden’:

Art. 239. Met gevangenisstraf van ten hoogte drie maanden of geldboete van de twee categorie wordt gestraft schennis der eerbaarheid:
1. op of aan een plaats, voor het openbaar verkeer bestemd;
2. op een andere dan onder 1 bedoelde openbare plaats, toegankelijk voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar;
3. op een net openbare plaats, indien een ander daarbij zijns ondanks tegenwoordig is.

Art. 240b. Met gevangenisstraf van ten hoogte drie maanden of geldboete van de derde categorie wordt gestraft degene die een afbeelding – of een informatiedrager, bevattende een afbeelding – van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van zestien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken hetzij verspreidt of openlijk tentoonstelt, hetzij om verspreid of openlijk tentoongesteld te worden vervaardigt, doorvoert, uitvoert of in voorraad heeft.

Art. 242. Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Art. 244. Hij die met iemand beneden de leeftijd van twaalf jaren handelingen pleegt die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Art. 246. Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Art. 249. 1.Hij die ontucht pleegt met zijn minderjarig kind, stiefkind of pleegkind, een aan zijn zorg, opleiding of waakzaamheid toevertrouwde minderjarige of zijn minderjarige bediende of ondergeschikte, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.
2. Met dezelfde straf wordt gestraft:
- de ambtenaar die ontucht pleegt met een persoon aan zijn gezag onderworpen of aan zijn waakzaamheid
toevertrouwd of aanbevolen;
- de bestuurder, geneeskundige, onderwijzer, beambte, opzichter of bediende in een gevangenis,
rijkswerkinrichting voor kinderbescherming, weeshuis, ziekenhuis of instelling vanweldadigheid, die ontucht
pleegt met een persoon daarin opgenomen.
- degene die, werkzaam in de gezondheidszorg of maatschappelijk zorg ontucht pleegt met iemand die zich als
patiënt of cliënt aan zijn hulp of zorg heeft toevertrouwd.
Wat heeft het te maken met – de politiek
- onze wetgeving
- onze samenleving ?


Onze samenleving accepteert niet dat kinderen, verstandelijk gehandicapten en volwassen seksueel worden misbruikt. Om dit seksueel misbruik tegen te gaan heeft men in het Wetboek van Strafrecht artikelen opgenomen, waarin staat omschreven wat strafbaar is. Tevens staat bij elk artikel de maximum strafmaat die kan worden opgelegd.
Ondanks deze duidelijke regelgeving zijn wij toch nog steeds bezig de artikelen te veranderen of te wijzigen. Dit komt aan de ene kant door een veranderende samenleving maar ook door veranderende inzichten, ervaring en problemen waar men soms op stuit.
Zo is er de laatste jaren het nodige in de titel ‘Misdrijven tegen de Zeden’ veranderd.
Aanscherping artikelen.
Met ingang van 1 december 1991 zijn de artikelen 242 tot en met 249 aangescherpt om een betere bescherming te bieden tegen bepaalde vormen van seksueel misbruik. Zo was het verkrachtingsartikel 242 nog van 1886. Dit artikel stelde strafbaar het met geweld of bedreiging met geweld het buiten echt een vrouw dwingen tot het hebben van vleselijke gemeenschap. Voor verkrachting binnen het huwelijk kon dit artikel niet worden gebruikt. Verder kon het alleen worden toegepast op een vrouw, terwijl ook mannen wel anaal werden verkracht.
In de huidige wetgeving spreekt men thans van ‘ seksueel binnendringen in het lichaam’ en over ‘andere feitelijkheden’. Hiermee zijn alle voornoemde obstakels weggenomen.
Kinderporno
De Tweede Kamer ging begin negentig jaren akkoord met artikel 240b over kinderpornografie. Men wilde met dit artikel kinderporno bestrijden door een verbod van deze producten en vooral de bron ervan te treffen. Zo waren eerst veel rechtbanken van mening dat alleen het bezit van kinderporno, bijvoorbeeld boekjes en/ of videobanden, bestemd voor uitsluitend eigen gebruik niet strafbaar was. Het Gerechtshof heeft bij een arrest in 1997 deze hiaat in de wetgeving erkend en gemeend dat de bezitter van kinderporno ook strafbaar is wanneer hij dat materiaal voor eigen gebruik in zijn bezit heeft. De motivering was, dat de wetgever dit ook bedoeld had én dat bij het vervaardigen van kinderporno kinderen seksueel waren misbruikt.
Verjaring
Op 1 september 1994 zijn de verjaringstermijnen van zedendelicten ten aanzien van minderjarigen gewijzigd en verruimd.
Voor deze wetswijziging kon een minderjarige, na de laatste pleegdatum, tussen de 12 en de 15 jaar, nog aangifte doen bij de politie. Het aantal jaren hangt af van de strafbepaling in het artikel. Dit betekende dat een kind die op haar 6e levensjaar seksueel was misbruikt tot zijn/ haar 18e of 21e jaar aangifte kon doen bij de politie. Uit de ervaring van de hulpverleningsorganisaties en de politie bleek dat de mensen op deze leeftijd er meestal nog niet aan toe...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.