Wierook en tranen
Ruyslinck, Ward
Geplaatst op Woensdag 22 augustus 2001
Samenvatting van het verhaal:
Hij was op weg met zijn ouders naar een slaapplaats voor die nacht. Uiteindelijk vond zijn vader een plaats waar een heks hun naar een kamer bracht. Waldo voelde zich daar niet op zijn gemak. Ook kwam ’s nachts de zoon van de heks rattengif in hun kamer leggen.
De volgende ochtend liepen zij verder. Ze waren op weg naar de kust. Opeens vlogen er Duitse vliegtuigen over hun en alle andere vluchtelingen heen. Ze gingen met z’n alle op de grond leggen. Toen de kisten verdwenen zeg hij zijn vader lachen. Of was hij dood. Hij was dood want het bloed liep uit zijn mond. Ook zijn moeder was gesneuveld.
Hij wist niet wat er nu precies gebeurt was en liep van schrik maar verder en begon te huilen. Onderweg kwam hij een vrouw tegen met blonde haren. Zij nam hem mee naar een ziekenhuis omdat hij last van zijn voet had. Bij het ziekenhuis kreeg hij er verband omheen. Toen kwam er een man naar de vrouw toe en begon Frans tegen haar te praten. Hij verstond het niet. Hij was van het leger en Waldo mocht met hem mee rijden naar de kust waar het veilig was.
Ze reden heel lang, en pas na twee uur stopten ze even. Het was heel heet. Tijdens de pauze kwam hij Vera zijn buurmeisje tegen. Zij was ook op weg naar de kust. Vera wilde dat hij met haar meeging omdat zij alleen was. Dat deed hij. Ze liepen nog een klein stukje richting de kust en gingen daarna in een gebouw een slaapplaats zoeken.
De volgende liepen ze verder. Maar al snel merkten ze dat er niemand op straat was. Een man riep naar ze dat ze snel weg moesten omdat de Duitsers dichtbij waren. Ze schrokten en gingen snel naar een weiland waar een schuurtje op stond. Daar gingen ze in. Al snel merkten ze dat er tanks waren. Ook kwamen er Duitsers richting het schuurtje en deden deur open. Ze zagen Vera en Waldo. De Duitsers begonnen te lachen en Duits te praten. Vera en Waldo verstonden geen Duits. Het waren aardige Duitsers en ze kregen chocola en sap van hun. Daarna liepen ze steeds verder en verder. In een bos rustten ze even uit. Vera vond het beter als ze terug gingen. Misschien was haar...
Reacties
Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.

