Voorstelling : Harry Sacksioni
Titel : “Helden”
Plaats : De Lawei, Drachten
Datum : Zaterdag 7 oktober
Jaartal, land van herkomst : 1966, Nederland
Grondgenre opvoering : Van popmuziek tot eigen composities

Harry Sacksioni één van Nederlands beste gitaristen heeft een muzikale voorkeur dat een breed terrein beslaat. In dit theaterprogramma speelde hij liedjes over zijn helden. Voor elk liedje dat hij speelde van één van zijn helden, gaf hij met af en toe veel humor en met soms het erbij betrekken van het publiek, een korte toelichting.

Enkele voorbeelden van zijn helden zijn:

Zijn pophelden Stevie Wonder, The Beathles, Jonie Mitchell, Steve Howe (Yes), Yimmy Hendrix, Cindy Lauper e.a. Maar ook Jazzheld Dave Bruback, van chansonheld Jaques Brel en verschillende Ierse folkhelden. Verder speelt hij composities over zijn privé-helden dochtertje Jessa en zoontje Lenno en zelfs zijn strip-(anti)-helden Jansen en Jansens heeft hij van muziek voorzien.

Op het podium stonden wel 8 verschillende soorten akoestische gitaren. Die hij de hele avond om de beurt afwisselde. Er zat ook een opvallend piep klein gitaartje bij waarbij hij vertelde dat het een sleutelhanger moest voorstellen en dat hij hem gekregen had van een vriend. Het is niet te geloven dat hij op zoiets kleins een geweldig nummer kan spelen.
Als je dat hoort ben je echt sprakeloos. Helaas na dit stuk was er een stukje van zijn nagel afgebroken en had hij een vijltje nodig. Hij vroeg toen eerst aan de zaal of er ook dames in de zaal waren die een vijltje bij zich hadden maar dit bleek niet het geval en toen zei hij:” Wat zijn dit hier toch voor dames” en toen moest hij alsnog een vijltje halen. Dit was wel komisch.
Na nog veel mooie en heel knap gespeelde nummers kwam hij bij een nummer dat hij speciaal had geschreven voor de voetballer Edgar Davids. Dit kwam mooi uit want op deze avond moest het Nederlands voetballen. In dit nummert kon je als je goed luisterde het voetbalgedrag en speelmanier van Edgar horen. Dit nummer was daarom erg wild en erg snel. Omdat Harry Sacksioni nog niet zo lang geleden iets gescheurd had in zijn elleboog kon hij dit nummer niet langer vol houden en hield hij halverwege het nummer op. Dit was wel erg jammer want het klonk erg leuk. Maar daarvoor in de plaats speelde hij natuurlijk ook weer een geweldig nummer maar om zijn pijn te verminderen speelde hij wel even een rustig nummer. Na nog veel meer van deze mooie nummers van zijn verschillende helden leek het einde in zicht. Maar gelukkig nadat iedereen was opgestaan om te klappen en Harry Sacksioni de bloemen had gekregen gaf hij tot onze grote verbazing...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.