Primaire gegevens:

Ondertitel: voor beverly
Verschenen in: januari 1999
Aantal blz.: 202
Leestijd: 4,5 uur
Uitgelezen op: 24 oktober 2001
Eigen bezit/geleend van...: geleend van de bibliotheek van school SGR

Verantwoording van de keuze:

Verwachting vooraf:
Ik was eerst begonnen met een ander boek maar dat boek was niks voor mij en toen ben ik maar met dit boek begonnen in de hoop dat het wat beter zou zijn.
Ik had kreeg het gevoel dat het op een 1 of andere manier een spannend boek moest zijn.

Eerste reactie achteraf:
Ik heb echt met plezier dit boek gelezen, normaal gesproken kijk ik niet eens om naar dit soort boeken, maar ik moet eerlijk toe geven dat het een heel goed boek is, en eigenlijk zit er wel degelijk wat spanning in, alleen niet op de manier dat ik gewend ben. Soms vond ik het verhaal wel wat verwarrend, doordat het verhaal helemaal door elkaar heen loopt.

Inhoud:

samenvatting:
Emma leert Floor kennen op 5 december.
Ze hebben allebei een kamer in De Poort (studentenhuis).
Daardoor raken ze eigenlijk ook bevriend, omdat ze buren van elkaar zijn. Zo leert Emma Ellen kennen, via Floor. Uiteindelijk doen ze wel is leuke dingen met z'n drieën.

Als Floor en Emma naar Ierland gaan leren ze Julia kennen waar ze goed mee bevriend raken. Julia komt naar Nederland en blijft een tijdje wonen bij Floor, waar Emma heel jaloers op is. Uiteindelijk ligt Julia op sterven, het blijkt dat ze een dodelijke ziekte heeft (kanker). Weer is Emma verschrikkelijk jaloers als Floor de hele tijd in de buurt is van Julia om haar te verzorgen.

Als Floor op vakantie gaat mag Emma het huis van Floor gebruiken, omdat ze geen onderdak had.
Emma gaat twee jaar later ook naar Australië en ze gaat precies naar de plekken waar Floor twee jaar daarvoor ook heen ging.
Emma weet dat allemaal, omdat Floor en Emma corresponderen als Floor altijd in het buitenland zit. Floor die beschreef altijd de natuur en de mensen en de plek waar ze zat en ze schreef altijd van die lyrische teksten. Emma komt precies dezelfde mensen tegen als Floor twee jaar daarvoor. Het lijkt net of Emma helemaal geobsedeerd is. Later in het boek komt Emma Ellen tegen en hebben ze het over Floor en vroeger en er wordt heel veel duidelijk voor Emma.
Onder andere wat Emma voor Floor betekenden en wat voor relatie Ellen en Floor hadden. Uiteindelijk komt ze op hetzelfde eiland terecht waar Floor verdronken is en weer komt ze weer dezelfde persoon tegen die Floor ook had ontmoet. Een man genoemd Michael.
Conclusie: ze maakt vrijwel alles mee wat Floor ook had meegemaakt in Australië.

Tijd en ruimte:
Het verhaal speelt zich af in Australië, Nederland, Ierland, Nieuw-Zeeland, Fiji.
Floor en Emma reizen dan wel apart maar wel in dezelfde volgorde van landen:
Australië, Nieuw-Zeeland (en uiteindelijk de eilanden van Fiji), Tavewa.
Nederland komt alleen voor in de flashbacks. Ondanks de flashbacks is het verhaal wel chronologisch, want als Emma op reis gaat begint het bij het begin, en ze legt haar vriendschap met Floor ook vanaf het begin uit.
Het verhaal speelt zich af rond deze tijd, er komen geen dingen in voor die ouderwets zijn.

Wijze van vertellen:
Het wordt door 1 persoon verteld en dat is Emma Schager het ik-perspectief.
Er komen af en toe kleine stukjes in voor die door Floor word verteld, maar dat zijn stukjes die zij in een brief had geschreven aan Emma als ze in het buitenland zat.
Er zitten veel flashbacks in het verhaal. Ondanks de flashbacks is het verhaal wel chronologisch, want als Emma op reis gaat begint haar reis bij het begin, en als Emma over vroeger vertelt in de flashbacks vertelt ze ook alles in chronologische volgorde in de volgende flashbacks.
De schrijfstijl verder is redelijk gedetailleerd. Dit komt vooral door de behoorlijk lange beschrijvingen van de omgeving. Zowel in de brieven die Emma van Floor krijgt over Australië, als in de beschrijvingen van Emmas alledaagse omgeving wordt veel gezegd over onder andere de kleur en de staat van de voorwerpen.
Maar behalve de omgeving wordt wel meer uitgebreid en getailleerd beschreven.

Voorbeelden: “Pasen viel laat dat jaar, en het was warm. Jan en ik wandelden door de stad, van terras naar terras. Ik zat op rafelende rieten stoelen, ongelijkpotige stoelen van hout en zwartmetalen stoelen bespannen met slap plastic springtouw. Nog diezelfde middag gingen we met elkaar naar bed.”

(Uit één van Floors...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.