1. Inleiding

Begin september, het begin van ons laatste schooljaar op Groevenbeek. Natuurlijk moet er voor Nederlands nog een scriptie gemaakt worden. Ons groepje was al snel gemaakt. Het boek was al snel gekozen. Dit kwam omdat wij ons al eerder hadden verdiept in het werk van Abdolah toen hij bij ons op school op bezoek kwam.
De vader van Abdolah was doofstom. Toen Abdolah in Nederland kwam wonen vond hij dat hij over zijn vader een verhaal moest schrijven. Daar is het boek ‘Spijkerschrift’ uit voortgekomen.
Een groot deel van dit boek is autobiografisch. De hoofdpersoon Ismaiel leeft ook met een doofstomme vader. Dit beïnvloedt zijn hele leven. Ismaiel probeert het spijkerschrift van zijn vader te vertalen in het Nederlands. Wij willen weten hoe de vader-zoon relatie invloed heeft op het leven van Ismaiel en hoe hij omgaat met de onleesbare gedachten van zijn vader.
Onleesbare gedachten. Dit slaat op het hele boek en op het maken van deze scriptie. Ismaiel wil de onleesbare gedachten van zijn vader leesbaar maken. Wij willen met deze scriptie onze gedachten over het boek leesbaar maken.
Een leesbaar boek analyseren en vertalen in een scriptie is moeilijk. We kunnen nagaan hoe moeilijk het geweest moet zijn voor Ismaiel om een onleesbaar boek in een vreemde taal te vertalen. Bloed, zweet en tranen heeft het Ismaiel en ons gekost maar het is gelukt. U, beste lezer, staat op het punt onze gedachten te lezen om er vervolgens uw eigen gedachten bij te bedenken.

Veel succes hiermee.


2. Auteur en zijn werk

2.1 Biografie

Kader Abdolah werd als Hossein Sadjadi Ghaemmaghami in 1954 in Iran geboren. De echte Kader Abdolah was een vriend van Hossein, die door het regime in Iran vermoord is. Als eerbetoon aan zijn vriend heeft Hossein deze naam als pseudoniem gekozen.
Als oudste van zes kinderen groeide hij op in een gelovig islamitisch gezin. Op jonge leeftijd worstelde hij echter met godsdienstige twijfels en viel hij van het geloof af. Hij studeerde natuurkunde aan de universiteit van Teheran. Als student was Abdolah actief in het ondergrondse verzet tegen het bewind van de sjah en later tegen de dictatuur van Khomeini. Abdolah zat in de redactie van een geheim partijblad en schreef twee romans over het leven onder de terreur van Khomeiny. Beide boeken werden verboden. Familieleden van Abdolah zaten ook in het verzet tegen het autoritaire bewind. Twee zussen hebben enkele jaren gevangen gezeten en zijn enige broer werd vermoord. Toen leden van de groepering waartoe Abdolah behoorde gevangen werden genomen of zelfs vermoord, zag hij zich in 1985 genoodzaakt uit Iran te vluchten. Na 3 jaar in Turkije te zijn verbleven kwam Abdolah in 1988 in Nederland terecht. Hij kreeg politiek asiel, en snel daarna volgde zijn achtergelaten gezin hem naar Nederland. Om Nederlands te leren heeft hij onder meer een jaar Neerlandistiek gestudeerd aan de universiteit van Utrecht.
In 1993 verscheen zijn eerste boek in het Nederlands, de verhalenbundel De adelaars, en gelijk al met succes: Abdolah ontving het Gouden Ezelsoor, de prijs voor het best verkochte debuut. Het boek is inmiddels vertaald in het Italiaans en het Frans.
Zijn tweede boek werd ook een verhalenbundel, De meisjes en de partizanen, en volgde in 1995. Ook deze bundel werd bekroond en wel met het Charlotte Köhler-stipendium, een aanmoedigingsprijs voor de meest veelbelovende auteur van het moment.
In 1997 werd zijn eerste roman, De reis van de lege flessen gepubliceerd. Deze roman gaat over een vluchteling die een nieuw bestaan in Nederland probeert op te bouwen. Door de werkelijkheid met herinneringen uit Iran te verbinden houdt hij greep op zijn leven.

‘Mijn leven bestaat uit twee delen: wat ik meemaak nu, hier in Nederland en mijn verleden dat me vastgrijpt, mijn herinneringen aan mijn vaderland. Ik beleef het verleden heel intensief. Daarover gaan mijn verhalen. Ik ga terug van het heden naar mijn verleden in Iran.’

Er is volgens Abdolah wel verschil tussen schrijven hier in Nederland en in Iran. Hierover zegt hij het volgende:

‘Schrijvers in een dictatoriaal geregeerd land hebben een belangrijke taak. Ze moeten het verhaal van hun volk vertellen. Die verhalen gaan over angst, heimwee, verlangen, liefde, dood en de macht van het volk. Schrijvers moeten een rol vervullen in de politiek, voorop lopen, aanwezig zijn bij opstanden. Ik moet nu in Nederland andere verhalen vertellen, het verhaal van een volk op de vlucht.’

Sinds 1996 heeft Abdolah zijn eigen wekelijkse column in de Volkskrant. In 1998 zijn de columns gebundeld en uitgebracht onder de naam Mirza.
Zijn meest recente boek Spijkerschrift is uitgekomen in 2000 en in deze scriptie word daar verder uitgebreid op in gegaan.


2.2 Bibliografie

Hier een overzicht van de in Nederland verschenen boeken van Kader Abdolah:

1993 De adelaars verhalenbundel
1995 De meisjes en de partizanen verhalenbundel
1997 De reis van de lege flessen roman
1998 Mirza columns
2000 Spijkerschrift roman


3. Fabel

Hadjar is een dienstmeisje die werkt voor een vorst, Aga Hadi Mahmoede Gazanwieje Gorasani. Op een dag vraagt de edelman aan Hadjer of zij zijn sige -vrouw wilt zijn. Zij stemt toe en de twee krijgen zeven kinderen, één daarvan is Aga Akbar. Hij is de jongste en word doofstom geboren. Hadjar sterft als Aga een jaar of tien is. Kazem Gan, de broer van Hadjar neemt Aga onder zijn hoede en leert Aga schrijven in een soort spijkerschrift, zodat hij zijn verhalen kwijt kan. Kazem heeft namelijk in de gaten dat Aga vaak hoofdpijn heeft. Volgens Kazem komt dat doordat Aga allerlei verhalen in z’n hoofd heeft die hij kwijt moet. Omdat Aga niet kan schrijven moest dat maar op een andere manier. Zo had Kazem een goede oplossing gevonden. Na een tijd vindt Kazem dat Aga aan het werk moet. Het werken als boer is niks voor Aga dus besluit zijn oom dat hij maar als tapijt reparateur moet gaan werken.
Ook vindt Kazem het tijd dat Aga een vrouw krijgt, de rest van de mannen van het Saffraandorp hebben al kinderen. Er wordt een vrouw voor Aga gevonden, ze trouwen maar het blijkt dat zij ziek is en een paar dagen na de bruiloft sterft ze. Maar na een tijd vindt Kazem toch een goede vrouw voor Aga, ze heet Tine en ze trouwen. Samen krijgen ze vier kinderen. Drie dochters; Mahboebé, ook wel Goudklokje genoemd, Ensi en Marzi. De laatste twee komen heel erg weinig in het boek voor. Hun zoon heet Ismaiel.
Het boek gaat dan verder als Ismaiel een jaar of zeven is. Aga wil verhuizen naar de stad. Kazem probeert hem tegen te houden, maar uiteindelijk vertrekt het hele gezin naar de stad. Daar komt Aga te werken in een grote tapijtenfabriek. De kinderen gaan daar naar school. Met Tine gaat het helemaal niet goed, er lijkt een wolf in haar te schuilen . Op een avond neemt Aga Ismaiel mee naar de stad en Ismaiel komt erachter dat zijn vader verliefd is op een andere vrouw. Vlak daarna als de twee op een pleintje zitten worden ze opgehaald door Ismaiels tantes waarna ze naar een andere stad, Senedjan, worden gebracht. Daar komt Aga te werken in een textielbedrijf, waar hij heel zwaar werk aan de lopende band moet doen. Hij daar houdt het niet vol en hij doet net alsof hij dood neervalt, wordt weggebracht naar huis en vlucht vervolgens de bergen in, iets wat hij wel vaker deed. Maar wat hij daar in de bergen uitvoerde was voor Ismaiel onbekend. Hij weet in ieder geval bijna zeker dat er een vrouw was, hij noemt haar tante Hanne. Als Aga terugkomt is hij heel oud geworden.
Vervolgens is Ismaiel achttien en besluit om te gaan studeren in Teheran. Hij vraagt zijn vader om niet meer weg te gaan naar de bergen, maar gewoon thuis te blijven. Aga krijgt ook zijn eigen winkel waar Goudklokje hem zal gaan helpen. Ismaiel komt in Teheran terecht in een verzetsbeweging tegen de regerende sjah. Dit betekent dat hij z’n familie nog maar een paar keer per jaar mag zien in het geheim. Tine is het daar helemaal niet mee eens, ze wil dat haar zoon eens wat vaker thuiskomt vooral voor Aga en zijn zusjes.
Een van de belangrijkste opdrachten die Ismaiel krijgt van het verzet is het geven van onderdak aan een belangrijke verzetsstrijder, Djamila. Ze is ontsnapt uit de gevangenis van de sjah en heeft onderdak nodig voor een week of langer. Dat moet gebeuren in de winkel van Aga. Ismaiel krijgt haar na een lange tocht op de plaats van bestemming, maar ze is erg ziek. Na een paar dagen wordt het zo erg dat Ismaiel wordt opgebeld. Djamila wordt naar een dokter gebracht en alles komt toch weer goed. Ze blijft 34 dagen bij de familie en wordt vervolgens het land uit gesmokkeld. Dan komt er een revolutie in het land, tegen de sjah.

De geestelijken komen aan de macht. De imam van het dorp roept alle zieken bijeen om naar de waterput te gaan en daar om genezing te vragen. De waterput is op de Saffraanberg. Mensen geloven dat daar een heilige in zit. Aga verdwijnt en blijkt met alle zieken mee te zijn gegaan. Als Ismaiel en Goudklokje hem op gaan zoeken is hij helemaal vermagert en uitgedroogd. Aga verzet zich om mee te gaan, maar door zijn zwakte moet hij toch mee. Ismaiel probeert hem uit te leggen dat de heilige niet bestaat, maar kan zijn vader niet overtuigen. Khomeini, de leider van de geestelijken, komt nu aan de macht. Ook hij brengt een bezoek aan de heilige put. De linkse partij van Ismaiel weet niet hoe te handelen nu de geestelijken aan de macht zijn. Ze weten niet of ze de geestelijken kunnen vertouwen.
Dan ontstaat er een oorlog tussen Iran en Irak en Iran wordt gebombardeerd. Ook de stad waar Ismaiels familie woont. Tine wordt geraakt en komt in het ziekenhuis te liggen. Goudklokje vraagt hulp aan Ismaiel en die komt. Hij blijft daar 5 dagen totdat Tine weer genezen is. Als op een avond de bombardementen zeer hevig zijn, maakt Khomeiny misbruik van de situatie en laat alle leiders van de verzetsbeweging oppakken. Ismaiel moet vluchten en neemt zijn vrouw Safa en dochter Niloefar mee. Safa heeft hij ontmoet op de universiteit via de verzetsbeweging. Net na de val van de sjah zijn zij getrouwd.
De verzetsbeweging valt helemaal uit elkaar. Veel leden worden opgepakt en vermoord of uitgehoord. Van de partij van Ismaiel blijkt niets meer over te zijn. Toch wordt er nog een klein comité gevormd. De taak van Ismaiel is het maken van een partijkrant, dit allemaal in het diepste geheim. Maar als op een dag de man aan wie Ismaiel de krantjes moet geven niet komt opdagen, loopt ook Ismaiel een groot gevaar opgepakt te worden. De drukmachine moet zo snel mogelijk uit huis. Met veel moeite lukt het hem om niet gesnapt te worden. Vervolgens besluit Ismaiel om te vluchten uit Iran, helemaal in z’n eentje. Anderhalve maand na de vlucht van Ismaiel wordt Goudklokje opgepakt, vanwege werk in een verzetsbeweging. Ze komt in de gevangenis terecht. Ook gaat het niet goed met Aga, hij is ziek.
Dan belt Ismaiel op om te zeggen dat het goed met hem gaat, hij zit in Berlijn bij vrienden van de partij. Na de val van de Berlijnse muur vlucht hij verder en komt terecht in de Nederlandse polder, waar hij een huis krijgt.
Aga en Tine mogen Goudklokje een paar keer per jaar opzoeken in de gevangenis. Maar als Aga en Tine weer een keertje op bezoek gaan komt Goudklokje niet opdagen. Dat betekent dat ze is geëxecuteerd. Maar dan hoort Aga dat ze gevlucht is samen met nog twee andere vrouwen. Hij besluit achter zijn dochter aan te gaan, de bergen in. Daar heeft hij Goudklokje misschien gevonden. Een feit is wel dat hij daar sterft.
Safa en Niloefar vertrekken na enkele jaren naar Nederland om bij Ismaiel te komen wonen in de polder. Vervolgens krijgt Ismaiel een pakje thuis gestuurd. Het blijken de notities van zijn vader te zijn. Ismaiel besluit om over deze gebeurtenissen een boek te schrijven, maar omdat de notities zeer moeilijk zijn te begrijpen, verteld hij de meeste gebeurtenissen in eigen woorden. En zo ontstaat het boek ‘Spijkerschrift’.


4. Personages

4.1 Aga Akbar

Aga Akbar is duidelijk een van de hoofdpersonages in het boek. Hij wordt geboren in Djerja. Vanaf zijn geboorte is hij doofstom. Dat is erg lastig voor hem maar ook voor zijn omgeving. Zijn familie verzint een soort gebarentaal om toch met hem te kunnen communiceren.
Aga’s vader is een vorst en heeft naast de moeder van Aga nog een vrouw. De moeder van Aga heet Hadjar. Zij is de sige vrouw van Aga’s vader. Aga’s vader speelt geen rol van betekenis in het leven van Aga. Hadjar overlijdt als Aga ongeveer tien jaar oud is.
Aga is zijn hele leven afhankelijk van andere mensen. Hij leert de belangrijke zaken van zijn oom Kazem Gan en van zijn zoon Ismaiel. De relatie tussen Ismaiel en Aga staat in onze scriptie centraal. Wij zullen dus in dit hoofdstuk ook niet teveel uitweiden over de relatie tussen deze twee.
Aga’s gedrag kan vergeleken worden met dat van een kind. Dit komt omdat hij geen weet heeft van de meest belangrijke zaken van het leven. Hij heeft ook niet op school gezeten.
Er is maar een moment waar we zien dat Aga zich gedraagt als de man van het huis. Hij besluit naar de stad te verhuizen zodat zijn kinderen naar school kunnen.

‘Het was de eerste keer dat mijn vader de volledige verantwoordelijkheid voor de familie op zich nam.’

Buiten deze gebeurtenis om fungeert Ismaiel als de man van het huis. Aga is wel altijd erg bezorgt om zijn kinderen. Wanneer Goudklokje uit de gevangenis ontsnapt en vlucht in de bergen gaat Aga haar achterna. In deze bergen sterft hij.

4.2 Ismaiel

Ismaiel is de zoon van Tine en Aga Akbar. Hij heeft nog drie zusjes, Mahboebé (Goudklokje), Marzi en Ansi. De opvoeding van Ismaiel wordt voor een groot deel overgenomen door Kazem Gan, zijn oom, omdat zijn vader Aga doofstom is en dus niet in staat is dat te doen. Het leven van Ismaiel wordt erg beïnvloed door zijn vader. De relatie tussen Ismaiel en Aga Akbar wordt verder besproken in het hoofdstuk relatie Ismaiel en Aga.
Als Ismaiel achttien jaar oud is, wil hij gaan studeren in Teheran. Tine is het daar helemaal niet mee eens, omdat hij op zijn vader en zusjes moet blijven passen. Maar toch besluit Ismaiel om te gaan. In Teheran komt Ismaiel terecht in een ondergrondse verzetsbeweging tegen het regime van de sjah. Daar doet hij verschillende klussen voor de verzetsbeweging. Eén daarvan is het verschaffen van een schuilplaats aan Djamila, een verzetsstrijder die uit de gevangenis is ontsnapt. Dat lukt hem goed, ondanks dat hij heel onzeker is. Een reden daarvan is omdat de geheime politie overal kan zijn, Ismaiel is dus nergens veilig.

Na de val van de sjah trouwt Ismaiel met Safa, een meisje die hij van de verzetsbeweging kent. Zij is daar niet actief in, maar heeft wel contact met de beweging. Samen krijgen zij een dochter, Niloefar. Na de aanval op de beweging van Khomeini blijft Ismaiel in de verzetsbeweging ook al is deze flink uitgedund. Daar krijgt hij weer een klus, het schrijven van een krantje. Ook hier gaat hij uiterst zorgzaam aan het werk, met gevaar voor eigen leven. Ismaiel is dus een zeer moedig man, hij blijft volhouden tot het laatste moment. Maar wanneer de hele verzetsbeweging uit elkaar is besluit hij uiteindelijk te vluchten.
Hij komt in Berlijn terecht en na de val van de muur in de Nederlands polder. Als hij hoort dat Goudklokje in de gevangenis komt krijgt hij een diep schuldgevoel.

‘Het waren moeilijke jaren, maar hij had geen spijt van zijn vlucht, ook geen spijt van de politieke weg die hij gekozen had. Hij had veel geleerd, veel ervaringen opgedaan, zelfs veel geleefd. Maar dat Goudklokje gevangenzat, deed hem vreselijk veel pijn en maakte hem ongerust. Bovendien had hij een diep schuldgevoel.’

Hij had dus een goede band met Goudklokje. Hij heeft waarschijnlijk spijt omdat ze via hem in aanraking is gekomen met de verzetsbeweging.Vooral omdat Djamila enkele weken bij hun in huis heeft gezeten. Na enkele jaren komen zijn vrouw en dochter naar Nederland om zich daar te vestigen. In Nederland gaat Ismaiel naar de universiteit om daar de Nederlandse taal te leren. Dan krijgt hij de notities opgestuurd van zijn vader. Hij besluit om deze te gaan vertalen.Hij verwerkt de notities in een boek aangevult met zijn eigen verhalen, want de notities zijn nauwelijks leesbaar.

4.3 Tine

Tine is de tweede vrouw van Aga Akbar. Zij wordt door Kazem Gan gevraagd of zij wil trouwen met een doofstomme man, Aga Akbar. Zij stemt toe en trouwt met Aga. Zij krijgen zoals eerder al vermeld, vier kinderen. Het leven van Tine kan niet makkelijk zijn geweest. Zij was uitgekozen door Kazem Gan, omdat ze een sterke vrouw leek. Zij zou volgens Kazem een goede vrouw zijn voor Aga. Maar vrouw zijn van een doofstomme man is niet makkelijk. Het gedrag van Aga is te vergelijken met dat van een kind. Net zoals een kind, weet hij niet veel, ook niet echt hoe hij zich hoort te gedragen. We gaan ervan uit dat er weinig liefde was tussen Tine en Aga. Trouwen is in de Perzische cultuur meer een verplichting dan hier. Als je niet getrouwd was dan genoot je ook geen aanzien.
Aga trok vaak de bergen in waar hij een vrouw bezocht. Wij nemen aan dat Tine ook wel wist van die andere vrouw, maar zij zegt daar niks over in het boek. Ze houdt zich vooral bezig met het verzorgen van Aga, het wassen en koken voor hem. De rest laat ze over aan Ismaiel. Ze heeft dus weinig contact met haar...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.