Inleiding
Ik heb het boek Isabelle van Tessa de Loo gelezen. Ik heb dit boek zonder bijzondere rede gelezen. Ik was gewoon op zoek naar een boek, toen ik in de kast keek, dit boek zag en de achterkant bekeek leek het me wel aardig.

Middenstuk
§I Titelbeschrijving
Tessa de Loo: Isabelle (1989). Herdruk als grote lijsters.
Uitgeverij Wolters-Noordhoff, Groningen, 1995.

Motto
Ontbreekt hier.

Verteltijd
73 pagina’s ingedeeld in 14 hoofdstukken.

Samenvatting
Het verhaal begint met een inleiding dat Isabelle Amable is verdwenen in Auvergne, een streek in Frankrijk. Ze maakte dagelijks wandeltochten in de bergen. Wat niemand weet, is dat Jeanne Bitor haar wel eens volgde. Jeanne woont samen met haar 2 honden aan het pad waar Isabelle het laatst is gezien, een kilometer bergopwaarts van het dorp. Tot middernacht werkt ze in het plaatselijk café. Ze houdt ervan dode dieren te schilderen. Ze beeldt deze in series af, bv. eerst een net dode haas, daarna een haas vol met maden, en daarna een skelet van een haas. Nu wil ze zo'n serie van een mens maken. Hiervoor kiest ze Isabelle, door de tegenstrijdigheid tussen haar en Jeanne. Jeanne is namelijk vreselijk lelijk, en Isabelle oogverblindend mooi. Jeanne merkt dat Isabelle vaak gaat zwemmen in een afgelegen bassin. Met behulp van haar twee pitbull-terriërs ontvoert ze Isabelle. Een zoektocht, bijgestaan door verontruste buurtbewoners, heeft niets opgeleverd. Iedereen heeft de moed al opgegeven, behalve Bernard, de plaatselijke onderwijzer. Hij is lelijk, buitengewoon dik en kaal. Maar ook is hij romantisch, innemend en vriendelijk. Hij bewondert de muziek van Schubert heel erg. Bernard was al verliefd op Isabelle sinds zijn jeugd. Toen hij in zijn jeugd op een gegeven moment gepest werd om zijn dikte, kwamen Isabelle en haar vader hem te hulp.
Jeanne schildert eerst Isabelle in volle pracht. Nu laat ze Isabelle aftakelen. Haar ribben en wervelkolom zijn steeds duidelijker te zien. In het begin werkt Isabelle nog wel eens tegen, maar hoe verder ze wegkwijnt, hoe minder ze protesteert. Op een gegeven moment berust ze in haar lot. Haar krachten begeven het meer en meer.
Op een dag valt ze flauw. Ze krijgt wat eten en drinken. Dan beginnen ze een gesprek.
Als Isabelle Jeanne vraagt waarom ze haar schildert, antwoordt Jeanne dat ze door een reeks schilderijen wil aantonen dat schoonheid vergankelijk is. Ze vertelt over haar eigen lelijkheid. Dat ze daardoor door iedereen genegeerd wordt. Voor het eerst in haar leven stort ze haar hart uit.
Isabelle vertelt op haar beurt dat schoonheid ook niet alles is. Dat ze alleen door haar uiterlijk wordt geaccepteerd. 's Nachts kan Jeanne de slaap haast niet vatten, want ze vermoed dat de belangstelling van Isabelle misschien een truc is. Wel merkt ze dat haar vastberadenheid minder geworden is. De volgende dagen krijgt Isabelle te eten en te drinken. Ze vertelt Jeanne haar levensverhaal, hoe haar stiefvader haar misbruikte, hoe haar eerste man haar totaal voor zichzelf opeiste en haar tweede man haar mishandelde. Ze zegt dat mannen geen respect voor vrouwen hebben, dat het eigenlijk wilde beesten zijn. De vijand van lelijke én mooie vrouwen is de man. Jeanne hoopt in haar hart dat Isabelle besluit voorgoed bij haar te blijven. In haar hart heeft ze het idee dat lelijke mensen minderwaardig zijn. In de kerk bedankt ze de Madonna voor haar nieuwe gezelschap. Ondertussen komt Bernard nog wat te weten over Isabelle van een oude jeugdvriendin van haar, Odile Sévérac. Isabelle heeft een gelukkige jeugd heeft gehad en ze stond op het punt voor het eerst te gaan trouwen. Dit vertelt Bernard argeloos aan Jeanne. Jeanne schrikt erg van de leugens van de Isabelle. Ze beseft dat ze 'erin gestonken' is en ze neemt zich voor haar taak af te maken. Ondanks het gesmeek van Isabelle zet ze door met wat ze oorspronkelijk van plan was. De volgende morgen treft Jeanne Isabelle dood in de kelder aan. Ze heeft zich opgehangen. Geschrokken vlucht Jeanne uit het dorp nadat ze de schilderijen van Isabelle verbrand heeft. Bernard besluit eens een kijkje bij Jeanne thuis te nemen. In de tuin vindt hij de schoenen van Jeanne. Ook ziet hij Jeanne schilderijen verbranden. Hij loopt het huis in en gaat de kelder in. Daar vindt hij Isabelle. Hij schrikt en denkt dat ze dood is, maar dan fluistert ze zacht dat hij haar los moet maken.
Ze had de ophanging geënsceneerd om Jeanne op een dwaalspoor te brengen, maar dit was bijna mislukt, omdat de honden de strobalen hadden omgegooid waar ze op moest gaan staan als Jeanne weg was gegaan. Als ze uit het huis zijn gevlucht, vertelt Isabelle Bernard het hele verhaal. Ze had niet haar eigen levensverhaal vertelt, maar dat van Marilyn Monroe. Isabelle wil Jeanne niet laten straffen, omdat ze vindt dat Jeanne al genoeg gestraft is door haar lelijkheid. Bernard wordt door de familie van Isabelle als een held vereerd en krijgt een diner en een pakket met alles van Schubert (waar Bernard erg van hield) aangeboden. De politie zocht Jeanne voor haar daden, maar kan haar niet vinden. Bernard Buffon gaat door met zoeken op zijn manier.

§II Tijdsverloop
Het verhaal speelt zich af in deze...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.