§ 1.1 Wat is Anorexia Nervosa?

Als je Anorexia in een woordenboek opzoekt vind je: ‘gebrek aan eetlust door nerveuze oorzaken’. Deze naam is eigenlijk misleidend, want de patiënten die aan deze ziekte lijden hebben geen gebrek aan eetlust, maar ze proberen juist hun eetlust en hongergevoel te onderdrukken. Sommige patiënten ervaren de eetlust- of hongergevoelens zelfs als prettig. Anorexia patiënten hebben een onweerstaanbare drang om af te vallen. Ze zijn er als het ware gewoon aan verslaafd. Alles wat te maken heeft met eten, gewicht en omvang is een obsessie. Ook tellen ze voortdurend calorieën en piekeren over wat ze wel en niet moeten eten.

Je hebt twee soorten Anorexia:
 Het vasters type: het ondergewicht ontstaat door extreem lijnen. Gedurende de periode van Anorexia gaat de patiënt niet over tot vreet- of purgeergedrag (zelf opgewekt braken of misbruik van laxeermiddelen).
 Het boulimische type: gedurende de periode van de ziekte gaat de patiënt regelmatig over tot vreet- en purgeergedrag.

Hoewel de patiënten erg mager, soms zelfs extreem mager zijn, blijven ze zichzelf dik vinden. Er is dus sprake van een sterk vertekend lichaamsbeeld. Het is zelfs zo dat naarmate het gewicht lager wordt de patiënt steeds banger wordt om aan te komen. Een pondje erbij wordt dan als een regelrechte ramp ervaren.

Anorexia kan in het kort omschreven worden als:
 Het onderdrukken van eetlust en hongergevoel
 Zeer sterke angst om dik te worden, die niet afneemt naarmate de vermagering toeneemt.
 Verstoord lichaamsbeeld
 Gewichtsverlies van tenminste 25% van het oorspronkelijke lichaamsgewicht.

Hoewel een Anorexia- patiënt wel bij anderen opmerkt dat die te mager zijn, blijven ze hun eigen toestand tegenover zichzelf en anderen vaak lang ontkennen. Ze proberen hun eigen eetgedrag en de lichamelijke gevolgen daarvan voor anderen verborgen te houden uit angst voor de druk die anders op hun uitgeoefend zal worden om aan te komen. De Anorexia- patiënt kan daarom lang volhouden dat er niets met haar aan de hand is.


§ 1.2 Wat zijn de gevolgen van Anorexia Nervosa?

De ziekte Anorexia brengt veel gevolgen met zich mee. Deze gevolgen zijn in te delen in verschillende soorten:

De lichamelijke gevolgen

Door de ondervoeding en vermagering kunnen er veel lichamelijke klachten optreden.
 Bij vrouwen stopt de menstruatie, want hormonen die voor de menstruatiecyclus zorgen nemen af tot het niveau van voor de puberteit. Het uitblijven van de menstruatie gaat gepaard met tijdelijke onvruchtbaarheid.
 De ademhaling en de hartslag worden trager. Ook de bloeddruk daalt. Dit komt doordat het lichaam bij dalend gewicht en verminderde voedselinname zoveel mogelijk overschakelt op besparing in de stofwisseling. Als gevolg hiervan voelen de patiënten zich vaak erg moe, duizelig, lusteloos en depressief.
 Doordat er weinig eten wordt verbrand, daalt de lichaamstemperatuur en hebben de patiënten last van koude, blauwe handen en voeten. Ook kan, als gevolg van de lage lichaamstemperatuur, een donsachtige beharing in het gezicht, op de armen, borst en rug ontstaan.
 De conditie van het gebit en de haren verslechterd. Er kan haaruitval optreden. De huid wordt droog en schilferig en verslapt.
 Door de beperking van voedselopname kan verstopping optreden. Dit is voor een Anorexia- patiënt vaak een reden om in paniek te raken en haar toevlucht te nemen tot braken of laxeermiddelen.
 Bij extreme vermagering ontstaan vaak een vochtophoping in de onderbenen
 Als patiënten sterk vermageren wordt spierweefsel afgebroken
 Het honger- en verzadigingsmechanisme raakt volkomen verstoord. De patiënten voelen op den duur niet meer wanneer ze honger hebben of negeren het hongergevoel.
 Anorexia- patiënten slapen vaak slecht, meestal slapen ze moeilijk in of zijn al vroeg weer wakker. Vaak lossen ze dit probleem op door ‘s morgens vroeg alweer met werk, studie of andere activiteiten beginnen.
 Door een ontoereikend of eenzijdig dieet kunnen tekorten aan bepaalde mineralen en vitaminen ontstaan.

Bijna alle lichamelijke symptomen verdwijnen wanneer de patiënt weer een stabiel, normaal gewicht heeft bereikt. Maar als de ziekte vele jaren duurt, kan onherstelbare schade aangericht worden.

De sociale gevolgen

Mensen met Anorexia voelen zich vaak geïsoleerd en verlaten. De omgeving begrijpt niet dat de patiënten hun lichaam heel anders ervaren dan anderen het zien. De vermagering en het abnormale eetgedrag roepen veel onbegrip en bezorgdheid op bij familie en vrienden. Daarom proberen zij hun eetstoornis zoveel mogelijk verborgen te houden en zullen zij allerlei smoesjes en uitvluchten verzinnen om niet te hoeven eten. Hierdoor kunnen zij door hun omgeving als leugenachtig of onbetrouwbaar worden ervaren.

Anorexia- patiënten zijn eigenlijk voortdurend bezig met het plannen en geheimhouden van hun eetgedrag. Dit veroorzaakt veel stress. Iets gewoons als een etentje of verjaardagsfeestje kan Anorexia- patiënten erg nerveus maken. Door de stress worden ze kwetsbaar, onzeker, dwingerig of snel geïrriteerd en hebben ze last van grote stemmingswisselingen. Ze moeten van zichzelf aan een heleboel regels voldoen en worden in hun denken en doen erg beïnvloed door hun ziekte.
Ze gaan zich op den duur steeds meer afzonderen van de mensen om hen heen. Ze zijn uiteindelijk alleen nog maar bezig met wel of niet eten, met dik of dun zijn, met hardlopen, fietsen of zwemmen. Hoewel ze vaak grote moeite doen om zich zo aangepast mogelijk te gedragen, zijn zij zo door hun ziekte geobsedeerd, dat zij haast niets meer voor andere mensen of zaken kunnen voelen. Zo komen ze al gauw in een sociaal isolement.

De psychologische gevolgen

 Anorexia- patiënten kunnen signalen die uit hun eigen lichaam komen niet meer waarnemen.
 Anorexia- patiënten voelen zich dom en zijn vaak depressief.
 Ze beoordelen zichzelf veel te streng
 Hun gedrag is erg volgzaam ten opzichte van ouders en leraren. Er worden vaak zeer goede schoolprestaties geleverd.
 Bij Anorexie- patiënten is de angst om te falen groot. Waardoor ze een algehele onzekerheid hebben tegenover de eisen van het dagelijks leven
 Emotioneel zijn Anorexia- patiënten erg instabiel. Seksuele gevoelens hebben ze niet of nauwelijks.
 Ze hebben zichzelf vaak een dagelijks ritueel opgelegd. In de vorm van iedere dag hetzelfde eten, iedere avond 500 buikspieroefeningen of elke dag 2 uur aerobics doen. Iedere afwijking van dit strikte regime kan paniek oproepen en wordt daarom op alle mogelijke manieren gemeden.
§ 2.1 Wat is Boulimia?

Boulimia Nervosa betekent letterlijk ‘eetlust als een os door nerveuze oorzaken’. Ook deze omschrijving klopt niet helemaal, omdat er sprake is van eetbuien die worden afgewisseld met perioden van (bijzonder) weinig eten. Bovendien hoeft het niet zo te zijn dat mensen met Boulimia een grote eetlust hebben voordat ze een eetbui krijgen. Ze eten om wat te eten niet omdat ze honger hebben. Deze drang lijkt op een verslaving, daarom wordt Boulimia ook wel een eetverslaving genoemd.
Tijdens een eetbui worden grote hoeveelheden voedsel naar binnen gewerkt en hebben de patiënten het gevoel dat zij de controle over hun eetgedrag kwijtraken. Ze kunnen gewoon niet meer stoppen met eten. Het voedsel is vaak calorierijk en wordt vaak zonder proeven doorgeslikt. Meestal is het voedsel dat ze zich buiten de eetbuien niet toestaan.
De drang tot eetbuien is vaak zo groot dat patiënten deze gaan plannen. Zo kunnen patiënten de hele dag nauwelijks eten, om zich ‘s avonds wanneer ze alleen zijn over te geven aan hun vreetbuien. Maar een eetbui kan ook ontstaan wanneer patiënten het gevoel hebben over de streep te zijn gegaan, omdat zij iets meer hebben gegeten dan ze zichzelf hadden toegestaan. De frequentie van de eetbuien verschilt van persoon tot persoon. De ene heeft er twee per week, de ander velen per dag
Na een eetbui proberen Boulimia- patiënten het eten zo snel mogelijk weer kwijt te raken. Vaak gaan ze braken of gebruiken laxeermiddelen en/ of plaspillen. Het kan ook zijn dat er geen gebruik wordt gemaakt van deze middelen, maar dat na een periode van eetbuien een periode streng vasten volgt. Als reactie op het hongergevoel dat door het vasten ontstaan, kunnen weer nieuwe eetbuien volgen.

Net als Anorexia- patiënten zijn Boulimia- patiënten dus geobsedeerd door voedsel, gewicht en lichaamsomvang. De meeste Boulimia- patiënten hebben echter een normaal gewicht, al komt het ook voor dat ze mager of dik zijn. Wat hun gewicht ook is, in hun beleving zijn ze in ieder geval te dik en ze proberen dan ook voortdurend slanker te worden of op gewicht te blijven. Boulimia- patiënten schamen zich vaak erg voor hun vreetbuien en proberen deze voor de buitenwereld verborgen te houden. Vandaar dat zij ogenschijnlijk vaak normaal functioneren.
§ 2.2 Wat zijn de gevolgen van Boulimia Nervosa?

Net als Anorexia Nervosa brengt ook Boulimia Nervosa ernstige gevolgen met zich mee. Deze gevolgen zijn ook weer in te delen in verschillende soorten:

De lichamelijke gevolgen

Bij Boulimia Nervosa kunnen als gevolg van een onregelmatig eetpatroon, het braken en het laxeren een groot aantal klachten optreden.
 Bij vrouwen kunnen menstruatiestoornissen optreden. De menstruatie is dan erg onregelmatig of blijft dan uit.
 Verstoring van het honger- en verzadigingsmechanisme. De patiënten weten dan niet wanneer ze honger hebben of wanneer zij vol zitten.
 Door veel braken komen slokdarm en mondholte voortdurend in aanraking met maagzuur. Hierdoor wordt het glazuur van het gebit aangetast (cariës) en kunnen de speekselklieren opzetten. Ook keelpijn en langdurige heesheid kunnen door het braken ontstaan.
 Door het gebruik van laxeer- en vochtafdrijvende middelen (ook wel purgeergedrag) raakt de vochthuishouding verstoord. Het gevolg hiervan kan een lage bloeddruk zijn, met klachten als duizeligheid, een licht gevoel in het hoofd en flauwvallen
 Door braken of het gebruik van laxeermiddelen kan een tekort aan kalium ontstaan, wat kan leiden tot nier- en leverbeschadigingen, spierkrampen, hartritmestoornissen en zelfs tot een hartstilstand.
 Er kan een tekort aan vitaminen en mineralen ontstaan. Ook kan bloedarmoede optreden.
 Bij patiënten die regelmatig veel eten, rekt de maag uit. In het ernstigste geval kan de maagwand scheuren door het plotselinge uitzetten van de maag. Dit laatste komt echter niet zo vaak voor.
 Patiënten kunnen verslaafd raken aan laxeermiddelen.
De meeste lichamelijke symptomen kunnen zich herstellen als de eetstoornis verdwijnt, maar dit kan wel enige tijd duren.

Omdat veel mensen met Boulimia Nervosa een normaal gewicht hebben, is het door anderen vaak moeilijk te zien of zij een eetstoornis hebben. Omdat de patiënten zich vaak voor hun eet- en purgeergedrag schamen, spreken zij vaak niet over hun lichamelijke klachten, waardoor deze onopgemerkt blijven. Dit maakt Boulimia Nervosa tot een lichamelijke gevaarlijke ziekte.

De sociale gevolgen

Boulimia- patiënten stellen, net als Anorexia- patiënten, hoge eisen aan zichzelf. Daarom beschouwen zij het feit dat zij hun eetgedrag niet in de hand kunnen houden als een gebrek aan wilskracht en zelfbeheersing. Hierdoor voelen ze zich schuldig en krijgen ze vaak een hekel aan zichzelf. Als ze er daarnaast ook nog niet in slagen het, in hun ogen, ideale lichaamsbeeld te handhaven, kan dit uitlopen op een enorme walging van zichzelf.
Omdat ze zich zo schamen en bang zijn om afgewezen te worden, proberen Boulimia- patiënten vaak hun eetbuien voor anderen verborgen te houden. Het braken en het gebruik van laxeermiddelen houden zij uiteraard ook geheim. Zo lijden velen van hen jarenlang een soort ‘dubbelleven’, waardoor zelfs een partner, ouders of een beste vriendin niet op de hoogte zijn van hun probleem. De vreetbuien functioneren dan als een soort uitlaatklep om ogenschijnlijk probleemloos te blijven functioneren.
Boulimia- patiënten voelen zich dan ook vaak erg eenzaam in de worsteling met hun ziekte. Ze zoeken pas hulp als de wanhoop te groot is om verder mee te leven. Als ze er uiteindelijk aan toe zijn gekomen hun probleem aan anderen te vertellen, voelen ze zich vaak nog steeds alleen. Het is moeilijk om aan buitenstaanders duidelijk te maken wat het betekent om met zo’n dwang te moeten leven.
Doordat Boulimia- patiënten zoveel met hun gedachten met eten bezig zijn, kunnen ze zich vaak moeilijk op andere dingen concentreren zoals een studie of het onderhouden van een relatie. Zelfs het maken van afspraken is moeilijk, want ze weten van tevoren nooit wanneer een eetbui toeslaat. Als ze laxeermiddelen gebruiken, kunnen ze last hebben van enorme darmkrampen, waardoor ze vaak afspraken moeten afzeggen. Hierdoor komen ze op den duur vaak in een sociaal isolement...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.