C SAMENVATTING

1. De muizentorensage
De ik-figuur, Thomas kuyper, zat met Jenny Fortuyn in een café. Zijn vrouw Leonie was een weekje weg. Toen het café ging sluiten vroeg hij aan Jenny of ze met hem mee naar huis wilde gaan. Daar had ze geen zin in. Thomas, die behoorlijk aangeschoten was, pakte haar beet, en er ontstond een korte worsteling. Twee jongens en een meisje zagen alles. Thomas voelde zich erg rot omdat zij hem afgewezen had. Hij dacht erover om via een andere weg toch naar haar kamer te gaan. Er brak een hevig onweer los.
Thomas werkte in het Medisch-Biologisch laboratorium van de universiteit. Hij was bezig met het experiment ‘kannibalisme bij ratten’: hij wilde erachter komen hoe lang het duurde voordat een stel hongerige ratten elkaar ging opeten. Toen hij de volgende morgen vrij laat aankwam, vertelde zijn assistent Alex hem dat de ratten, die al vier dagen gehongerd hadden, opeens volgevreten lagen te slapen. Alex vond de proeven met de ratten vreselijk. Van Thomas hoefde hij er zich voortaan niet meer mee te bemoeien. Vier dagen later kwamen twee rechercheurs, Lambert en Meuldijk, Thomas een paar vragen stellen. Jenny was verdwenen, en Thomas was het laatst in haar gezelschap gezien. Thomas zei dat hij Jenny niet meer gezien had, na de ruzie was hij gewoon naar huis gelopen.
Thomas kende Jenny van de bibliotheek, waar zij werkte. Ze woonde op een kamer boven de bibliotheek. Hij was verliefd op haar geworden. Jenny ging met iedereen naar bed, en ze gebruikte drugs. Ze had al twee keer een abortus laten plegen. Ze was een ander type dan de vrouw van Thomas. Leonie was een beetje burgerlijk en tuttig. Ze wilde dolgraag een kind en daarom was ze al bij menig gynaecoloog geweest, maar die hadden haar tot nu toe altijd moeten teleurstellen.
Toen Thomas naar de bibliotheek ging kon hij niet nalaten nog even op de kamer van Jenny te gaan kijken. Daar ontmoette hij Lambert en Meuldijk weer, die hem opnieuw aan een verhoor onderwierpen. Jenny bleek niet meer op haar kamer te zijn geweest nadat ze Thomas voor het laatst gezien had. Thomas vertelde de rechercheurs dat hij op Jenny’s kamer een keer kennis had gemaakt met Robert, een jurist.
Thomas kreeg het moeilijk. Hij droomde van zijn niet-bestaande zoon. Zwetend werd hij wakker. Hij maakte ruzie met Leonie. Volgens hem wilde zij niet eens echt een kind, maar was het alleen een reden om zielig te doen. In een nieuw gesprek met Lambert vertelde Thomas dat hij ’s nachts Jenny bij haar kamer had opgewacht. Ze was echter niet gekomen en hij was naar huis gelopen.
Lambert vond Thomas’ verhalen steeds verdachter. Hij wilde de kleren van Thomas onderzoeken en een kijkje bij hem thuis nemen. Thomas wilde met alle geweld Leonie erbuiten houden en daarom spraken ze af dat Lambert zogenaamd als een collega bij Thomas op bezoek zou komen. Na afloop van dat bezoek was Leonie erg argwanend. De volgende dag moest Thomas op het politiebureau komen. Er waren bloedvlekken op zijn kleren aangetroffen. Thomas vertelde dat dat bloed van de ratten was, die hij regelmatig de koppen afhakte. In het laboratorium liet Lambert zich overtuigen.
Een paar weken later werd Thomas dan toch gearresteerd. Doorslaggevend was het verhaal van Alex geweest, die aan Lambert had verteld dat de ratten op de morgen na de onweersnacht totaal geen honger meer hadden, terwijl er geen enkele rat door en ander was opgegeten. Bovendien bleek dat in de onweersnacht een man, die tegenover het laboratorium woonde, Thomas samen met een meisje naar binnen had zien gaan. Lambert vermoedde dat Thomas het lijk van Jenny aan de ratten had opgevoerd. Thomas mocht zijn vrouw nog opbellen om alles te vertellen. Leonie zei dat ze al wel iets vermoed had. Ze geloofde dat Thomas onschuldig was. Tijdens het verhoor op het politiebureau bleef Thomas koppig zwijgen. Hij wilde best een poosje in de cel zitten, zodat hij en Leonie tot rust konden komen.

2. Een korte briefwisseling
Leonie mocht Thomas niet bezoeken, daarom schreven ze elkaar brieven. Thomas schreef dat hij vooral verliefd was geworden op Jenny’s spiegelbeeld. Jenny had hem een keer aangesproken. Thomas had haar het laboratorium laten zien. Jenny was erg geïnteresseerd in de potten met foetussen van ongeboren kinderen. Pas toen Leonie voor een week naar haar moeder was gegaan had Thomas voor de tweede keer een avond met Jenny doorgebracht. Die hele week was Thomas met Jenny op getrokken. Ze waren naar verschillende cafés geweest en ze hadden samen gegeten. Een keer was Thomas naar haar kamer gegaan, en daar had hij kennis gemaakt met Robert. Robert had hem verteld dat hij naar Zuid-Afrika wilde emigreren.
Leonie schreef aan Thomas dat zij geloofde dat Thomas onschuldig was. In samenwerking met Alex probeerde ze er achter te komen of het mogelijk was dat de twee honderd ratten in een paar uur een compleet lijk naar binnen gewerkt hadden. Leonie geloofde dat de werksters de ratten gevoerd hadden, dat was ook al eens eerder gebeurd. Leonie had erg veel last van de journalisten die zich op deze sensationele zaak gestort hadden. Ze was een keer met een collega van Thomas uit geweest. Die collega had ook de spinnen in het huis opgeruimd. De familie van Jenny had een paragnost in geschakeld.

3. Het dagboek van Leonie
De laatste brief van Leonie is teruggekomen. Thomas en Leonie mogen nu ook niet meer schrijven. Leonie houdt een dagboek bij, waar ze o.a. de resultaten van haar eigen onderzoek in opschrijft. Haar dagboekgedeelten lopen van 8 september tot eind november. Leonie gaat zelf op onderzoek uit omdat ze gelooft dat Thomas onschuldig is, en omdat ze jaloers is: ze wil er achter komen wie Jenny was en of Thomas met haar naar bed is geweest. Ze bezoekt verschillende cafés, waar ze praat met mensen die Jenny en Thomas samen gezien hebben. Ze hoort dat Jenny met iedereen naar bed ging die haar aan cocaïne kon helpen. Iemand zegt dat hij niet gelooft dat Jenny met Thomas naar bed is geweest. Men acht het uitgesloten dat Jenny er met Robert vandoor is.
De man die tegenover het laboratorium woont (meneer ‘Sommig Mens’) vertelt Leonie dat hij in de onweersnacht een man (die erg veel op Thomas leek) en een vrouw in het laboratorium naar binnen heeft zien gaan. Twee uur later kwam alleen de man terug.
Leonie gaat ook kijken op de kamer van Jenny, boven de bibliotheek. Daar praat ze met de andere kamerbewoonster, Arianne. Arianne is lesbisch en al gauw laat ze merken dat ze wel van Leonie gecharmeerd is. Ze wil Leonie graag helpen. Ze vertelt haar dat Jenny niet verliefd was op Thomas, maar dat zij hem waarschijnlijk ergens voor nodig had. Uit de resten die in een theekopje zijn achtergebleven kan Leonie opmaken dat Lambert al eerder bij Jenny op de kamer is geweest. Leonie schrikt als ze een reproductie van Chardin op Jennys kamer ziet hangen. Ze haat Jenny (in gedachten noemt ze haar Antje Spektakel) zo erg dat ze het niet kan hebben dat er...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.