Voorwoord




Mijn scriptie gaat over de multiculturele samenleving, en dan vooral het ontstaan en de ontwikkeling ervan. Mijn hoofdvraag is: ?oe ging men (overheid en burgers) in de tijd van de ontzuiling om met de integratie van buitenlanders en hun cultuur in Nederland, en hoe heeft zich dit ontwikkeld?? Ik onderbouw mijn hoofdvraag met de volgende deelvragen:
1. ?anaf wanneer werden er specifieke rechten en regels voor buitenlanders gesteld en waarom??2. ?as er in de samenleving veel onderlinge discriminatie van burgers naar buitenlanders toe??3. ?elke indruk kregen buitenlanders van Nederland ten opzichte van bijvoorbeeld de cultuur etc.??4. ?at waren en zijn de problemen die de cultuurverschillen met zich meebrengen??5. ?at zijn de verschillen tussen de verschillende etnische minderheden??
Ik heb dit onderwerp gekozen omdat het verblijf van allochtonen in Nederland nog steeds problematisch verloopt; mede doordat er geen eenduidig beleid in de beginjaren van onze multiculturele samenleving was, denkt men tegenwoordig veel te snel naar Nederland te kunnen immigreren. Hierdoor dreigen er steeds grotere problemen te ontstaan, de overheid verliest naar mijn idee de controle, en de gastvrijheid van Nederland begint langzaam uit de hand te lopen. Het leek mij daarom interessant om te onderzoeken welke zaken men toentertijd over het hoofd heeft gezien, en hoe het zover heeft kunnen komen dat men nu denkt zich zomaar in Nederland te kunnen vestigen. Nog een punt wat ik interessant vind om te weten is hoe Nederlanders vroeger omgingen met allochtonen, en de aanpassingsproblemen die de buitenlanders hadden en misschien nog steeds hebben.

Ik hoop van harte dat deze scriptie op al mijn vragen uiteindelijk een bevredigend antwoord zal geven.








Hoofdstuk 1.

?et begin van de multiculturele samenleving en de verschillende etnische groepen?
Deelvraag 5 zal in dit hoofdstuk behandeld worden.


Van emigratieland naar immigratieland.
Na de Tweede Wereldoorlog rond 1950 emigreerden veel Nederlanders naar landen als Canada, Australi? en Nieuw-Zeeland. De oorzaak hiervan was, dat veel mensen -ondanks dat de economie weer vorm begon te krijgen- toch pessimistisch waren over de toekomst die Nederland tegemoet ging. In tien jaar tijd emigreerden ruim 620.000 Nederlanders.
Vanaf 1962 veranderde de situatie echter, Nederland werd van een emigratieland een immigratieland.

De gastarbeiders.
Door het vertrek van vele Nederlanders na de Tweede Wereldoorlog ontstond er een grote behoefte aan arbeidskrachten, nog een oorzaak van het vrijkomen van arbeidsplaatsen was, dat de mogelijkheid om een voortgezette opleiding te kunnen volgen steeds groter werd. Er kwam dus een blijvend tekort aan ongeschoolde en aan geoefende arbeidskrachten. De oplossing die de Nederlandse regering voor het grote tekort aan arbeiders bedacht was het aantrekken van buitenlanders; de zogenaamde gastarbeiders. Deze gastarbeiders kwamen in het begin uit Spanje, Itali? en enkele andere Zuid-Europese landen, maar later kwamen ook Turken en Marokkanen als gastarbeider naar Nederland. Deze mensen hadden wel oren naar een baantje in een land zo welvarend als Nederland. In hun eigen land konden zij vaak geen baan krijgen of verdienden ze velen malen minder dan ze in Nederland konden verdienen. Er kwamen steeds meer gastarbeiders naar Nederland toe, uit steeds meer verschillende landen. Zie tabel nr. 1 op de tabellenlijst.
De overheid ging er in het begin van uit dat de gastarbeiders niet lang zouden blijven, dit was in eerste instantie ook zeker niet de bedoeling van de gastarbeiders. Zij waren naar Nederland gekomen in de hoop genoeg geld te verdienen en een vak te leren om later in hun land van herkomst een goede en zekere toekomst te kunnen hebben.Toen bleek dat ze lang niet zo veel geld verdienden als ze gedacht hadden, en dat het dus heel wat meer jaartjes zou duren voordat ze terug konden naar hun geboorteland besloten veel gastarbeiders hun gezinnen over te laten komen, want die hadden ze in eerste instantie achter gelaten. Dit veroorzaakte vrij veel problemen bij deze achtergebleven gezinnen, de moeders stonden er helemaal alleen voor en konden deze situatie vaak niet aan. De kinderen werden vaak opstandig en liepen soms zelfs van huis weg. Het laten overkomen van de achterbleven gezinnen van gastarbeiders noemen we gezinshereniging. Tegenwoordig zijn er nog steeds gastarbeiders in Nederland die niet terug zijn gegaan omdat ze het hier goed hebben in vergelijking met hun eigen land, ook zijn vele hier gebleven doordat hun kinderen weigeren terug te gaan; zij zijn hier opgegroeid en hebben verder weinig met hun vaderland. Deze kinderen kiezen vaak wel hun huwelijkspartner in het land van herkomst. Dit noemen we gezinsvorming. Hierdoor wordt echter de groep buitenlanders nog groter.

De repatrianten uit Indonesi?.
Nog een oorzaak van nieuwe bevolkingsgroepen in Nederland was de dekolonisatie van Indonesi?. Een groot gedeelte van de Indonesi?rs (zowel koloniale Nederlanders als Indische Nederlanders) werden na de dekolonisatie in Indonesi? niet meer geaccepteerd omdat ze in het Nederlandse leger hadden gediend of andere connecties met de Hollanders hadden, dus kwamen ze naar Nederland, want dat was immers hun koloniaal voormalig moederland. Een andere groep mensen uit Indonesi? waren de Molukkers. Zij hadden in Indonesi? gestreden voor een onafhankelijke staat maar zij accepteerden het nieuwe Indonesische gezag niet. De Molukkers kwamen net als de gastarbeiders naar Nederland met het idee uiteindelijk weer terug te keren, ze wilden terug naar een eigen staat: de Republik Maloekoe Selatan. Hun verblijf duurde uiteindelijk dus ook langer dan gepland was.

De Surinamers.
De meeste Surinamers kwamen naar Nederland in 1975, toen Suriname onafhankelijk werd verklaard. Veel Surinamers hadden geen vertrouwen in het onafhankelijke Suriname. Daarvoor waren er echter ook al Surinaamse immigranten, in de jaren ?0 kwamen al veel Surinamers naar Nederland om aan de grote vraag naar arbeidskrachten die er toen was te beantwoorden. Ook was het al jaren een traditie van Surinamers om hun kinderen naar Nederland te sturen, zodat ze hier hun voortgezet of hoger onderwijs konden genieten.

De Antillianen.
Ook uit de Nederlandse Antillen kwamen er veel mensen naar Nederland. Eerst waren dit studenten die hier enkel naar toe kwamen om een goede opleiding te krijgen om daarna weer terug te gaan, maar later rond de jaren ?0 kwamen er ook werkzoekenden van de Antillen hier naar toe omdat de werkgelegenheid toen af aan het nemen was op de Antillen.







Hoofdstuk 2.

?echten en regels voor buitenlanders in Nederland?
Deelvraag 1 zal in dit hoofdstuk behandeld worden.

De voorschriften ten aanzien van vreemdelingen in Nederland staan in de in 1965 gestelde vreemdelingenwet, en het daarop gebaseerde vreemdelingenbesluit van 1966. Ook zijn een aantal bepalingen uit het EEG-verdrag van belang.

Eisen voor de toelating van gastarbeiders:
Er zijn drie categorie?n buitenlandse werknemers,
1. Werknemers uit andere EG-landen, (Zuid-Europese gastarbeiders).
Voor hen geld het op grond van het bij het EEG verdrag geregelde van vrije
migratievestiging en arbeid binnen de EG, zij hebben geen arbeidsvergunning nodig. Deze werknemers hebben dan drie maanden de tijd om in Nederland werk te zoeken, hebben zij na deze drie maanden nog geen werk, dan kunnen zij het land uitgezet worden. Als er wel werk is gevonden binnen deze drie maanden wordt er een verblijfsvergunning afgegeven met een geldigheidsduur van vijf jaar.
2. Werknemers uit de wervingslanden, dat wil zeggen landen waarmee Nederland een wervingsverdrag gesloten heeft, deze landen zijn Spanje, Turkije, Portugal, Griekenland, Joegoslavi?, Marokko en Tunesi?.
Wanneer een bedrijf werknemers uit een van de wervingslanden aan wil trekken kan dit alleen met toestemming van het directoraat-generaal van de arbeidsvoorziening. De selectie van deze werknemers vindt plaats in de wervingslanden.
3. Werknemers uit de overige landen.
Werknemers die uit andere landen afkomstig zijn dan de bovengenoemde moeten aanvraag doen voor een verblijfsvergunning. Dit moet aangevraagd worden bij het gewestelijk arbeidsbureau.

Procedure voor het aanvragen van een verblijfsvergunning.
Elke buitenlander die langer dan drie maanden in Nederland wil (ver)blijven, moet binnen acht dagen na aankomst in Nederland zorgen voor een vergunning tot verblijf?(VTV). die alleen afgegeven wordt als hij in eigen land al een machtiging tot voorlopig verblijf?(MVV) heeft gekregen. De vergunning wordt...

daafitt 25 november 2008 @ 09:59 uur Waar is de tabellenlijst te vinden?