In de filosofie wordt vaak gesproken over de subject-object verhouding. Subject staat voor het beschouwende, waarnemende ik. De aandacht ligt daarbij op hetgeen dat waarneemt, denkt, spreekt enz., en niet op hetgeen dat waargenomen, gedacht en gesproken wordt. Je kunt zeggen dat het subject het proces is (van bijvoorbeeld denken) en het object het product (hetgeen dat gedacht wordt, de gedachte). Objectiviteit bestaat los van het menselijk verstand. De mens (subject) kan objecten waarnemen. Deze hoeven niet altijd zichtbaar te zijn, deze kunnen ook transparant zijn, zoals de eerder genoemde gedachte. Een synoniem voor ‘object’ is ‘voorwerp’, een synoniem voor ‘subject’ is ‘onderwerp’.
Een subject neemt de wereld objectief waar. Dat gebeurt door middel van de zintuigen. Het kan direct gebeuren of met waarnemingsinstrumenten, zoals een verrekijker. Wetenschappers doen kennis op over die wereld en maken die kennis objectief door te onderzoeken en te bewijzen. De kennis vertelt ons iets over de wereld en hoe zij eruit ziet. Deze kennis zit in een persoon (bijvoorbeeld wetenschapper), maar kan ook zonder deze wetenschapper voortbestaan. De wereld zou namelijk net zo zijn als het subject (de wetenschapper) er niet zou zijn. De wereld is dus object en bestaat onafhankelijk van het subject.
Subject en object zijn in sommige gevallen gelijk aan elkaar. Stel, je kijkt in een spiegel en je ziet jezelf. Jij bent dan het subject, de waarnemer, en het waargenomene, jezelf, is het object. Subject en object zijn in deze situatie gelijk aan elkaar. Maar meestal zijn subject en object goed te onderscheiden. Bijvoorbeeld als je schrijft, dan is het geschrevene het object (gevolg) en de schrijver is het subject (degene die het doet,onderwerp). Beide begrippen zijn immaterieel, want je kan een woord niet vastpakken, maar de inhoud van de begrippen kunnen materieel en immaterieel zijn. Een subject is materieel want dat is bijvoorbeeld een persoon. Een object kan materieel en immaterieel zijn. Het kan bijvoorbeeld een boom zijn (materieel), maar ook een gedachte (immaterieel).
De termen subject en object worden vaak gebruikt in de trant van ‘subjectief denken’ en ‘objectief denken’. Als men subjectief denkt speelt de eigen mening een grote rol en het karakter, leefklimaat e.d. waar de persoon in leeft. Objectief denken kan alleen als men zich enkel op de feiten richt en als daarbij de eigen meningen, de gevoelens en de (voor)oordelen uitgeschakeld zijn. De mens is niet in staat dat helemaal uit te schakelen en is dus nooit geheel objectief. Men spreekt daarom, als een grote groep mensen dezelfde mening delen, over intersubjectiviteit. Objectiviteit is een tegenstelling van subjectiviteit. Alles wat zich in het subject afspeelt,en niet ergens anders, noemen we subjectief. Objectief...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.