Uitgave: Merles Blancs

Levensverloop

Aziz (Ami 6) is een wees dat opgroeit bij zigeuners. Toen hij heel klein was, kreeg hij samen met zijn biologische ouders een auto-ongeluk, omdat een zigeuner hen probeerde in te halen. Ouders waren daardoor gestorven, maar hem namen de zigeuners mee en voedden hem op. Ze noemden hem Ami 6, omdat dat het merk van de auto was. Later werd het gewoon Aziz, en zijn nep achternaam Kemal. Zijn school heeft hij nooit afgemaakt, want dat hoorde niet bij het leven van zigeuners in Vallon-Fleuri (blz. 9/10: Mais j’ai dû arrêter l école au milieu de la sixième, à cause de Vallon- Fleiri qui n’aime pas les bouches inutiles. A cinq ans on est “chouf”, guetteur à pied, à sept ans on pique ses premiers sacs, à onze ans on devient “alouette”, guetteur en mob, et on arrête l’école. C’est comme ça.). Dus ging hij maar de kost verdienen door autoradio’s te stelen. En omdat niemand wist waar Aziz vandaan kwam, kreeg hij valse papieren, gewoon gekocht, en toevallig van Marokkaanse nationaliteit (blz. 7: Mais bon, la vie continuait. Je me trouvais donc à Merseille en qualité de Marocain provisoire, avec permis de séjour payable à chaque renouvellement.). Toen hij van school afging, kreeg hij een atlas van zijn aardrijkskunde leraar, met allemaal legendes erin (blz. 10: Il m’a souhaité bonne chance, et m’a offert un livre incroyable, un atlas de trois kilos qui s’appelait Légendes du monde.). Op z’n 19e kreeg Aziz een vriendinnetje. Zij kenden elkaar al héél lang. Maar het probleem was: Lila was verloofd met een vriend van Aziz. Dus moest het maar stiekem (blz. 8: on se cache.). Maar Lila’s verloofde werd kort voor het huwelijk doodgeschoten door een bewaker. En toen vroeg Aziz haar maar ten huwelijk.


De reis

Tijdens het verlovingsfeestje van Aziz en Lila, werd Aziz opeens gearresteerd. Hij had een ring gekocht voor Lila, bij Place-Vendôme de Paris, maar was vergeten het bonnetje te vragen (blz. 21: Je me suis assis, et je suis resté la bouche ouverte en entendant Place-Vendôme déclarer que je l’avais cambriolé.). En omdat Aziz’ neppapieren waren verlopen, was het menens geworden en werd hij teruggestuurd naar Marokko, zogenaamd zijn geboorteland (blz. 23: On va te ramener chez toi, Aziz.). Want de regering had precies op dat moment een nieuwe maatregel genomen: alle illegalen terugsturen. Aziz moest hierbij als voorbeeld dienen voor de anderen (blz. 24: Ils veulent faire un exemple, Aziz.). Hij werd dus teruggestuurd in zijn eigen belang. Zo kon hij en vele anderen met hem zorgen voor een nieuwe toekomst in Marokko. Volgens zijn vriend Pignol, die bij de politie werkte, deden ze het hem juist aan alleen vanwege de propaganda. Want Aziz zag er goed uit, ook op de foto’s. Hij kreeg een attaché humanitaire toegewezen, soort privé begeleider, die hem zou begeleiden naar Marokko en daar een tijdje met hem verblijven om werk e.d. voor Aziz te zoeken. De eerste dag miste attaché de trein, dus ging de reis niet door. De volgende dag was hij op tijd. Samen met de attaché gingen ze nieuwe kleren voor Aziz halen, om niet alleen maar in zijn verlovingspak rond te lopen. Toen de attaché, Jean-Pierre Schneider genaamd, hem vroeg waas Irghiz ligt, wist Aziz daar geen antwoord op, want dat plaatje was natuurlijk verzonnen (blz. 28: Je vous ai demandé: où est-ce?). Aziz wees maar wat aan op de kaart, ergens in de Atlas. De reis begon toen ze eindelijk in het vliegtuig zaten. Jean-Pierre was steeds aan het bellen. Hij vertelde dat zijn vrouw hem had verlaten. Op één of ander manier viel het beiden op dat ze in zekere zin op elkaar lijken, qua liefde, mentaal, milieu, e.d. (blz. 43: On était vraiment pareils, tous les deux,...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.