Inleiding

Dit werkstuk gaat over de oorzaken van het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Er ging een periode aan vooraf die langzamerhand naar de oorlog toe werkte. Het begon allemaal in 1870. Toen zijn landen zich gaan verenigen in bondgenootschappen. Landen in Midden-Europa waren daarmee begonnen waarna andere landen waren gevolgd. In 1914 was Amerika het enige land dat zich niet aangesloten had bij een of ander militair bondgenootschap. Als het in Europa tot een oorlog zou komen, zou het meteen een oorlog op grote schaal worden. Want als twee grote mogendheden met elkaar in oorlog raakten zouden ook andere landen door het domino-effect van de bondgenootschappen bij het conflict betrokken raken. Dat was dan ook precies wat gebeurde toen Oostenrijk-Hongarije Servië in 1914 de oorlog verklaarde.
Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak bestonden er al langere tijd grote spanningen tussen de grote wereldmachten. Dat waren in de eerste plaats Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Rusland, Duitsland, Frankrijk en Amerika en op de tweede plaats Oostenrijk-Hongarije, Italië, het Ottomaanse Rijk en Japan. Er was niet echt een land die de dienst uit maakte. De VS had weliswaar de meest dynamische economie, maar Groot-Brittannië had de grootste oorlogsvloot en Duitsland het machtigste leger.

De hoofdvraag: 'Wat waren de oorzaken van de Eerste Wereldoorlog?' zal in dit werkstuk centraal staan. De deelvragen die daarnaast beantwoord zullen worden vormen tevens een gedeelte van het antwoord op de hoofd vraag. De deelvragen zijn:

Waarom brak de Eerste Wereldoorlog uit?
Waar en wanneer brak de Eerste Wereldoorlog uit?
Wie hadden schuld aan de Eerste Wereldoorlog?

Als laatste wou ik nog even vermelden dat het erg lastig was om uit te vinden wie er allemaal schuld hadden aan de Eerst Wereldoorlog. Dit was een niet zo makkelijke vraag, er waren meerdere schuldigen omdat het te eenvoudig is om Duitsland alleen de schuld te geven van de Eerste Wereldoorlog.


Deelvraag 1.
Waarom brak de Eerste Wereldoorlog uit?

De aanleiding voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog was de aanslag in Sarajevo op de troonopvolger Franz Ferdinand. Oostenrijk Hongarije gebruikt deze aanslag vervolgens als excuus voor een directe aanval op Servië. Op 23 juli 1914 stuurde Wenen Servië een ultimatum waarin stond dat Servië moest aanvaarden dat het een Oostenrijks-Hongaarse provincie zou worden. De Serven kregen 48 uur om hier op in te gaan. Afwijzing zou oorlog betekenen. Dankzij de verschillende bondgenootschappen (Triple Entente en Triple alliantie) lag Europa binnen vijf weken na de aanslag in Sarajevo in oorlog.
Na de oorlog stelden historici verklaringen op voor het uitbreken van de eerste wereldoorlog. Uiteindelijk bleven er drie verschillende verklaringen over die konden aangewezen als oorzaken voor de Eerste Wereldoorlog. De eerste verklaring kwam van de geallieerden, die vonden dat de oorlog hen door Duitsland was opgedrongen. Duitsland was volgens hun erg agressief. Maar de Duitsers verklaarden dat zij in de periode voor 1914 langzaam maar zeker waren ingesloten door vijandig gezinde mogendheden en dat zij de oorlog waren begonnen uit vrees onder te voet te worden gelopen.

De Russische communisten onder leiding van Lenin hadden weer een andere verklaring voor het uitbreken van de oorlog. Zij noemde de oorlog een ‘imperialistische strijd”. De oorlog was volgens hen een onvermijdelijk gevolg van de onderlinge concurrentie tussen de kapitalistische naties die allemaal een leidende positie op de wereldmarkt wouden.
Veel conflicten tussen leden van de verschillende bondgenootschappen verklaren aangewakkerde haatgevoelens ten opzichte van elkaar, hetgeen ook een rol heeft gespeeld voor het uitbreken van de eerste wereldoorlog. Er waren dus twee bondgenootschappen, de Triple Entente en de Triple Alliantie. Van de Triple Entente waren Groot-Brittanië, Frankrijk en Rusland lid, tegenover de Triple Alliantie waarvan Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en Italie lid waren. De beide bondgenootschappen hadden nog wel meer leden maar we beperken het nu even tot deze landen.
In de negentiende eeuw was men erg optimistisch over de economie en de sociale vooruitgang. Deze eeuw werd gekenmerkt door optimisme. De invloed van kranten op de maatschappij was groot. De mensen in de verschillende Europese landen werden steeds nationalistischer. Mensen vonden zelf ook dat ze een groot leger moesten hebben en...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.