Stupeur et tremblements : roman
Nothomb, Amelie
Geplaatst op Woensdag 18 december 2002
Ondertitel: -
Verschenen in: 1999
Aantal blz.: 187
Leestijd: 4 uur
Uitgelezen op: 13 december 2002
Verantwoording van de keuze
Ik moesten dit boek lezen dus ik heb het niet zelf gekozen.Verwachtingen vooraf
Vooraf wist ik niet wat ik van dit boek moest verwachten. Ik had nog nooit van de titel van het boek, noch van de schrijfster gehoord. Na het lezen van de achterkant leek het me geen geweldig boek. Wel wist ik meteen dat het een boek zou zijn met een heel ander onderwerp dan normaal en ik wist dus dat het in ieder geval een origineel boek zou zijn. Toen we in de klas de eerste paar bladzijdes van het boek gelezen hadden sprak het me nog niet echt aan.Eerste reactie achteraf
Ik vind dit werk:| 1 niet | 2 een beetje | 3 erg | |
| Spannend | 1 | ||
| Meeslepend | 2 | ||
| Ontroerend | 1 | ||
| Grappig | 2 | ||
| Realistisch | 2 | ||
| Fantasierijk | 1 | Interessant | 2 | Origineel | 3 | Goed te begrijpen | 2 |
Samenvatting
Het verhaal gaat over Amélie San, een Belgische vrouw, die naar Japan verhuist, om daar bij een Japans bedrijf te gaan werken als tolk. Dit bedrijf kent vreemde hiërarchische verhoudingen waar Amélie helemaal niet aan gewend is. Zo heeft iedereen die in dit bedrijf werkt wel iemand boven zich. Ze is aanvankelijk bij dat bedrijf gekomen om te tolken, maar door de vice-directeur, meneer Saito, wordt ze steeds opgezadeld met allerlei andere klusjes. Zo moet ze beginnen met het schrijven van brieven voor het bedrijf. Dit gaat volgens meneer Saito echter niet goed en iedere keer keurt hij har brief af. Vervolgens krijgt ze een nieuwe taak toegewezen: koffie rondbrengen. Dit doet ze wel goed tot op het moment dat ze koffie moet serveren voor een aantal hoge pieten van een andere firma. Ze bood hen daarbij namelijk in het Japans een kop koffie aan en dit was volgens meneer Saito uit den boze. Hieruit bleek namelijk dat ze vloeiend Japans kan spreken en ze dus alles kon verstaan wat de mannen zeiden. Vervolgens kreeg ze dus weer een nieuw baantje: de post rondbrengen. Nu zul je denken dat ze daarbij vrij weinig fout kon doen. Dat deed ze eigenlijk ook, maar nu werd ze weer beschuldigd van het afpakken van werk, omdat de voormalige postrondbrenger nu werkloos was. Omdat ze eigenlijk in al haar werk afgekeurd wordt, besluit ze maar zelf allerlei taken te verzinnen, zoals het goedzetten van kalenders, waaruit duidelijk blijkt hoe hopeloos ze was. Ondertussen kreeg ze ook de taak documenten te kopiëren. Ze moet dit echter met de hand doen en als het niet goed is moet alles weer opnieuw. In haar nieuwe taak komt ze in contact met meneer Tenshi, het hoofd van de afdeling zuivelproducten, die het ook belachelijk vindt dat ze alles met de hand moet kopiëren, terwijl ze ook een machine hebben. Hij geeft haar vervolgens zelf een taak die ze erg goed volbrengt, maar wanneer Fubuki erachter komt dat Amélie een iets voor meneer Tenshi heeft gedaan, zonder hier toestemming voor te hebben gekregen, verraadt zij haar bij meneer Omochi. Amélie en meneer Tenshi krijgen hierop flink op hun donder dat ze zoiets hebben kunnen doen. Amélie gaat met Fubuki praten om te vragen waarom ze haar verraden heeft, terwijl ze eigenlijk best goede vrienden geworden waren. Fubuki zegt dat ze jaloers is op Amélie, omdat zij zich zo snel naar boven gewerkt heeft terwijl Fubuki zelf daar jaren over deed. Vanaf dat moment zijn Amélie en Fubuki aartsvijanden. Fubuki geeft Amélie expres een erg moeilijke taak waar Amélie niet mee uit de voeten kan. Het is een vreselijke boekhoudtaak waar ze weken mee bezig is en ze komt er maar niet uit. Ze verblijft zelfs enkele nachten op het bedrijf, waar ze helemaal gek van wordt. Ze draait geheel door en op een avond staat ze naakt te springen over de...Reacties
| ||||||||||||||||



