Eerste druk: 1984

Samenvatting:

De hoofdpersoon van het boek is Maarten Klein, 71 of 72 jaar oud, en gepensioneerd secretaris van de IMCO, een internationale maritieme organisatie. Een tijdje na de oorlog is hij met zijn vrouw Vera naar het plaatsje Gloucester in Amerika geëmigreerd waar hij nu een rustig leven leidt. Geleidelijk aan veranderen er dingen in Maartens brein. Hij raakt steeds vaker afwezig, doet vreemde dingen en vergeet bepaalde herinneringen. Het begint vrij onschuldig maar al gauw wordt het erger. Dokter Eardly komt erbij die hem tabletten voorschrijft en zegt dat Vera en Maarten samen in oude fotoboeken moeten kijken. Toch gaat het nog verder bergafwaarts en moet er een hulp in de huishouding komen. Dat wordt Phil Taylor, een jong blond meisje. Maarten wordt steeds verwarder, doet steeds vreemdere dingen en zakt steeds verder weg in zijn gedachten. Er valt nu helemaal niet meer normaal met hem te praten. Op het laatst wordt hij opgehaald en naar een tehuis gebracht.

Structurele argumenten

Thema, idee en motieven:

Het hoofdthema van het boek is dementie, het proces van dementie. Maarten Klein voelt zich verward en lijdt aan geheugenverlies. Hij vervreemdt van zijn vrouw met wie hij al jaren is getrouwd.
Het idee van dit boek, dementie beter te leren begrijpen
Enkele motieven in het boek zijn:

• de winter. Maarten heeft een hekel aan de winter, hij verlangt daar de lente. In de winter vervaagt alles, alles lijkt op elkaar. Net als in zijn hoofd.
• de oorlog is een motief. Maarten denkt hier vaak aan terug, hier kan hij zich wel dingen van herinneren. Toch haalt hij later het heden en verleden door elkaar.
• Feiten. Zijn vader hield van feiten. Alles kunnen meten en opslaan in grafieken. Op een keer wilde Maarten zijn liefde voor Vera in een grafiek zetten.
• Taal, hij kan later de taal niet meer goed beheersen. Hij kan de woorden niet meer goed lezen. Hij heeft zelf door( op een helder moment), aan het eind van het boek dat hij onzin uitkraamt. ‘Er zit geen verhaal in!’ Ik denk dat Karl Simic, een oud-collega van hem, een leidmotief is. Hij denkt elke keer aan hem terug. Dat hij iets had kunnen doen voordat hij zelfmoord pleegde. Hij past ook vaak zijn methode toe, als hij in het nou gedreven is.

Hoofdpersoon:

De hoofdpersonen in dit boek zijn Maarten Klein en zijn vrouw Vera.

• Maarten is ongeveer. 72 jaar en is geboren in Alkmaar, maar verblijft al vijftien jaar in Amerika, waar hij werkte als secretaris bij een internationale visserijorganisatie. Inmiddels is hij gepensioneerd. Maarten is een gewone, alledaagse man. Hij is een beetje verlegen; zijn vader noemde hem een archeoloog, omdat hij altijd naar de grond keek. Maarten verliest steeds meer van zijn geheugen en veranderd dus door het verhaal heen. Hij is een round character.
• Vera, is zo'n vijftig jaar met hem getrouwd. Ze is hulpeloos toeschouwer en slachtoffer van het dementeringsproces dat zich bij Maarten in vrij snel tempo voltrekt. Maarten en Vera hebben twee kinderen, Fred en Kitty . Zij leiden hun eigen leven en hebben vrijwel geen contact meer met hun ouders. Er wordt niet gezegd wat ze doen of waar ze wonen, alleen dat ze 'overkwamen' toen Maarten en Vera veertig jaar getrouwd waren. Op pagina 8 zegt Maarten: “Waar blijven de kinderen toch”, waarop Vera antwoord “De kinderen? Waar zouden die anders zijn dan in Nederland.” Maarten bedoelt hier de buurkinderen, Vera hun eigen kinderen. Die wonen dus in Nederland. Vera is een round character, de kinderen zijn flat characters, evenals alle andere personages in het verhaal.

Tijd:

Het verhaal is niet-chronologisch verteld. De logische...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.