Verschijnen 1e druk: 1983
Door mij gelezen druk: 10e, 1985
Aantal pagina’s: 92
Uitgeverij: Bakker, Amsterdam


Een fictief vraaggesprek over Frieda Borgstein.
Hoe ziet haar leven eruit? Frieda is 84 jaar en woont in een verzorgingstehuis. Ze vraagt zich iedere minuut af waarom ze haar in de oorlog hebben achtergelaten. Iemand zou hen naar Zwitserland brengen maar toen Frieda boven een vest ging halen hoorde ze deuren slaan en reden ze zonder haar weg. Ze weet op haar 84 nog steeds niet waarom dat gebeurde.

Waarom doet ze wat ze doet? Frieda is heel eigenwijs. Ze volgt geen adviezen of goede raad op want ze weet het zelf toch altijd beter. Voorbeelden: blz. 28: “‘Kom toch naar ons toe, Frieda,’ schreven ze, ‘ begin opnieuw net als wij.’ Maar dat wilde ze niet. Haar plaats was hier, in de deze stad.” Toen vrienden naar Australië emigreerden wilden ze dat zij meeging, maar Frieda wilde niet. Blz. 43: “’Uw jas!’ riep hij. ‘Hij sleept over de grond. Ach dat ouwe ding,’ zei ze. Haar hand maakte een wegwerpgebaar. ‘Ik hoef er niet meer mee naar een receptie.’ Ze bleef de jas meeslepen.” Blz. 69: “Ze had er zich bij het oversteken geen rekenschap van gegeven wat de...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.