Onderdeel 1 Persoonlijke reactie

Het onderwerp

Het boek gaat vooral over de armoede van het gezin en hoe ze daarmee omgaan. Ook de omgang van de familie is erg belangrijk. Het onderwerp staat duidelijk beschreven in het boek, want het jongetje, de hoofdpersoon, vertelt dat hij altijd kolen moet halen ’s ochtends vroeg. Vaak krijgt hij de kolen niet mee van de kolenboer, omdat zijn moeder al heel lang niet meer heeft betaald. Ook aan de situatie van het jongetje thuis kan je merken dat ze in armoede leven. Op zich vind ik het een interessant onderwerp, omdat het in deze tijd in mijn omgeving niet meer voorkomt dat er iemand zo arm is. Bij zo’n verhaal word je eraan herinnerd dat vroeger niet alles zo makkelijk ging. Door dit verhaal ben ik er wel over na gaan denken. Eigenlijk draait het hele verhaal over de armoede, maar er wordt gewoon een verhaal omheen verteld, waardoor het onderwerp niet echt grondig wordt behandeld. Er worden dingen genoemd waaraan je kan merken dat er in het gezin armoede heerst. Bijvoorbeeld als de ik –persoon naar een hogere school gaat en daarvoor boeken moet kopen, hij is de enige van zijn klas die ze van de staat moet lenen. Door dit soort dingen wordt er aangegeven dat ze erg arm zijn.

De gebeurtenissen

De nadruk van het verhaal ligt op de gevoelens van de hoofdpersoon. Dat is het jongetje (hoofdpersoon) die de gebeurtenissen vanuit zijn eigen visie vertelt. Je leest precies wat hij denkt. In het verhaal komen verschillende gebeurtenissen voor, de meest spannende gebeurtenissen zijn; als de ik –persoon en zijn moeder ’s nachts weggaan om streken uit te halen bij de kolenboer, terwijl de ik –persoon niet weet wat ze gaan doen. Ik vind dat de gebeurtenissen niet echt geloofwaardig zijn, omdat er dingen gebeuren die in het niet snel voorkomen. Bijvoorbeeld; toen de moeder de kolenboer van de trap afgooide, omdat hij kwam vragen om geld voor de kolen die al een tijdje niet zijn betaald. Dus de gebeurtenissen vind ik erg onwaarschijnlijk. Het boek bleef wel van het begin tot het einde boeien, omdat er best veel gebeurtenissen plaats vinden, waardoor het toch wel interessant blijft. Ik vind het een dramatisch einde, maar wel gepast, want het blijkt toch dat de ik –persoon en zijn broer wel om hun ouders geven, terwijl dat in de rest van het verhaal niet echt te merken is.

De bouw

Het hele boek bestaat uit twee delen, “In volle bloei”(negen verhalen), en “Het verval”(zes verhalen). Dit gaat om de toestand van het leven van de ouders. In het eerste deel zijn zij in de kracht van hun leven en in het tweede deel zijn zij bejaard.
Het verhaal is opgebouwd uit verschillende hoofdstukken. Dat zijn eigenlijk allemaal aparte verhalen. Ze hebben allemaal een eigen titel. Het is dus best ingewikkeld opgebouwd, maar als je het boek leest, heb je daar weinig last van. Het verhaal wordt grotendeels chronologisch verteld, maar er zitten ook flashbacks in het verhaal. In totaal zijn er drie perioden. Namelijk, de jaren rond 1920, rond de Tweede Wereldoorlog en de periode 1959-1972. De eerste acht verhalen van het eerste deel spelen zich af rond de jaren ’20, want de jongen is geboren in 1908 of 1909. Er staat ergens in het boek dat hij 64 is als zijn moeder in 1972 overlijdt. Want toen was hij ongeveer twaalf jaar. Er zijn dus in het algemeen veel tijdsprongen, maar over die tussentijd wordt niets verteld. Elk verhaal duurt enkele dagen tot enkele weken. De tijd verloopt wel zoals in de werkelijkheid, maar de tijd gaat veel sneller voorbij.

De personages

De personages gaan echt leven voor je, want af en toe kan je al voorspellen wat een personage gaat zeggen, omdat je weet wat voor iemand het is en wat zijn of haar karakter zo ongeveer is. Ik vond dat de ik –persoon behoorlijk sympathiek was, gezien de omstandigheden. Hij leeft best alleen. Want over vrienden heb ik niets gelezen in het boek, alleen maar dat hij werd gepest door klasgenoten. Voor de rest moest hij zijn moeder helpen. Hij weet waarschijnlijk niet beter, maar als ik het zo lees vind ik het knap om het zo vol te houden in zo’n gezin en school. De personen in het boek gedragen zich niet zoals het hoort. De kolenboer kan minder moeilijk doen als hij weet dat die mensen heel arm zijn. De kinderen op de school moeten niet alleen op iemands uiterlijk letten. De moeder hoeft zich niet zo bazig op te stellen en zij moet over problemen leren praten en niet gelijk geweld gebruiken als haar iets niet bevalt.

Het taalgebruik

Het taalgebruik is helemaal niet moeilijk, dat komt doordat er geen...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.