Bert Bakker,
Amsterdam, 1980.
De eerste druk verscheen in mei 1957. (Ik heb de 22e druk uit november 1980 gelezen.)
Het boek telt 83 bladzijden en 23 hooofdstukken. Alle hoofdstukken hebben een titel en elk hoofdstuk heeft ongeveer 4 bladzijden.

Titelverklaring:

De titel is 'Het Bittere Kruid'. Het bittere kruid aten de Joden op de Sabbat en het had een lange doordringende nasmaak. Zo is dat voor haar in dit boek ook. Het verleden (de oorlog) blijft lang en dicht bij haar.
Het bittere kruid aten ze op de Sabbat ter gedachtenis aan de uittocht uit Egypte, opdat ze het zouden proeven tot in lengte van dagen. De uittocht uit Egypte was een bevrijding. Egypte kan je vergelijken met de Duitse onderdrukking. Ze werden bevrijd van de Duitsers en ze proevden dit tot in lengte van dagen (blz. 64).
De ondertitel is 'Een kleine kroniek'. Het is een verhaal dat op zichzelf staande feiten vermeldt in chronologische volgorde. Het is een kleine kroniek, omdat ze in dit boek beschrijft wat voor haar belangrijk is. Het is gesorteerd.

Motto:

Het motto van dit boek is:"Er rijdt door mijn hoofd een trein vol joden, ik leg het verleden als een wissel om... ."
De betekenis van dit motto is: een trein vol Joden is de oorlogsperiode van 1940 tm. 1945. En met 'ik leg het verleden als een wissel om...' bedoelt ze te zeggen dat ze het verleden wil vergeten, maar dat lukt niet goed.

Achtergrond:

Marga Minco werd als Sara Menco (haar grootvader heette Minco) op 31 maart 1920 in Ginniken geboren. Ze groeide op in Breda. Ze had een oudere broer en nog een oudere zus. Haar broer heette Dave en haar zus Bettie. Van huis uit waren ze Joods en in de Tweede Wereldoorlog heeft het gezin heel wat meegemaakt.
Na de oorlog was Marga de enige van het gezin die nog leefde.
In 1957 publiceerde Maga Minco haar eerste boek, Het bittere kruid. Dit boek was gebaseerd op haar belefenissen in de Tweede Wereldoorlog. Het boek is echter niet autobiografisch. Wel zitten er autobiografische elementen in. (vb: Ze woonde ook echt in Breda en ze is als enige van het gezin overgebleven.)
Dit boek sloeg erg aan. In 1958 won ze er de Vijverbergprijs mee. In 1980 waren er al 315.000 exemplaren van dit boek verkocht. Later is het boek ook nog verfilmd.
Ook in het buitenland werd Het bittere kruid een groot succes. Het boek is vertaald in meerdere talen. Het boek verscheen in: Nederland, Amerika, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Noorwegen, Zweden, Hongarije, Spanje en Wales.
Het boek was en is dus een groot succes!
Andere bekende werken van Marga Minco zijn: de verhalenbundel 'De andere kant', de roman 'Een leeg huis' en de novelle 'De val'.

Samenvatting:

In de samenvatting van dit boek die hieronder volgt, is de fabel van het verhaal weergegeven.
De ik-persoon was gevlucht met haar ouders voor de Duitsers. Maar sinds de Duitsers Breda hadden ingenomen woonde de familie weer in Breda. Dave en Bettie, de broer en zus van de ik-persoon, zaten in Amsterdam. Toen de familie net was teruggekeerd werd de ik-persoon ziek. Ze had t.b.c.. Ze werd opgenomen in een ziekenhuis in Utrecht. Na een paar weken mocht ze (de ik-persoon) weer naar huis. Inmiddels was de familie verhuisd naar Amersfoort. Ze woonde in bij Dave die inmiddels getrouwd was met Lotte. De Duitsers waren de baas en alle Joden moesten de Jodensterren op. Ook deze familie.
Na een paar weken kregen haar vader en Dave een bericht dat ze zich moesten melden om voor de Duitsers te gaan werken. Dit wilden ze niet. Ze namen drankjes en ze werden ziek. Hierdoor werden ze afgekeurd. Ook liet de familie foto's nemen voor later. Als ze niets meer zouden hebben dan hadden ze in ieder geval nog foto's van elkaar.
Op een dag gebeurde het. De familie kreeg een berichtje dat Bettie die in Amsterdam woonde was opgepakt. (Haar man Hans was ook opgepakt. *Dit stond in een recensie.*)
De familie was erg geschokt. Vooral de ik-persoon, want zij ging vroeger veel met haar oudere zus om.
Hierna brak een tijd van twijfel aan. Ze wisten niet of ze moesten onderduiken, of dat ze moesten blijven. Vader zij dat het allemaal niet zo'n vaart zou lopen en ze bleven. Ze bleven totdat op een dag de Duitsers kwamen. Vader en moeder moesten in Amsterdam gaan wonen en hun kinderen en Lotte mochten daar blijven. Lotte, Dave en de ik-persoon moesten alleen wel binnen blijven.
Maar na een tijd hielt de ik-persoon het niet meer uit en ze wilde naar Amsterdam, naar haar ouders. Ze moest met de trein mee. Het was een gevaarlijke...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.