2 Fabel:
Het boek is opgedeeld in korte hoofdstukken die geen titel hebben. Door het verschil tussen een hoofdstuk aan te geven, heb ik dan een regel overgeslagen.

Het boek begint met het vertellen van de ik-persoon dat ze een hoop heeft meegemaakt, behalve de dood van haar moeder. Ze had die avond in de brievenbus gekeken en er was een brief van het tehuis uit Nice bij, haar moeder was overleden. Zij was in het park in slaap gevallen en niet meer wakker geworden. Zij wilde graag in Nice worden begraven, en was er daarom drie maanden geleden heen gegaan. De ik-persoon begon te pakken om naar Nice te gaan.

Een maal is Laura (de ik-persoon) van huis weggelopen, en nadat ze een paar stadjes ver was is ze weer terug gegaan. Haar moeder was ongerust geweest en had gevraagd waar ze was geweest, waarop Laura antwoordde dat ze bij Henny Hoenderdos (iemand die ze niet erg mocht) was geweest. Sindsdien was ze niet meer ver van huis gegaan.

Laura verteld dat ze Henny voor drie weken terug weer was tegengekomen. Ze had dit niet leuk gevonden en hem afgewezen, maar hij zeurde eerst nog een beetje door. Later zei Laura in het verhaal dat de ontmoeting haar niet erg beviel. Laura vertelt dat haar moeder eens thee had gezet voor haar vader, maar dat hij daarna toch liever koffie wilde. Haar moeder gooide toen zo het water weg en zette nieuwe voor de koffie. Op weg naar Nice, probeerde Laura aan haar moeder te denken. Ze verteld ook dat het geschrevene iets dat hoorbaar is zonder gehoord te hoeven worden.

Zwijgen
Laura had brood gekocht en liep langs een juwelierszaak. Ze bleef staan en zag een meisje. Ze vroeg zich af waarom ze bleef staan. Ze liep naar het meisje toe en sprak haar aan. Haar hart bonkte. Ze vroeg of het meisje een eindje met haar wilde wandelen, dit deed ze. Laura vroeg wat ze zouden doen, ze gaan naar haar huis.

Sylvia zegt dat Laura mooie dingen in huis heeft Sylvia vraagt of ze op Laura ’s bed zullen gaan liggen. Sylvia kleed zich uit. Dan vraagt Laura of Sylvia bij haar komt wonen, dit wil ze wel, dan heeft ze een keer een andere omgeving. Ze broedden iets uit om Sylvia ’s ouders voor de gek te houden: Sylvia heeft zogenaamd iets met de ‘zoon’ van Laura, die ze Thomas noemen.

Tien dagen later ging Sylvia naar Petten om haar ouders van de verloving te vertellen. ‘S avonds kwam zij terug met een grote koffer en vertelde Laura dat alles goed was verlopen. De eerste weken van hun samenwonen bleven ze het meeste thuis. Als Laura terug kwam van het museum lag er een heerlijke lunch klaar. Sylvia had op een middag zin om foto’s van elkaar te maken. Ze gingen naar Artis. Bij de tyrannosauriër riepen ze er een jongen bij, zodat ze samen op de foto konden. Later ging Sylvia met deze jongen op de foto. Na verloop van tijd gingen ze ook meer samen uit.

Alfred belde Laura op haar werk en vroeg hoe het met haar ging. Hij vroeg haar of het gerucht waar was dat ze met een meisje samenwoonde, Laura zei dat dit waar was. Alfred vond dit niet erg leuk, ook al waren ze alweer een tijdje uit elkaar. Na nog wat geruzie gooide Laura de hoorn op het toestel.

In een exotisch winkeltje kochten Sylvia en Laura twee Turkse ringen, die uit vier afzonderlijke delen bestonden. Sylvia zat er een beetje mee te puzzelen. Plotseling ging de bel, en Laura hoorde haar ‘hoi mam’ zeggen. Ze deed de ring snel weer af, waardoor het los viel in een ketting met vier schakeltjes. Sylvia gaf haar moeder de foto van haar en die jongen uit Artis. Haar moeder wou hem inlijsten en hem bij hun thuis op de schoorsteen zetten.

Om half acht was Laura bij de Franse grens. De zon scheen een beetje en ze stopte bij een wegrestaurant om te tanken, geld te wisselen en wat te eten. Het hinderde haar dat ze niet wist hoe haar moeder nu lag. Plotseling sprongen er tranen in haar ogen, omdat ze Sylvia niet had meegenomen.
Sylvia zei Laura op haar rug te gaan liggen, naakt, haar voeten over elkaar te doen. Zij knielde naakt naast Laura en vouwde haar handen. Plotseling had Laura haar door en liep weg.

In mei namen ze een vliegtuig naar Nice, in de lucht al begon de ruzie of Sylvia mee mocht naar Laura ‘s moeder. Sylvia dacht dat Laura haar alleen had meegenomen om haar te verbieden haar moeder te zien. ‘s Avonds gingen ze uit en er kwamen meteen twee jongens op hun af. Ze flirten een beetje. Ze gingen naar een discotheek. Sylvia en haar jongen sloten zich een beetje af. Toen liep Laura erheen en zei, kom we gaan naar huis. De jongens werden kwaad en Sylvia kreeg een glas whisky in haar gezicht en Laura een klap. De jongens schreeuwden ook keihard : ‘Ce sont lesbiennes (het zijn lesbiennes)’.

‘Daar zit ze’. Laura wees naar haar moeder die samen met een verpleegster een boek zat te lezen. Laura zei tegen Sylvia dat deze even naar een fontein moest gaan en moest wachten tot ze weer terug was. De verpleegster keek op en liep weg. Laura liep naar haar moeder. Laura besefte dat dit de laatste keer was dat ze haar moeder zou zien. Haar moeder vroeg of ze weer een nieuwe vriend had. Laura zei haar dat deze Thomas Nithart heette. Plotseling kwam Sylvia naar haar toelopen. Laura’s moeder werd kwaad en begon om zich heen te slaan. De verpleegster zei dat ze beter weg konden gaan. Ze liepen richting zee.

Laura ‘s vader zei eens dat wanneer je aan het schrijven bent je op moet letten hoe je je pen neerlegt. Als hij met je de punt naar je toe ligt, ben je verkeerd bezig, als de ze andersom ligt ben je goed bezig. Laura’s kamer is in neo-gothische stijl anno 1890 ingericht, met meubels die ze alleen op Franse vlooienmarkten heeft gezien. Het is van gedraaid hout.

Sylvia en Laura lagen op een zondagochtend nog in bed, toen Sylvia vroeg waarom Alfred en Laura waren gescheiden. Waarop Laura antwoordde dat dit kwam door het feit dat zij geen kinderen kon krijgen, maar dat dit ze dit dolgraag wilde. Toen hadden ze het over het aantal openingen dat een vrouw meer heeft dan de man (vrouw: 13, man:10). Sylvia vroeg of Laura niet een kind van haar wilde, van een andere man weliswaar.

Vanaf Compiègne stond onafgebroken dezelfde auto in het spiegeltje van Laura. Deze volgde haar tot aan Parijs, waar de autoweg zich onophoudelijk splitst naar allerlei middeleeuwse poorten.

Sylvia kwam niet terug op het onderwerp kind, dat ze toen hadden besproken. Een tijd later gingen ze samen naar een stuk over...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.