Praktische gegevens

Titel boek : De kleine blonde dood.
Auteur : Boudewijn Buch.
Uitgever : De Arbeiderspers
Eerste druk : 1985
Druk : Herziene uitgebreide versie, 20e druk (1995)
Bladzijden : 213
Genre : Psychologische/autobiografische roman, novelle.
Hoofdstukken : 21
Motto ‘s : *You’re out of touch, my baby My poor discarded baby
*To young to really be in love
*Der Tod ist ein sehr mittelmässiger Porträrtmaler
*O melancholy, turn thine eyes away!
O music, music, breathe despondingly
*Comme vous le savez notre société est entierement liquidée
*Wie zich voorstelt dat hij iets lief heeft, te niet gaat, zal zich bedroeven; daarentegen zal hij zich verheugen bij de gedachte dat het behouden blijft.
*Liefde ( of geen liefde) en ouder worden en dan de dood.
*Een naam van iemand die niet meer bestaat blijft soms nog lang onder de mensen
*Ik ben geen vader, en ik heb geen zoon. Niets dan een sage is zijn zacht bestaan
*Tete sacree! Enfant aux cheveux blonds! Bel ange !
A l’auréole d’or
Datum : 25 oktober 2000

Titelverklaring

Het boek wat ik gelezen heb heet “de kleine blonde dood.” Ik vind dat die titel heel erg goed bij het boek past, het boek gaat namelijk over een klein jongetje dat blond is en dat dood gaat. Het verhaal over de dood wordt verteld door zijn vader ( de schrijver dus).
De titel past bij het hele boek omdat het verhaal van de schrijver met het kleine blonde jongetje als een rode draad door het hele boek loopt, ondertussen wordt er ook nog een ander verhaal verteld namelijk het verhaal van de schrijver met zijn vader. De titel wordt nader verklaard in het boek. Ik citeer:

“Als je zo doorgaat met drinken heb je straks niet alleen geen man, maar ook geen zoon meer. Je rijdt hem nog eens dood met dat gezuip. Je moet ophouden met naar de fles te grijpen. Mij krijg je er niet mee, al drink je een hectoliter per dag en heeft Micky een zuipende leliebel als moeder. Soms schrik ik ‘s nachts wakker van het idee dat je een auto-ongeluk krijgt. En dan is die kleine blonde dood. De kleine blonde dood, dat is een mooie boektitel. Een kleine blonde dood, schreef ik ‘s nachts in mijn dagboek.”

De motto’s passen ook erg goed bij het boek. Ze gaan bijna allemaal over de dood van iemand die je liefhad. Ik zal een motto uit het boek toelichten: “Liefde (of geen liefde) en ouder worden en dan de dood”. Dit betekent eigenlijk hoe simpel het leven is: je heb iemand lief (of niet), je wordt ouder en dan gaat diegene wie je lief hebt dood. Dit motto slaat op het boek, doordat hij in ieder geval liefde voelt voor zijn zoontje en daarna sterft zijn zoontje. Zijn vader had hij niet echt lief (‘of geen liefde’) hij wordt ouder en zijn vader sterft. Het verband tussen de titel, het motto en de thematiek is volgens mij ‘de dood’. Dit denk ik omdat in de titel het woord dood voorkomt, het motto over dood gaat en in de thematiek de dood ook met regelmaat benaderd wordt

Tijd in de geschiedenis

Heden en verleden lopen door elkaar heen. Het verhaal speelt zich af tussen de jaren ’50 en ’70, zonder chronologie en afgewisseld met flash-backs. De teksten zijn geschreven in de verleden tijd. Enkele bewijzen hiervoor zijn:

- “Aan het eind van de jaren vijftig oefende mijn vader met zijn agenten in de maand april iedere avond op de parkeerplaats”.

- “In die jaren 1958 en 1959 heb ik bijna geen boek of blad mogen lezen”.

- “Mijn vader zat voor de radio. Het was 31 oktober 1956”.

- “Hij hield van ‘The Rolling Stones’ (jaren ’60/’70)

- “Die ene keer, in 1969, dat ik mijn vader bezocht, gebeurde op aandrang van de moeder van mijn toekomstige zoon”.


De reden waarom de auteur dit verhaal in deze tijd van de geschiedenis heeft geplaatst is simpel: in die tijd gebeurde de ingrijpendste dingen in zijn leven.


Tijdsduur

De vertelde tijd is ongeveer twintig jaar: van Boudewijns jeugd tot ongeveer aan zijn 25e jaar. Toelichting:

- “Het was mijn eerste schoolreisje”
(Boudewijns jeugd)

- “Al een jaar woonde ik samen met Fleurette, haar dochter en Micky in een huis” (Ongeveer 20 jaar later)


Ruimte

Boudewijn groeit op in Wassenaar. Hier bevindt hij zich in huis of in de straat. Ook gaat hij op excursie naar de grens van Duitsland, waar zijn vader erg tegen was. Ook bevindt hij zich een tijdje in een gekkenhuis. Later, als Boudewijn groter is, speelt het verhaal zich vooral af in de grote stad, in het huis van Boudewijn en Mieke, in de trein enzovoort. Ook een belangrijke plaats is het ziekenhuis, waar Micky in ligt. In het verhaal is vooral sprake van een speelruimte. De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is niet erg belangrijk voor het verhaal; er is dus geen sprake van een belangenruimte.
Hoofdpersonen
Boudewijn (character):
Boudewijn is de hoofdpersoon. Hij is klein, heeft blonde haren en lichte ogen. We maken hem mee als klein jongetje en als volwassen vader. In zijn jeugd is Boudewijn een rustige jongetje die, evenals de rest van het gezin, lijdt onder de tirannie van zijn vader. Als hij tien jaar is, wordt hij opgenomen in het gekkenhuis in Brabant. Boudewijn voelt zich onzeker over zijn capaciteiten als opvoeder. Hij gedraagt zich vaak onverantwoordelijk. Desondanks neemt hij later het moedige besluit om Micky in huis te halen. Zijn vader zelf had een oorlogstrauma, hierdoor kon hij erg raar reageren op zijn kinderen en zijn vrouw. Dit heeft Boudewijns leven totaal beïnvloedt. Boudewijns moeder had veel problemen met zijn vader, en is uiteindelijk gescheiden. Ze heeft altijd een schuldgevoel gehad dat ze haar kinderen aan haar man had 'blootgesteld'. Boudewijn zal later een kind krijgen van Mieke, hoewel hij homo is. Ook krijgt hij een relatie met Fleurette. Boudewijn is een gevoelig mens. Ook al was zijn vader vaak erg vervelend tegen hem, als hij sterft voelt hij zich erg verdrietig. Ook van de dood van zijn zoon is hij totaal ondersteboven.
Vader Büch (typetje):
Boudewijns vader heeft WO II overleefd en voelt zich schuldig, omdat zijn broers en zussen niet meer leven. Hij tiranniseert zijn gezin en mensen uit zijn directe omgeving. Zijn militaristische gedrag leidt tot een scheiding van zijn vrouw. Hij hertrouwt toch nog enkele malen. De vader van Boudewijn heeft vreselijke dingen meegemaakt in de oorlog. Deze heeft hij nooit kunnen verwerken. Hij is er altijd mee bezig. Hij heeft een kamer met daarin allerlei spullen over de oorlog. Zijn broer, Onkel Jakob, was slachtoffer van experimenten van de nazi's tijdens de oorlog en is daardoor geestelijk niet helemaal meer in orde. Ook reageert de vader van Boudewijn (Rainer) soms heel raar op bepaalde dingen, hij kan ineens heel erg woedend worden, of gaan huilen. In de Tweede Wereldoorlog heeft hij een heldendaad begaan waardoor hij respect heeft van anderen. Hij slaat zijn vrouw en kinderen. Ook weet hij erg veel van de natuur, vooral van vlinders, hij heeft een enorme vlinderverzameling. Op een gegeven moment gaat hij scheiden van zijn vrouw en gaat met een jonger meisje samenwonen. Hij had al verscheidene zelfmoordpogingen ondernomen, die allemaal mislukten, maar uiteindelijk lukt het toch.
Moeder Büch (character):

De moeder van Boudewijn lijdt eveneens onder het gedrag van haar man. Ze probeert steeds de zaak te sussen, maar uiteindelijk wordt het huwelijk toch beëindigd. De moeder van Boudewijn is van Italiaanse afkomst. Het gedrag van haar man drukt als een zware last op haar schouders. Ze zal altijd een schuldgevoel overhouden. Nadat ze is gescheiden wil ze niets meer weten van haar man en lijdt daarna een ongelukkig leven.

Mieke (typetje):
Boudewijn heeft een relatie met deze veertien jaar oudere vrouw. Ze krijgen samen een zoon, maar door haar drankprobleem kan ze hem niet zelf opvoeden. Zelfs als Micky is overleden komt ze niet naar zijn crematie. Zij was een vroegere lerares van Boudewijn. Ze wil met Boudewijn trouwen, maar dat wil hij niet aangezien hij homo is. Hierdoor gaat ze drinken en raakt ze verslaafd. Boudewijn neemt Micky in huis, omdat Mieke bijna constant dronken is. Verder is Mieke een erg onrustig een onbetrouwbaar type.


Micky (character):
Micky wordt geboren uit de relatie tussen Boudewijn en Mieke. Hij is een levendige en enthousiaste jongen. Hij overlijdt op jeugdige leeftijd. Micky is de zoon van Boudewijn en Mieke. Hij is de 'kleine blonde'. Boudewijn is erg gelukkig met hem. Het is een erg nieuwsgierig jochie, dat alles wil weten. Er wordt ook veel verteld van Micky allemaal vraagt, en wat Boudewijn dan antwoordt. Op een gegeven moment valt Micky van een trappetje en komt niet meer bij. Dit komt vooral door een hersentumor wat al langere tijd in zijn hoofd zat.
Astrid Nisgren (character):
Zij is de achttienjarige vijfde vrouw van Boudewijns vader. Boudewijn ontmoet haar als hij een keer bij zijn vader op bezoek gaat. Zij is erg vervelend tegen hem en lijkt alleen met Boudewijns vader te gaan om het geld.
Fleurette (character):
De huisgenoot van Boudewijn en ook een soort vriendin, maar op een gegeven moment wil ze niets meer van hem weten. Ze is een erg aardige en veel rustigere type dan Mieke.





Vertelwijze

Perspectief

Er is sprake van een personaal ik-perspectief (I- protagonist). De ik-persoon is Boudewijn Büch. De lezer wordt heel goed duidelijk gemaakt dat het verhaal sterk autobiografisch is, het zou dus over het leven van Boudewijn Büch zelf gaan. Hij beschrijft zijn eigen gebeurtenissen en gedachten. Dit omdat je dan duidelijker weet, waarom hij bepaalde handelingen onderneemt. Je kunt je ook een stuk beter in zijn standpunt inleven. Er wordt voornamelijk gebruik gemaakt van de vertellende-ik, omdat er in het boek bijna alleen wordt verteld door Boudewijn Büch over vroeger toen zijn vader en zoontje nog leefden. Vanaf het begin van het boek is er al sprake van enige spanning. Door het ik-perspectief, wordt deze nog eens verhoogd. Dit komt o.a. doordat je jezelf hierdoor beter in kunt leven. Hoe verder je komt in het boek, hoe treuriger het wordt. Er wordt bijna alleen maar gebruik gemaakt van flashbacks. Dit, zodat je begrijpt waarom bepaalde handelingen worden genomen. Ook hierdoor wordt de spanning enigszins opgevoerd. Zo rond het einde van het boek is de spanning het hoogst; de vader van Boudewijn Büch komt te overlijden en kort daarop ook zijn zoontje, Micky.
Om het besproken perspectief te ondersteunen, is hier een citaat uit het boek:

“Gedurende bijna een jaar verbleef ik in een gekkenhuis in Brabant. Niet omdat ik gek was maar omdat mijn ouders het gek vonden dat ik gek...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.