Persoonlijke mening
Ik vond ‘Een roos van vlees’ maar een matig boek.
Het hele verhaal was somber en handelde maar over één ding: de dood.
Ik durf dus wel te zeggen dat het vrij eentonig was.

Ik heb het boek in één keer uitgelezen: niet omdat ik het verhaal zo boeiend vond (integendeel!), maar wel omdat ik het zo snel mogelijk uit wou hebben.
Ik zou het boek niet gelezen hebben als het niet verplicht was opgelegd.

Het was zeker niet gemakkelijk om een boekbespreking over...

epbkr 05 februari 2005 @ 10:23 uur Het verhaal is geschreven n.a.v. het kindje wat Wolkers in '51 verloor doordat het in te heet badwater zat; het is dus een (deels) autobiografisch verhaal. Je zegt dat je dacht dat de hoofdpersoon een dierenvriend was totdat hij de muisjes in een pan doet, m.i. is Daniel ook een dierenvriend, de muisjes waren ontstaan uit hemzelf (het bloed van de zakdoeken waarmee ze zich gevoed hadden) Ik zie het bakken van de muisjes dan ook meer als een soort zelfmoord. Je eindoordeel (matig boek) is natuurlijk persoonlijk, maar ik neem aan dat je zelf geen kinderen hebt, lees dit boek nog eens als dat t.z.t. wel het geval is, dan weet ik zeker dat het je bij je strot grijpt.