Inleiding


Ik heb voor dit onderwerp gekozen omdat het mij leuk lijkt om wat meer over reclame te weten te komen en erachter te komen waarom we zovaak geconfronteerd worden met reclame. Ik begin met de geschiedenis van de reclame dit stukje gaat nog over alle soorten reclame maar na de geschiedenis wil ik vooral inspelen op de reclame op tv. Voor dit onderzoek heb ik de volgende deelvragen gemaakt:
· Kan de tv zonder reclame?
· Heeft reclame veel invloed op het (koop)gedrag van de consument?
· Waarom is er eigenlijk reclame?
· Welke soorten reclame kennen we?
· Wat vindt de consument van reclame?
· Wat is mijn mening over reclame?
Als laatste zal ik afsluiten met een conclusie en vertellen wat ik allemaal van deze opdracht geleerd heb.


De geschiedenis van de reclame

De echte commerciële reclame begon eigenlijk pas in de 18e eeuw maar de Assyriërs,de Babyloniërs en de oude Egyptenaren kenden ook al reclame.
En ook de Grieken en Romeinen maakten reclame: ze gebruikten uithangborden en geschreeuw om hun producten aan de man te brengen.Soms werden er zelfs omroepers ingehuurd om in hun plaats te schreeuwen. In de middeleeuwen werden symbolen gebruikt op uithangborden. Zo kon je bijvoorbeeld een kleermaker herkennen aan een grote naald en draad die aan z’n voorgevel hing. In de 15e eeuw werd de affiche uitgevonden maar pas na 3 eeuwen werd het nut hiervan ontdekt door de bedrijven (voor zover je de ondernemingen van toen bedrijven kon noemen) . Zelfs toen de gedrukte kranten verschenen in de 17e eeuw werd reclame bijna niet benut :de advertenties werden gedrukt in de vouw of aan de achterzijde.
In de 18e en 19e eeuw werd reclame voor slechts één doel gebruikt :zo veel mogelijk klanten aantrekken. Zo wordt reclame bijna enkel gebruikt door kwakzalvers die de gekste middeltjes probeerden te verkopen. In 1779 ontwerpt een zekere Dr. Graham een Hemels Bed,waardoor vrouwen gezondere,mooiere,sterkere kinderen zouden kunnen krijgen. In 1850 wordt ergens in de Verenigde Staten een pil uitgevonden die de schoonheid van een vrouw zou vergroten. Maar aan die kwakzalverij komt een einde in 1924 als de reclameconventie wordt gesticht. Aan het einde van de 19e eeuw en aan het begin van de 20e eeuw begonnen er productnamen te verschijnen zoals
Coca-Cola en Sunlight. In 1938 worden er in een Amerikaanse bioscoop testen gedaan: er werden stukjes reclame getoond tijdens de film zelf, net niet lang genoeg om te kunnen worden waargenomen maar wel lang genoeg om door te kunnen dringen tot het onderbewustzijn. Diezelfde mensen begonnen de producten waar reclame voor was gemaakt te kopen zonder echt te weten waarom. Toen in 1947 de televisie populair werd, maakte de reclame snel vorderingen. Naarmate de tijd voorderde werd meer en meer reclame op tv uitgezonden en de kijkers begonnen zich er aan te irriteren. Vooral de reclame die programma’s onderbreken stoorde de kijker ( En stoort de kijker nu nog steeds). Nu al geven sommige tv-kanalen bijna elke 10 minuten reclame die dan soms tussen een populair programma. De eigenlijke bedoeling van een pauze in een programma was de kijker de kans te geven even wat uit de koelkast te halen of wat te drinken zonder een deel van zijn favoriete programma te moeten missen maar tegenwoordig heet dit reclame eb heeft het een veel commerciëlere gedachte het is niet meer om even wat te drinken te pakken het draait gewoon puur om het geld. Tegenwoordig duren in Amerika de reclameblokken al bijna even lang als de programma’s zelf.


Kan TV zonder reclame?

Nee, tenminste, niet in het huidige systeem. Alleen al bij de publieke omroepen, die wél subsidie van de overheid krijgen komt één-derde van het geld wat nodig is voort uit de verkoop van reclamezendtijd van de STER. De STER houdt na aftrek van alle bijkomende kosten per jaar tussen de 400 en de 500 miljoen gulden over wat volgens de zendtijden verdeeld wordt over de publieke omroepen. (Een omroep met meer zendtijd zal dus meer geld krijgen dan een oproep met minder zendtijd). Voor de commerciële omroepen is het echter helemaal niet te doen om zonder reclame voort te bestaan. Ze zijn volledig afhankelijk van de verkoop van reclamezendtijd, en als de reclame afgeschaft zou worden zouden ze er aan onderdoor gaan. Er is een oplossing voor, maar dat is een heel drastische en daar zouden een heleboel mensen het niet mee eens zijn. De oplossing is er in feite al, in de vorm van Canal+: mensen die dat nemen betalen een extra bedrag per maand bovenop de vaste kijk- en luistergelden en krijgen dan een decoder zodat ze het kunnen ontvangen. Op Canal+ wordt geen reclame vertoond en als extra publiekstrekkertje worden regelmatig vrij nieuwe films vertoond. Er is echter één nadeel, de prijs. Een abonnement op Canal+ kost per maand ongeveer zestig gulden, en dat is voor veel mensen toch wel heel erg veel geld.

Hoe wordt de consument tegen reclame beschermt?

Beperking op reclamezendtijd door Europese wet
Sinds 1991 is er een algemene Europese mediawet en daar staat in dat omroepen maximaal 15% van de totale zendtijd aan reclame mogen besteden. In Nederland is die regel voor de publieke omroepen op 6,5% gesteld terwijl commerciële omroepen inderdaad 15% van hun zendtijd voor reclame mogen reserveren. Dat verklaard het feit dat er op de commerciële netten veel meer reclame te zien is als bij de publieke omroepen.

De Reclame Code (Commissie)
De “Stichting Reclame Code” en de “Reclame Code Commissie” ziet erop toe dat bepaalde reclames voldoen aan alle regels en dat ze "in overeenstemming zijn met de wet, de waarheid, de goede smaak en het fatsoen". Daarnaast zijn er bijzondere reclamecodes, onder andere voor alcoholhoudende dranken en voor suikerhoudend snoepgoed en natuurlijk ook voor sigaretten. In televisiereclame voor dit snoepgoed moet bijvoorbeeld altijd een...

eline93 08 december 2007 @ 09:02 uur het stukhoofd waarom is er eigenlijk reclame staat er niet bij