De uitgever: AD. Donker / Rotterdam
Uitgeverij Jaar van uitgave: 1860
Aantal bladzijden: 272

*Multatuli is het pseudoniem van Eduard Douwes Dekker. Dit pseudoniem betekent ‘Ik heb veel gedragen’. Hij wordt geboren op 3 maart 1820 in Amsterdam. Na een onvoltooide middelbare schoolopleiding, wordt hij in 1838 aangenomen bij het Nederlands bestuur in Indië (nu Indonesië). In deze periode schrijft hij zijn eerste werken, waarvan bijna niets wordt gepubliceerd. Hij vervult verschillende ambtelijke functies in Indonesië. Bij het zien van de misstanden en armoede, neemt hij zich voor om de ideale bestuursambtenaar te worden. Hij trouwt in 1846 met Everdina Huberta, baronesse van Wijnbergen. Na een aantal conflicten met zijn meerderen, neemt hij drie jaar verlof in Nederland. Als hij terugkeert naar Indië, wordt hij in 1856 benoemd tot assistent-resident in Lebak. Daar dient hij een klacht in tegen de regent Karta Natta Nagara, een inlandse bestuurder. Deze maakt op allerlei manieren misbruik van zijn positie, door zijn volk af te persen en uit te buiten. Douwes Dekker wil zijn aanklacht pas toelichten na de afzetting van de regent. Zijn superieur accepteert dit niet en laat hem overplaatsen. Dit heeft tot gevolg dat Douwes Dekker ontslag neemt. Achteraf blijkt de aanklacht niet ongegrond te zijn.
Douwes Dekker gaat in 1857 terug naar Nederland, twee jaar later volgt zijn vrouw. Het gezin zit financieel aan de grond. Om zijn eergevoel te herstellen en om het lot van de inlanders te verbeteren, schrijft hij het hele verhaal op. In enkele weken schrijft hij de roman Max Havelaar, of de koffijveilingen van de Nederlandsche Handel-Maatschappij. Aanvankelijk komt het boek, onder de naam Multatuli, uit in een versie, waaruit belangrijke namen en data zijn verwijderd. Daarmee wordt de bewijskracht van het werk een stuk kleiner. Pas na de derde druk krijgt Multatuli de kans om dit te herstellen. Na de uitgifte van dit werk is Douwes Dekker een verbitterd man geworden. De rest van zijn leven brengt hij door met gokken, zwerven, bedriegerijen en huwelijksproblemen. Nog voor de dood van zijn vrouw, heeft hij een relatie met Mimi. In 1887 overlijdt hij in Nieder-Ingelheim. In 1950 is een begin gemaakt met het uitgeven van de Volledige Werken. Deze uitgaven bevatten de literaire werken van Multatuli en de brieven en documenten die hij geschreven heeft. In 1978 wordt een standbeeld van Multatuli opgericht in Amsterdam.
Andere werken: De bruid daarboven (1864, drama); 7 bundels Ideeën (van 1862 tot 1877) en De geschiedenis van Woutertje Pieterse (1890).

** Max Havelaar is de hoofdpersoon van het boek. De ondertitel slaat op een boek, dat Droogstoppel samen met Stern over de koffiecultuur wil schrijven. Deze koffiecultuur levert de Nederlandse Staat namelijk zeer veel inkomsten op. Droogstoppel, een makelaar in koffie, krijgt hiervoor de manuscripten van Sjaalman. De titel van het boek moet worden: De koffijveilingen der Nederlandse Handel-Maatschappij.



Motivatie boekkeuze

In module zeven ging hert over literatuur uit de negentiende eeuw tot 1880. De keuze aan boeken uit deze periode is niet erg groot. Het meest voor de hand licht het boek ‘Max Havelaar’ van Multatuli. Dit boek is het bekendste. De leraar heeft ook nog een aantal andere boek aangereikt, maar het lag eigenlijk al vast dat de hele klas ‘Max Havelaar’ zou gaan lezen. Dit is dan ook gebeurd. Het was geen kwestie van een leuk boek uitkiezen, maar het ging om het beste boek.

Korte samenvatting van de inhoud

Het boek begint met een inleiding, een Onuitgegeven toneelspel. Lothario staat in dit stuk voor de rechter. Hij zou Barbertje hebben vermoord. Na deze daad zou hij hem in stukken gesneden en gezouten hebben. Getuige is Barbertje zelf, die beweert dat Lothario een goed mens is. Toch wordt Lothario ter dood veroordeeld en opgehangen. Hij heeft een te hoge dunk van zichzelf.
Het echte verhaal begint na deze inleiding. Droogstoppel is makelaar in koffie. Hij wil een boek gaan schrijven over zijn handel. Dan ontmoet hij een oude schoolvriend, Max Havelaar. Droogstoppel noemt hem Sjaalman, omdat hij geen jas draagt, maar een ‘soort sjaal die over zijn schouders hangt’. Sjaalman vraagt hem of hij een pak manuscripten wil verwerken en uitgeven. Droogstoppel komt er achter dat hij wel een paar delen uit dat pak kan gebruiken en neemt het aan. Hij laat zijn medewerker Stern de belangrijkste delen uitzoeken. Maar Stern maakt eer verslag van de belevenissen van Max Havelaar, in plaats van een verhaal over de koffiehandel van Droogstoppel.
Max Havelaar is werkzaam in Lebak in Indië. Hij is daar assistent-resident en ziet dat het slecht gaat met de Javanen. Max Havelaar vindt het zijn plicht de misstanden in Lebak aan te pakken. De regent, een inlandse leider, buit zijn eigen volk uit en is ook schuldig aan de slechte situatie van de Javanen. Hij laat ze onbetaalde arbeid verrichten op zijn land. In het archief van de voorganger van Max Havelaar staat dit vermeld. Ook de resident van Bantam, Slijmering, weet hiervan.
Droogstoppel heeft commentaar op het verhaal over Lebak, hij vindt het oninteressant. Droogstoppel vindt dat er een ‘meer solide’ hoofdstuk in het verhaal moet....








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.