Algemene gegevens

1. Auteur: Bernlef
2. Titel: Eclips
3. Uitgever: Em. Querido’s Uitgeverij b.v.
4. Jaar van uitgave: 1993
5. Plaats van uitgave: Amsterdam
6. Druk: 1e
7. 1e druk: 1993
8. Genre: psychologische roman

Mijn keuze

Ik heb dit boek gekozen, omdat dit boek een keer in ons Laagland-boek stond en mij dat fragment erg interesseerde. Bovendien heb ik een keer in de krant een recensie gelezen over een boek van Bernlef, waarin stond dat hij erg goed kon schrijven.
Deze twee dingen hebben mij ertoe gebracht het boek te kiezen.

Personages

1. Kees Zomer
2. Wouter
3. Kees' vrouw
4. Cor en Karel
5. Toos
6. IJe
7. Richard Fielemieg



Samenvatting

Kees Zomer rijdt op een dag met zijn auto het water in. Wonder boven wonder overleeft hij het ongeval, maar hij houdt er wel een hersenbloeding aan over. Als gevolg van deze hersenbloeding werkt de linkerhelft van zijn hersenen niet meer en heeft hij geen gevoel meer in zijn linker lichaamshelft. Verward loopt hij door een weiland tot hij bij een huis aankomt. De bewoners denken dat Kees een zwerver is en hij wordt hardhandig weggewerkt. Na een lange wandeltocht valt hij op de grond in slaap. Zodra hij weer wakker wordt ziet hij een radio staan. Hij zet deze aan en krijgt langzaam maar zeker weer het gevoel in zijn lichaam terug. Als hij de radio weer uitzet, dan wordt het gevoel weer minder. De eigenaar van het tuinhuisje, waar Kees lag te slapen, stuurt hem weer weg. Kees loopt verder en komt terecht bij een cafetaria, waar hij kennis maakt met Toos. Ze besluiten samen verder te gaan. Op hun weg eten ze uit vuilnisbakken en overnachten ze op een bouwplaats.

De volgende dag begeven ze zich naar een vuilstortplaats. Toos vindt een naaimachine en besluit deze te verkopen. Kees blijft achter op de vuilstortplaats. Plotseling hoort Kees een auto. Er stappen twee mannen uit die rommelen met kentekenplaten. Kees wordt ontdekt en de mannen, genaamd Cor en Karel, nemen hem mee naar het autokerkhof. Ze eisen van Kees dat hij het autokerkhof bewaakt en voorkomt dat nieuwsgierigen het terrein betreden. Gedurende deze tijd krijgt hij steeds meer het gevoel in de linkerhelft van zijn lichaam terug. Op een nacht nemen Cor en Karel Kees mee in hun auto naar een klus. Kees dient bij een boerderij op wacht te gaan staan. Cor en Karel stelen de motor van een auto en gooien deze in de laadruimte van hun eigen auto. Op de terugweg wordt Kees door de mannen uit de auto gegooid.

Kees wordt de volgende ochtend door een onbekende man gewekt. De man stelt zich voor als IJe en hij neemt Kees mee naar zijn huis. Het is een grote rommel en IJe vertelt dat hij zijn geld verdient met de ruil van allerlei spullen voor natuurproducten. Af en toe krijgt hij iets van de boeren uit de omgeving. Om te kunnen douchen mag hij iedere zaterdag gebruikmaken van de douche in het lijkenhuisje op het kerkhof. Samen met IJe gaat Kees naar het lijkenhuisje. Als IJe onder de douche staat vertrekt Kees weer.

Op zijn weg ‘neemt’ Kees een fiets mee, die niet op slot staat. Hij komt uit bij een boekhandel. De eigenaar herkent Kees, maar heeft al snel in de gaten dat Kees niet ‘de oude’ is. De hoofdpersoon vertrekt weer en fietst in de richting van Bergen. Hij eet een patatje uit een vuilnisbak en wordt uitgescholden door een groep baldadige jongeren.

Een agent vindt Kees op het strand en neemt hem mee naar het politiebureau. Daar wordt hem verteld dat hij al een week wordt vermist. Zijn vrouw komt hem uiteindelijk weer ophalen.


Uitgewerkte persoonlijke reactie

Het boek heeft als onderwerp het verdwijnen van het geheugen door beschadiging van de hersenen van Kees Zomer, als gevolg van het auto-ongeluk, en het langzamerhand terugkrijgen van zijn geheugen. Dit is het onderwerp, want het hele boek gaat hierover.
Ik vond het onderwerp boeiend, omdat het een actueel onderwerp is en het iedereen zou kunnen overkomen. Bovendien zorgt Bernlef, door het goed beschrijven van het thema, ervoor dat er spanning in het boek zit, waardoor hij je overhaalt het boek helemaal te lezen.
Ik had vooraf een paar verwachtingen over het boek, namelijk:
1. Het heeft een herkenbaar onderwerp.
2. Het wordt goed beschreven.
Het is een erg goed boek met makkelijk taalgebruik en een makkelijke opbouw.
Alle verwachtingen zijn uitgekomen, want een auto-ongeluk kan iedereen overkomen, zelfs door de schuld van een ander, en het onderwerp werd zo beschreven, dat het net leek alsof je zelf Kees Zomer was. Bovendien werd er inderdaad makkelijke taal gebruikt en had het een makkelijke opbouw.

De belangrijkste gebeurtenis vond ik het autoongeluk, omdat de gevolgen ervan in het hele boek de hoofdrol spelen.
Je weet niet wat er met Kees Zomer is gebeurd, voordat de auto in het water kwam:
Het enige wat je weet is dat de linkerkant van het gezichtsvermogen, en de linkerledematen, niet meer werken. Daardoor moet Kees wel het kanaal inrijden. M.a.w.: het ongeluk zelf wordt niet goed beschreven, maar de gevolgen ervan wel.
De gedachten en gevoelens zijn het belangrijkst in dit boek, omdat je alles vanuit Kees zijn perspectief ziet en je meer te weten komt over zijn gevoelens en gedachten dan over een gebeurtenis.
De gebeurtenissen vloeien niet helemaal logisch uit elkaar voort, maar dat komt vooral door het feit dat er veel flashbacks in het boek voorkomen.
De gebeurtenissen bleven me boeien, omdat ik het onderwerp interessant vond en je, door de verscheidene flashbacks, soms goed moet nadenken over een gebeurtenis.

Kees Zomer vind ik een sympathieke held, omdat hij, ondanks zijn "verkregen handicap", zich toch weer zijn leven wil herinneren en weer naar zijn gezin wil terugkeren. Hij gaat niet bij de pakken neerzitten en probeert weer wat van zijn leven te maken; dit vind ik een goede karaktereigenschap van hem. Het kost hem soms veel moeite om zich uit te drukken, zodat andere mensen hem begrijpen, waardoor het elf dagen duurt voor hij weer bij zijn vrouw en zoon is.
De karaktereigenschappen van Kees worden goed beschreven, want je komt heel duidelijk te weten wat voor man het is en wat zijn beroep het is. Ik vind het belangrijk als de karaktereigenschappen van een personage beschreven worden, omdat je zo, soms, het verhaal beter leert snappen.
De personages zijn levensecht, want ze zouden allen in het echt kunnen leven. Ook de gebeurtenissen, die ze beleven, zouden in het echt gebeurd kunnen zijn, omdat er dagelijks wel een auto-ongeluk gebeurt. Het enige, wat me onlogisch lijkt, is het feit dat Kees elf dagen heeft gezworven, voordat hij iemand herkende of iemand anders hem herkende.
IJe en zijn collega Fielemieg vind ik sympathiek, omdat die proberen Kees te helpen weer naar zijn gezin terug te keren.
Van Kees' vrouw en zoon Wouter kun je niet zeggen of ze sympathiek zijn, omdat ze pas aan het einde van het verhaal "op het toneel komen", waardoor je hen niet goed leert kennen.
Cor, Karel en Toos vind ik onsympathieke figuren, omdat ze proberen beter te worden van Kees' ellende.

Het verhaal is opgebouwd uit zeven hoofdstukken, die chronologisch en fragmentarisch verteld worden. De chronologische opbouw wordt afgewisseld door diverse flashbacks, waaruit blijkt dat de verhaalfiguur zich dingen herinnert.
Het verhaal is niet moeilijk van opbouw, omdat je, ondanks de verscheidene flashbacks, het verhaal toch blijft snappen. De flashbacks helpen om het verhaal beter te snappen en te begrijpen waar Kees aan denkt.
Ik vind het verhaal spannend, omdat je helemaal niet weet wat er met Kees zal gaan gebeuren en of hij zijn gezin ooit weer terug zal zien. Door afasie (afasie is het verschijnsel dat een taalgebruiksstoornis optreedt ten gevolge van een hersenbeschadiging) kan de hoofdpersoon nog wel goed denken. Maar doordat hij zich niet in taal kan uitdrukken, is contact met de buitenwereld voor de hoofdpersoon heel moeilijk, zodat bijna niemand hem begrijpt.
In het verhaal zaten vrij veel flashbacks, maar dat is in dit verhaal prettig, omdat je zo wel te weten komt dat Kees zich dingen van vroeger herinnert.
Je ziet de gebeurtenissen door de ogen van één persoon, namelijk Kees Zomer. Doordat je alles vanuit zijn perspectief bekijkt, kun je je heel goed inleven in zijn situatie.

Het taalgebruik is erg eenvoudig. Er wordt nauwelijks gebruik gemaakt van moeilijke woorden of lange zinnen. Hierdoor is het boek makkelijk te lezen. De lezer kan zich goed inleven in...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.