a) Korte inhoud.
Dit verhaal gaat over één object: een oude kast.
Greet haar moeder is gestorven en door de verdeling onder de kinderen heeft Greet een oude pastorijkast in handen gekregen.
Bijna draaide het uit op een ruzie met Annemie, een jaloerse zus, maar Robert, die de verdeling regelde, heeft alles toch nog in goede banen kunnen leiden.
Verder kom je te weten dat Greet vaak tegen haar hond Lord praat.
Wilfried, Greet haar echtgenoot, die verzekeringsmakelaar is wil dan wat vrije plaats in die oude, volgens hem kwalijk ruikende, kast. Dit zorgt soms voor enkele meningsverschillen.
Die ‘grote opruiming’ van de huidige inhoud van de kast wordt vaak onderbroken door de opkomende herinneringen en Lord, die vaak in de kast kruipt. Als Greet het wat teveel wordt, doet ze soms enkele boodschappen. Zo gebeurt het dat, als Greet naar de bank gaat, dat Lord haar achtervolgt en volledig bedekt met modder en ander vuil haar tot in de bank volgt, tot grote schaamte van Greet. Dan moet ze bij het buitengaan de automatische schuifdeur nog openwerken omdat Lord ertussen is blijven steken.
Dit alles, samen met enkele andere akkefietjes, kom je te weten in één lang, saai, ononderbroken telefoongesprek.

b) bespreking.
1. Gevoelens.
Dit boek wekt één enkele emotie bij me op: verveling.
Het gebrek aan een boeiende inhoud of interessante dialogen zorgt niet bepaald voor een zekere spanning.
Een voorbeeld hiervan is een dialoog die begint op p.91 en eindigt op p.94.
Fred Astaire, zei ze.
Ken ik, zei ik.
The Boswell Sisters.
Ken ik.
Vicky Baum.
Ken ik niet.
Anne Baxter.
Ken ik ook niet.
Humprey Bogart.
Ken...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.