Bibliografie

W.F. Hermans: De donkere kamer van Damokles. Amsterdam, 1971. [1 druk 1958] G.A. van Ooschot.

Perspectief

Het perspectief is personaal. Het ligt bij Henri, met een auctoriale verteller. (auctoriaal hij-perspectief) Er wordt een objectieve presentatie van een subjectieve werkelijkheidsbeleving gegeven. De werkelijkheidsbeleving van Henri is namelijk onbetrouwbaar.

Motieven en thema

ü	Oorlog: Het verhaal speelt in WOII, en heeft grote invloed op het verhaalverloop.

ü	Dubbelgangersmotief: Als Henri zijn haar verft lijkt hij op Dorbeck.

ü	Foto’s: Het verhaal begint echt met de foto’s die Dorbeck komt brengen en de foto’s moeten Henri’s onschuld bewijzen.

ü	Krankzinnigheid: Henri’s moeder is in ieder geval krankzinnig en aan Henri zelf zit waarschijnlijk ook een steekje los.

ü	Oedipus-motief: Haat jegens vader en liefde voor de moeder.

ü	Scepticisme: Je kunt nooit met zekerheid iets weten.

Thema…

Het thema kan je als het volgende omschrijven:
Het op geheel eigen wijze ervaren van de werkelijkheid en het verkeerd beoordelen van anderen en hun meningen, omdat het niet mogelijk is om die anderen echt te kennen.
Of, in het kort;
De onkenbaarheid van de werkelijkheid, tegen een achtergrond van oorlog en verzet.

Titelverklaring…

De titel ‘De donkere kamer van Damokles’ is afgeleid van de uitdrukking ‘Het zwaard van Damokles’. Die uitdrukking verbeeldt een voortdurende dreiging. De dreiging is in dit geval niet afkomstig van een zwaard, maar van een-mislukte- foto, die de onschuld van de hoofdpersoon had moeten bewijzen. De donkere kamer verwijst, behalve naar de kamer waar de foto’s ontwikkeld worden ook naar de cellen waarin Henri verblijft.
De donkere kamer slaat dan ook nog op onzekerheid, dreiging en isolement.

Verhaalafloop

Na de arrestatie van Osewoudt draait hij door, vlucht, en wordt neergeschoten.
Dood…

Verhaalfiguren

Henri Osewoudt (alias Filip van Druten, alias Melgers) is de hoofdfiguur. Hij is een iel, klein, lelijk mannetje met een hoog piepstemmetje die geweigerd werd voor militaire dienst. Hij is dus een beetje een ‘outsider’. Hij is erg eenzaam, gesloten en onzeker maar door de opdrachten van Dorbeck krijgt hij een positiever zelfbeeld.
Hij is eigenlijk het mislukte exemplaar van Dorbeck en een round-character.

Dorbeck is een bijfiguur. Hij is de geslaagde dubbelganger van Osewoudt, met weldegelijk een mannelijk uiterlijk, waar Osewoudt dat helemaal niet heeft. Hij zit wel in het leger, wat nog eens zijn geslaagdheid duidelijk maakt. Hij is een flat-character.

Ria is ook een bijfiguur en een flat-character. Je komt niet veel over haar te weten, behalve dat ze even lelijk als Osewoudt is en alle kansen die langskomen aanpakt. Ze is dus heel opportunistisch.

Marianne Sondaar (Mirjam Zettenbaum) is ook een flat-character. Ze krijgt een relatie met Henri en raakt zwanger van hem. Ze is wel moedig, omdat ze het valse idenriteitsbewijs wel naar Elly wil...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.