In de vroege middeleeuwen konden alleen priesters en monniken schrijven. Ze woonden in kloosters en maakten zich nuttig door alle oude wetenschap over te schrijven. Dat werd dan echt een heel kunstwerk met veel kleur en vormen.
Ze schreven voor God, dus dat wat ze overschreven moest wel een religieuze inhoud hebben. Al die boeken werden in een bibliotheek gezet, waar ze uiteindelijk versleten.
In Duitsland is een man geweest die al die boeken ging herstellen, en op de achterkant van het schudblad van een boek vond hij het oudste stukje Duitse tekst. Het is een heidens verhaal, maar blijkbaar vond een monnik het zo mooi dat hij het toch heeft opgeschreven. Het gaat over het gevecht tussen Hildebrant en Hadubrant. Er is maar 1 helft van het verhaal...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.