Uitgever: De Arbeiderspers, Amsterdam 1992
1ste druk: in 1991
Pagina's: 276 pagina's, in 24 hoofdstukken verdeeld.
Roman

Motto:

Van Paul Rodenko: Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan.

Simon Prins is een jonge intellectuele student. Hij studeert Nederlandse
taal- en letterkunde. Al vanaf jongs af aan interesseert Simon zich in alles wat met de prostitutie te maken heeft. Vroeger had hij nooit genoeg geld om het echt te doen hij observeerde alleen, maar nu gaat bijna z'n hele studiebeurs eraan.

Als Simon in Amsterdam op een etalage in de Pijp gaat wonen bezoekt hij daar op de Ruysdaelkade pas voor het eerst echt een hoer. Hij begint het steeds leuker te vinden en op het laatst wordt het een gewoonte.

Op een dag komt hij binnen in een koffiehuis en ziet hij een meisje met het bleekste gezicht dat hij ooit heeft gezien. Ze viel meteen op.
Simon raakt erg onder de indruk van haar en als hij haar op de Ruysdaelkade een klant ziet uitlaten, begrijpt hij dat ze ook een hoer is.
Ze zien elkaar de komende dagen regelmatig en hebben zich voorgesteld als Janice en Erik. Pas als Simon op een nacht met haar mee gaat naar haar studentenhuis onthullen ze hun eigen naam pas echt. Ze heet Lizzy Rosenfeld.

Simon woonde voor dat hij naar Amsterdam vertrok in Alkmaar. Hij is een dromer en is snel bang voor wat onbekend is. Vroeger vertelde z'n vriend Johnnie Albeda al, dat niet alleen oudere mannen, maar ook jongeren naar de Achterdam in Alkmaar gingen. Op een keer dat Simon voor de zoveelste keer door de Achterdam liep te observeren, zag hij de broer van Johnnie, Steef, een kamertje uitlopen.
Daarmee was het geheim van hen allebei verdwenen. Steef de hoerenloper en Simon de observeerder. Op school werd Simon de jonge hoerenloper genoemd, dat kwam door Steef, daarom besloot Simon meer met meisjes om te gaan, dat was veiliger.
Simon kreeg ook geen sexuele voorlichtingen thuis, hij moest alles maar uit een paar oude bladen 'sekstant' halen.

Maar nu was alles anders, hij vertrok op z'n achttiende naar Amsterdam.
Ook trekt hij na een tijdje bij Lizzy in. Op haar kamer moesten altijd de gordijnen dichtblijven en de deur gesloten, afgezonderd van de buitenwereld en het onderwatereffect was daar. De kamer was zeegroen, in tegenstelling tot haar peeskamertje op de Ruysdaelkade. Lizzy zegt dat ze een studente is, die 's nachts als hoer haar studiebeurs aanvult. Ze studeert in Nijmegen en werkt twee avonden in Amsterdam. Die twee avonden blijken er later vier te zijn, en later zelfs zes. Ook heeft ze met haar 'werk' verschillende namen, zoals dus Janice, maar ook Sylvia is één van haar namen.
Ook heeft ze enorme studieschulden, stapels cd's en voor duizenden guldens aan homeopathische pillen, dat reinigt haar lichaam zegt ze.

Lizzy groeide op in Nijmegen. Haar vader, een gepensioneerd Engels leraar, moest Lizzy minstens tweemaal per week een goede beurt geven. Als haar huiswerk niet in orde was werd ze op haar achterwerk geslagen. Haar moeder strafte haar anders, als Lizzy iets verkeerd had gedaan moest ze buiten in een tent slapen, en soms wel drie dagen achterelkaar.
Op haar zeventiende liep ze weg van huis en kwam ze in handen van het JAC en het RIAGG. Daar beviel het haar ook niet, want ze vroegen echt alles aan haar.
Door haar hele jeugd heeft ze geleerd om zoveel mogelijk te zwijgen en te liegen om zichzelf te beschermen.

Als Simon een keer, terwijl Lizzy aan het joggen is, tussen haar spullen kijkt, ziet hij een trouwfoto met Lizzy als bruid. Later verteld Lizzy hem dat ze kort getrouwd is geweest met Jasper. Door Jasper is zo ook prostituée geworden, want hij vond dat het goed verdiende. Lizzy was niet eens verliefd op Jasper, maar toch deed ze het. Ook bleef Lizzy hem elke maand nog achthonderd gulden geven, omdat Jasper anders raar zou gaan doen. Toen Jasper en Lizzy daarna gescheiden waren kreeg Lizzy haar echte liefde, Wesley. Wesley studeerde aan de Rietveld Academie. Ze was echt verliefd op hem, maar nadat hij haar negenduizendgulden leende had ze hem nooit meer gezien.

Na een tijdje begint Lizzy steeds vroeger bij Simon langs te komen en vertrekt ze ook steeds later naar de 'kade'. Ook laat ze zich in alle escortbureaus uitschrijven. Door Simon slaapt Lizzy steeds langer en houdt ze bijna helemaal op met 'werken'.

Doordat stoppen met werken, gaat Lizzy steeds vaker stadten en als Simon haar een keer achtervolgd, ziet hij dat ze een gebouw betreed. Een centrum voor drugverslaafden. (CAD) Lizzy verteld hem dat ze elke week gesprekken moet voeren met haar psycholoog Martin van Doorn en elke week urine moet inleveren.
Voor Simon wordt er nou opeens heel veel dingen duidelijker, zoals het niet goed kunnen slapen, vitaminegebrek, het aldoor snoepen, de warmte-koudaanvallen van Lizzy. Nadat ze het verteld had moest Simon beloven dat hij het nooit door zou vertellen.

Door huurachterstand besluit Lizzy om bij Simon te gaan wonen. Jasper, die opeens opduikt en beweert dat hij een heel ander mens is geworden, is bereid om mee te helpen aan de verhuizing. Het lijkt allemaal goed te gaan, totdat Lizzy meer met Jasper omgaat.
Op een dag is Simon bij Nico Weuling, een studie vriend, aan het studeren.
Dan belt Lizzy huilend op en Simon moet meteen komen, want Jasper was er geweest en heeft alle cd's en nog wat andere spullen mee genomen.

Op het politiebureau verspreekt Simon zich per ongeluk en verteld Jasper dat het zijn schuld is dat Lizzy verslaafd was aan heroïne.
Ook kwamen Lizzy en Simon erachter dat Simon's studiebeurs niet voldoende was om van te leven. Lizzy wil weer gaan werken, maar dan bedenkt Simon zich, dat die Wesley nog negenduizendgulden aan Lizzy moet geven. Hij gaat op zoek en doet zich voor als journalist, die een stuk schrijft over de meisjes uit het leven.
Wesley wil graag meedoen en verteld hem alles eerlijk en geeft Lizzy de negenduizendgulden terug. Weer verspreekt Simon zich over de drugsverslaving van...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.