1.1	Twee Vrouwen

1.2	Harry Mulisch,

begon in 1947 te schrijven. Hij schreef toen een kort verhaal in "Elsevier". Zijn eerste boek "Archibald Strohalm" kwam in 1952 uit en won meteen een Reina Prinsen Geerlings prijs.

1.3 Het boek bevat 126 bladzijdes
1.4 Grote lijsters '97, Wolters-Noordhoff. Eerste uitgave '75, Bezige Bij

1.5	weer doorsidderde mijn hart.

Eros, zoals de wind op de bergen in eiken valt.

1.6 Niet kunnen vinden

1.7	12 februari ’99

2

Midden in de nacht hoort Laura Tinhuizen dat haar moeder is gestorven. Haar moeder woonde in Nice, dus ze stapt meteen in de auto op weg naar Frankrijk. Ze luncht in Parijs, waar ze in het wegrestaurant de schrijver van Orpheus' vriend tegenkomt. In het restaurant valt ze flauw, de schrijver adviseert haar even te slapen. Maar Laura gaat vastberaden door. Op weg krijgt ze last van erge duizeligheid, en ze besluit in Avignon een kamer te nemen. Maar aan gekomen in Avignon blijken alle hotelkamers al vol te zijn. Een meisje van het toeristenbureau biedt haar een kamer bij haar moeder aan. Laura neemt maar al te graag de kamer. Bij deze vrouw helemaal gekleed in het zwart verblijft Laura. Ze begint een soort dagboek te schrijven, over al de dingen die haar zijn overkomen de laatste 7 maanden.

In februari ontmoette Laura op straat Sylvia, die twintig is. Ze voelen zich meteen tot elkaar aangetrokken, en nog diezelfde dag trok Salvia bij Laura in. Laura had nog nooit een lesbische relatie gehad. Ze was

7 jaar getrouwd met toneelcriticus Alfred Boeken. Omdat Laura onvruchtbaar was wou Alfred scheiden. Alfred is hertrouwd met Karin, en ze hebben 2 kinderen. Sylvia had al eerder lesbische relaties gehad. Ze was biseksueel, maar ze wilden niets aan haar ouders vertellen, dus verzon ze Thomas de zogenaamde zoon van Laura. Toen op een dag de moeder van Sylvia naar Amsterdam kwam op Thomas te ontmoetten. Verzon Sylvia snel smoesjes, daar was Laura niet zo blij mee. Maar toen Laura en Sylvia in mei naar Nice gingen wou Laura niet dat Sylvia meeging naar haar moeder. Sylvia kwam toch opeens te voorschijn, hoe seniel Laura's moeder ook was ze begreep het meteen. En ze begon met haar wandelstok naar Sylvia te meppen. Laura en Sylvia vluchten meteen, dat was de laatste keer dat Laura haar moeder heeft gezien.

Kort nadat ze uit Nice terug waren hadden ze het over kinderen, Sylvia vroeg aan Laura of ze kinderen wou. Laura zei dat ze altijd kinderen wou hebben maar dat ze zich er nu had bij neergelegd dat het nooit zou gebeuren. Op een avond ging en ze naar het toneelstuk Orpheus' vriend. Na afloop gingen ze nog wat drinken met alle "belangrijke" mensen. Daar hoorden ook Alfred en Karin ook bij. Daar leerde Sylvia Alfred kennen, die twee gingen samen op het balkon praten, terwijl Karin met Laura in gesprek was.

Na, het toneelstuk ging het niet goed tussen Sylvia en Laura. Op een gegeven ogenblik stelde Laura voor dat Sylvia een paar dagen naar haar ouders zou gaan. Ze hadden afgesproken dat Sylvia vrijdag zou bellen, toen ze vrijdagavond nog steeds niet had gebeld maakte Laura zich zorgen en belde naar haar ouders. Het bleek toen dat Sylvia helemaal niet naar haar ouders is gegaan. De volgende morgen belde Karin, die vertelde dat Sylvia er met Alfred vandoor was. Ze gaf ook het adres van het hotel waar ze zaten, Laura ging er meteen naar toe en probeerde Sylvia om te praten maar dat lukte niet.

De volgende dag gingen Alfred en Sylvia naar Engeland voor een tijdje. De weken daarna voelden Laura zich vreselijk. Het begon net beter met haar te gaan toen Sylvia belde om te zeggen dat ze weer terug naar Laura kwam.

Toen ze thuis was vertelde ze Laura dat ze alleen met Alfred was gegaan om zwanger te worden. Laura was blij maar vond ook dat ze met Alfred moest gaan praten. 's Avonds belde Alfred en die vroeg aan Laura of hij de volgende dag alleen met Sylvia mocht praten. Laura vond dat wel goed, dus de volgende dag ging ze gewoon naar haar werk. Op haar werk wordt ze opgehaald door de politie, ze rijden naar haar huis. Eenmaal bij haar huis ziet ze Sylvia doodgeschoten door Alfred.

Laura is nu al een week bij de vrouw in het zwart. Ze heeft alles opgeschreven. Uit de laatste zin van het boek zou je kunnen denken dat Laura zelfmoord heeft gepleegd.

3.1 Het boek is een roman

3.2	Liefdesroman en psychologische roman

3.3	Het boek is moderne Nederlandse literatuur.

4.1	Het verhaal is opgebouwd uit 31 fragmenten en een epiloog. Dit zijn als het ware scènes, er zijn dus geen titels en hoofdstuknummers.

4.2

-

[ Log in of registreer gratis om dit hele document te bekijken ]

Reacties

[post reply]

Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.

4.3