• Jaar uitgave: 1991
• Plaats uitgave: Amsterdam
• Uitgeverij: Querido
• Druk: 9e
• Aantal bladzijden: 242

De voorkant van het boek Publiek Geheim is veelzeggend over het verhaal. Je ziet namelijk een flatgebouw waar enkele mannen naar buiten kijken. Dit moet het academie gebouw voorstellen. Citaat: “ze keek naar de overkant naar het vuile academie gebouw. Zo nu en dan verscheen er iemand voor een van de vele ramen en keek een ogenblik naar buiten.” Je voelt je niet op je gemak als mensen op je letten, als je in een communistisch land zit. Iedere gewone ambtenaar kan namelijk een medewerker van de Mefab (in dit boek de geheime dienst) zijn.

De titel ‘Publiek Geheim’ slaat op het verdraaien van de geschiedenis door de op dat moment zetelende regering en de geheime dienst, waarmee ze zich echt belachelijk maken, want het volk weet nog best hoe het was. Wat er in het jaar 1956 was gebeurd was een publiek geheim. Iedereen wist ervan.

Dit boek heeft ook een motto, namelijk:

‘Geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars. Voor de mondelinge overlevering zorgt het volk. De schrijvers fantaseren. Zeker is alleen de dood’.

Dit slaat op wat mijns inziens de schrijver wil uitbeelden met dit boek. De overwinnaars, ofwel de machthebbers, zorgen ervoor dat de geschiedenis zo wordt verteld dat hun daden goed gepraat worden. Het volk vertelt echter een heel ander verhaal mondeling door van vader op zoon. Dit is echter ook niet al te betrouwbaar. Kijk maar naar roddels, die worden telkens weer meer overdreven. Bij schrijvers weet je ook niet echt of ze nu wel of niet de waarheid spreken, want zij fantaseren ook en gooien werkelijkheid en fantasie om de haverklap door elkaar om spannende of opvallende boeken te kunnen schrijven. De dood is echter wel zeker.
Tegelijk zit er in dat ‘Geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars’ ook de boodschap dat je hier niet de tijdelijke overwinnaars moet nemen, maar de uiteindelijke overwinnaars, want altijd zal de laatste overwinnaar de geschiedenis, zo dat nodig is, zo verdraaien dat hij gunstig is voor hem.
Het is ook typerend voor de onzekerheid van mensen in een communistische heilstaat, want ze weten niet of ze de machthebbers kunnen geloven, ze vertrouwen en geloven elkaar ook niet en de schrijvers die de waarheid verkondigen zijn taboe en zijn soms gedwongen toch in dienst van de machthebbers te treden en te verkondigen dat ze het mis hadden.

De schrijver:

Achternaam: Bernlef
Voornaam: J.
Geboren: 14-01-1937
Te: Sint-Pancras

J. Bernlef is het pseudoniem van Hendrik Jan Marsman
J. Bernlef gebruikte ook de pseudoniemen Ronnie Appelman, J. Grauw, Cas den Haan, S. den Haan en Cas de Vries.
Hij koos een pseudoniem omdat zijn naam 'nauwkeurig gelijkluidend is aan de naam van een zeer bekend Nederlands dichter'.
Het pseudoniem 'Bernlef' is ontleend aan de blinde Friese dichter 'Bernlef' uit de achtste eeuw. Van deze 'Bernlef' is verder weinig bekend. Bij de westelijke doorgang van de Martinitoren in Groningen staat een beeld van deze 'Bernlef'.

Werk:

Poëzie:

Kokkels (1960) Morene (1961) Dit verheugd verval (1963) Ben even weg (1965) Souvenirs d'enfance (teksten bij muziek van L. Andriessen) (1967) Bermtoerisme (1968) Drie schietoefeningen (in de richting van Gerrit Kouwenaar) (1970) Hoe wit kijkt een eskimo (1970) Grensgeval (1972) De stoel (1973) Brits (1974) Zwijgende man (1976) Gedichten 1960-1970 (1977) Stilleven (1979) De kunst van het verliezen (1980) Alles teruggevonden/niets bewaard (1982) Winterwegen (1983) Verschrijvingen (prozagedichten) (1985) Wolftoon (1986) Geestgronden (1988) Gedichten 1970-1980 (1988) De noodzakelijke engel (1990) Niemand wint (1992) Voor eigen rekening (1992) De witte stad (1992) Vreemde wil (1994) Achter de rug, Gedichten 1960-1990 (1997) Aambeeld (1998) Kokkels & Stenen spoelen. Verzen & verhalen (2000) Bagatellen voor een landschap (2001)

Proza:

Stenen spoelen (verhalen) (1960) De overwinning (1962) Onder de bomen (verhalen) (1963) Stukjes en beetjes (1965) In 't nest met de rest (1965) Paspoort in duplo (1966) De schoenen van de dirigent en twee andere teksten (1966) De schaduw van een vlek (verhalen) (1967) De pyromaan (met C.O. Berhardsson en B. Langestraat) (1967) De dood van een regisseur (1968) De verdwijning van Kim Miller (verhalen) (1969) Het verlof (1971) Rondom een gat, een winterboek (1971) De maker (1972) Sneeuw (1973) Hondedromen (verhalen) (1974) Het komplot (verzamelbundel) (1974) Meeuwen (1975) De man in het midden (1976) Anekdotes uit een zijstraat (verhalen) (1978) De ruïnebouwer (documentaire) (1980) Onder ijsbergen (1981) Regen (keuze uit de verhalen) (1982) Hersenschimmen (1984) Publiek geheim (1987) Drie eilanden (= 'Sneeuw'+'Meeuwen'+'Onder ijsbergen') (1987) Vallende ster (1989) Achterhoedegevecht (= derde, herziene, druk van 'Stukjes en beetjes') (1989) Doorgaande reizigers (1990) Verborgen helden (verhalen) (1991) De witte stad (1992) Eclips (1993) Cellojaren (verhalen) (1995) Verloren zoon (1997) Schijngestalten (bevat: 'Hersenschimmen', 'Vallende ster' en 'Eclips') (1997) Onbewaakt ogenblik (1998) Meneer Toto-tolk (1999) Boy (1999) Dilemma (1999) Kokkels & Stenen spoelen. Verzen & verhalen (2000) Bernlefs beste volgens Bernlef (verhalen) (2000) Tegenliggers - Portretten en herinneringen (2001)

Vertalingen:

'Hersenschimmen' verscheen in het Engels vertaald als 'Out of mind'. Het boek werd in (minstens) acht talen vertaald.
Ook 'Publiek geheim' en 'Vallende ster' werden vertaald.

Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)
'Onder de bomen' werd in 1965 verfilmd door Bob Langestraat.
In 1965 verscheen, ter gelegenheid van 50 jaar Querido, het boekje 'Van zes een jaar'. Er staan verhalen in van J. Bernlef, Max Dendermonde, A. den Doolaard, Hella...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.